Czy mo\u017cna si\u0119 wzruszy\u0107 spektaklem ogl\u0105danym w sieci? Mo\u017cna – ja si\u0119 dzi\u015b wzruszy\u0142am.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Premiera Madamy Butterfly<\/em> Pucciniego w Operze Ba\u0142tyckiej pod batut\u0105 Jose Florencia mia\u0142a miejsce ju\u017c w pi\u0105tek, ale ten sam premierowy sk\u0142ad wyst\u0105pi\u0142 dzi\u015b w spektaklu hybrydowym. Mi\u0142o wi\u0119c by\u0142o s\u0142ysze\u0107 na sali oklaski, cho\u0107 troch\u0119 cienkie, bo przecie\u017c wci\u0105\u017c 50 proc. widowni, ale zawsze.<\/p>\n\n\n\n Nie by\u0142o tu \u017cadnych fajerwerk\u00f3w ani udziwnie\u0144, re\u017cyseria Romualna Wiczy-Pokojskiego jest zupe\u0142nie tradycyjna, jak r\u00f3wnie\u017c \u0142adna scenografia i kostiumy Hanny Szymczak – zosta\u0142a zbudowana konstrukcja z przesuwanymi p\u0142aszczyznami a la dom japo\u0144ski, ale z jasnego drewna. Meble (kilka mebli) typu zachodniego, co podkre\u015bla przywi\u0105zanie bohaterki do swojej przybranej ameryka\u0144sko\u015bci. Podobnie z jej sukni\u0105 w II i III akcie, r\u00f3wnie\u017c o kroju nawi\u0105zuj\u0105cym do kultury zachodniej – reszta Japo\u0144czyk\u00f3w ma stroje tradycyjne, troch\u0119 tylko dziwi melonik u Goro.<\/p>\n\n\n\n Jest wi\u0119c estetycznie i w miar\u0119 normalnie, ale je\u015bli m\u00f3wi\u0119 o wzruszeniu, jest to zas\u0142uga \u015bpiewak\u00f3w, a przede wszystkim Izabeli Matu\u0142y, kt\u00f3ra po prostu JEST Butterfly – pi\u0119knie zniuansowane \u015bpiewanie, wdzi\u0119k rzeczywi\u015bcie dziewcz\u0119cy, co rzadko si\u0119 Madamom scenicznym udaje. Niedawno ogl\u0105da\u0142am bardzo dobrze \u015bpiewaj\u0105c\u0105 t\u0119 rol\u0119 Aleksandr\u0119 Kurzak, ale ona by\u0142a po prostu dojrza\u0142\u0105 kobiet\u0119, a tej \u015bpiewaczce uda\u0142o si\u0119 rzeczywi\u015bcie zagra\u0107 m\u0142odzie\u0144czo\u015b\u0107, subtelno\u015b\u0107 na pocz\u0105tku i si\u0142\u0119 rozpaczy pod koniec. Pawe\u0142 Ska\u0142uba jest typem scenicznym, kt\u00f3ry na Pinkertona bardzo pasuje – zagra\u0142 czarusia w mundurze, roznami\u0119tnionego w I akcie i tch\u00f3rzliwego w finale. Suzuki – Karolina Sikora, niegdy\u015b szalona Ubica w operze Pendereckiego, dzi\u015b o zupe\u0142nie innym emploi, zarazem intensywna i dyskretna. I jeszcze Leszek Skrla jako Sharpless, bardzo nobliwy, ale wokalnie mniej efektowny. Pierwsza tr\u00f3jka jednak tworzy w\u0142a\u015bciwe napi\u0119cie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Czy mo\u017cna si\u0119 wzruszy\u0107 spektaklem ogl\u0105danym w sieci? Mo\u017cna – ja si\u0119 dzi\u015b wzruszy\u0142am.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9608"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9608"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9608\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9610,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9608\/revisions\/9610"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9608"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9608"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9608"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}