
{"id":9584,"date":"2021-05-19T01:05:15","date_gmt":"2021-05-18T23:05:15","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=9584"},"modified":"2021-05-19T01:05:15","modified_gmt":"2021-05-18T23:05:15","slug":"co-slychac-w-pradze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2021\/05\/19\/co-slychac-w-pradze\/","title":{"rendered":"Co s\u0142ycha\u0107 w Pradze"},"content":{"rendered":"\n<p>Ano to, co zawsze w maju &#8211; rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 Praska Wiosna. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 koncert\u00f3w odbywa si\u0119 online, tylko inauguracyjny i par\u0119 innych &#8211; hybrydowo. Mo\u017cna je wci\u0105\u017c ogl\u0105da\u0107.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Inauguracja, jak ju\u017c wcze\u015bniej wspomina\u0142am (powt\u00f3rzona nast\u0119pnego dnia), by\u0142a wyj\u0105tkowym wydarzeniem. Co roku przy tej okazji zostaje wykonany cykl poemat\u00f3w symfonicznych Bed\u0159icha Smetany <em>Moja ojczyzna<\/em> w sali jego imienia. Planowano wcze\u015bniej, \u017ce zagra je w tym roku Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin pod batut\u0105 Vladimira Jurowskiego, jednak przyjazd tak tego, jak i kilku innych zespo\u0142\u00f3w zagranicznych (m.in. LSO pod Rattlem, Ensemble Correspondance  S\u00e9bastiena Dauc\u00e9,  Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks,  Budapest Festival Orchestra, Mahler Chamber Orchestra czy Klangforum Wien) okaza\u0142 si\u0119 niemo\u017cliwy. I wymy\u015blono \u015bwietn\u0105 rzecz: \u017ceby do tego zaszczytnego zadania zatrudni\u0107 <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=PDw_zXrJbgs\">Collegium 1704 pod batut\u0105 V\u00e1clava Luksa.<\/a> Nie by\u0142o to zreszt\u0105 pierwsze na festiwalu wykonanie tego cyklu na instrumentach historycznych (prymat przypada tu London Classical Players pod Rogerem Norringtonem, kt\u00f3rzy dokonali tego w 1996 r.), ale pierwsze takie pod czesk\u0105 batut\u0105 &#8211; zesp\u00f3\u0142, cho\u0107 te\u017c oficjalnie czeski, jest, a w ka\u017cdym razie w swej zwi\u0119kszonej formie na tym festiwalu by\u0142, mi\u0119dzynarodowy.<\/p>\n\n\n\n<p>W kr\u00f3tkiej rozmowie przed koncertem Luks powiedzia\u0142 ciekaw\u0105 rzecz: o ile w muzyce barokowej czy klasycznej, kt\u00f3r\u0105 uprawiaj\u0105 na co dzie\u0144, r\u00f3\u017cnice mi\u0119dzy wykonaniem &#8222;historycznym&#8221; a &#8222;wsp\u00f3\u0142czesnym&#8221; jest bardziej oczywista, o tyle romantyzm wydaje si\u0119 nam bli\u017cszy, ale to wra\u017cenie pozorne, poniewa\u017c w rzeczywisto\u015bci romantyczne koncepcje s\u0105 r\u00f3wnie\u017c zupe\u0142nie inne, a graj\u0105c dzi\u015b mamy \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce gramy dla dzisiejszej, nie \u00f3wczesnej publiczno\u015bci. Co frapuje w tym wykonaniu, to inne brzmienie orkiestry ni\u017c to, do kt\u00f3rego si\u0119 przyzwyczaili\u015bmy: instrument\u00f3w smyczkowych ze strunami jelitowymi oraz instrument\u00f3w d\u0119tych z epoki. Kiedy s\u0142ucha si\u0119 tych poemat\u00f3w, szczeg\u00f3lne wra\u017cenie wywiera \u0142agodniejsze od wsp\u00f3\u0142czesnych brzmienie klarnet\u00f3w, flet\u00f3w czy oboj\u00f3w &#8211; to zupe\u0142nie inna jako\u015b\u0107.  Przy tym Luks jest tak dynamicznym dyrygentem, \u017ce ta muzyka jest pod jego batut\u0105 ogromnie \u017cywa, wyrazista (jak ka\u017cda inna zreszt\u0105). Mo\u017cna j\u0105 w pe\u0142ni doceni\u0107 i odkry\u0107 na nowo.<\/p>\n\n\n\n<p>Pierwszy tydzie\u0144 festiwalu to przede wszystkim fina\u0142y konkursu Praska Wiosna na kwartet smyczkowy oraz dla pianist\u00f3w (triumfowali Korea\u0144czycy), ale te\u017c kilka koncert\u00f3w. Na razie wymieni\u0119 te, kt\u00f3rych zd\u0105\u017cy\u0142am wys\u0142ucha\u0107: absolutnie balsamiczny <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=mzHY4FRDDw8\">wyst\u0119p Huelgas Ensemble Paula van Nevela<\/a> z muzyk\u0105 Josquina Desprez (w pustym Ko\u015bciele \u015bw. Anny na Skrzy\u017cowaniu) oraz <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=Wyc2Ldq_xBU\">recital Garricka Ohlssona<\/a> w r\u00f3wnie\u017c pustym Rudolfinum.<\/p>\n\n\n\n<p>Pianista przyje\u017cd\u017ca do stolicy Czech ju\u017c prawie 50 lat i jest to zdecydowanie jedno z tych miejsc, gdzie przyje\u017cd\u017ca\u0107 lubi i gdzie jego lubi\u0105. Program w tym roku dobra\u0142 wy\u0142\u0105cznie XX-wieczny i s\u0142owia\u0144ski. Prawd\u0119 powiedziawszy nie usatysfakcjonowa\u0142y mnie te wykonania w pe\u0142ni. Zacz\u0105\u0142 od <em>III Sonaty<\/em> Szymanowskiego &#8211; to utw\u00f3r jeszcze dla niego \u015bwie\u017cy, gra\u0142 go z nut. Przyci\u0119\u017ckie to by\u0142o, brak\u0142o polotu, wydobycia wa\u017cnych linii. Co tu gada\u0107 &#8211; jak si\u0119 zna wykonanie Anderszewskiego&#8230; R\u00f3wnie\u017c zbyt ci\u0119\u017cka by\u0142a<em> VIII Sonata<\/em> Prokofiewa (kt\u00f3r\u0105 z kolei gra od dzieci\u0144stwa niemal) &#8211; wci\u0105\u017c mam w pami\u0119ci dwa wspania\u0142e wykonania z ostatnich czas\u00f3w: zadziorne i bardzo rosyjskie Avdeevej oraz absolutnie ba\u015bniowe &#8211; Kate Liu. Stosunkowo wi\u0119cej zrozumienia odczuwa\u0142o si\u0119 w sonacie <em>Z ulicy<\/em> Jan\u00e1\u010dka (cho\u0107 oczywi\u015bcie i tu wol\u0119 Anderszewskiego), swobodnie czu\u0142 si\u0119 w utworach Skriabina, ale te\u017c chcia\u0142oby si\u0119 tu wi\u0119cej finezji (i w tym wypadku s\u0142ysza\u0142o si\u0119 wiele dobrych wykona\u0144&#8230;).<\/p>\n\n\n\n<p>Cdn. oczywi\u015bcie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ano to, co zawsze w maju &#8211; rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 Praska Wiosna. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 koncert\u00f3w odbywa si\u0119 online, tylko inauguracyjny i par\u0119 innych &#8211; hybrydowo. Mo\u017cna je wci\u0105\u017c ogl\u0105da\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9584"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9584"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9584\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9585,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9584\/revisions\/9585"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9584"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9584"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9584"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}