Zaczn\u0119 od re\u017cyserii operowej. Krystian Lada, kt\u00f3ry by\u0142 przez ostatnie dwa lata w tr\u00f3jce nominowanych do Paszportu „Polityki”, wraz ze wsp\u00f3\u0142pracowniczk\u0105 Natali\u0105 Kitamikado odnie\u015bli sukces w Grazu.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Otrzymali oni drugie miejsce na konkursie Ring Award dotycz\u0105cym re\u017cyserii i scenografii operowej. Sukces jest tym wi\u0119kszy, \u017ce do konkursu przyst\u0105pi\u0142o a\u017c 126 zespo\u0142\u00f3w (326 uczestnik\u00f3w, 32 narodowo\u015bci). W jury zasiad\u0142o kilkunastu dyrektor\u00f3w teatr\u00f3w europejskich, a zadanym tematem, kt\u00f3ry uczestnicy mieli zrealizowa\u0107, by\u0142 Don Giovanni<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Polski duet zaproponowa\u0142 wersj\u0119 przewrotn\u0105: Syndrom Don Giovanniego<\/em>, czyli… Don Giovanniego<\/em> bez Don Giovanniego. „Gdy sk\u0142adali\u015bmy nasz\u0105 koncepcj\u0119 w 2019 r., brzmia\u0142o to troch\u0119 jak fantastyka rodem z film\u00f3w Bu\u00f1uela czy dramat\u00f3w Sartre\u2019a. Dzi\u015b \u2014 po do\u015bwiadczeniu globalnej pandemii \u2014 jest to poniek\u0105d refleksja nad wsp\u00f3\u0142czesnymi nam wydarzeniami: nie ma jednej tylko osoby odpowiedzialnej za to, co si\u0119 wydarzy\u0142o \u2014 wszyscy jeste\u015bmy w tym razem” – t\u0142umaczy\u0142 swoj\u0105 koncepcj\u0119 re\u017cyser. „Sceniczne obrazy morfuj\u0105 od hiperrealistycznego salonu w posiad\u0142o\u015bci komandora do egzystencjalnej klatki na zniszczonej przez kataklizmy planecie Ziemi. Komandor powraca w fina\u0142owym akcie jako asteroid [chyba „asteroida”? DS] nios\u0105cy ostateczn\u0105 zag\u0142ad\u0119 dla ludzko\u015bci” – uzupe\u0142nia scenografka i zarazem autorka kostium\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n A jak to wygl\u0105da? Efekt mo\u017cna obejrze\u0107 tutaj<\/a>. Jak wida\u0107, po wprowadzaj\u0105cej animacji mamy misz-masz r\u00f3\u017cnych fragment\u00f3w II aktu opery Mozarta wkomponowanych w fina\u0142, ka\u017cdy ze \u015bpiewak\u00f3w wyra\u017ca w\u0142asn\u0105 ekspresj\u0119 i wszyscy maj\u0105 „w podtek\u015bcie” Don Giovanniego, kt\u00f3rego nie ma. Wszyscy s\u0105 w jakim\u015b sensie Don Giovannim i do wszystkich przychodzi Komandor. Realizatorzy otrzymali propozycj\u0119 zrealizowania pe\u0142nej wersji tego spektaklu w operze w St Gallen w sezonie 2022\/23 (re\u017cyser zdradza, \u017ce pierwszy akt b\u0119dzie bardziej zabawny, bo b\u0119dzie ilustrowa\u0142 \u015bwiat przed katastrof\u0105). Ponadto maj\u0105 zrealizowa\u0107 premier\u0119 Kr\u00f3la Rogera<\/em> w Cottbus (maj 2022) i pasticcia z fragment\u00f3w oper Verdiego w La Monnaie w Brukseli (wiosna 2024). Wygl\u0105da na to, \u017ce Krystian Lada staje si\u0119 specjalist\u0105 od pasticci\u00f3w, bo tak\u017ce w sierpniu w Kopenhadze wystawia swoje Misteria po\u017c\u0105dania<\/a><\/em> („Wagner obok Freddiego Mercury’ego i Mozart obok Cher” – zapowiada). Zn\u00f3w mamy czas postmodernizmu?<\/p>\n\n\n\n Teraz gratulacje dla dyrygent\u00f3w. \u0141ukasz Borowicz zosta\u0142 w\u0142a\u015bnie ju\u017c oficjalnie dyrektorem artystycznym Filharmonii Pozna\u0144skiej. Wsp\u00f3\u0142pracuje z tym zespo\u0142em od kilku lat, dobrze si\u0119 poznali i w ko\u0144cu zosta\u0142o to zinstytucjonalizowane. To bardzo dobrze zar\u00f3wno dla orkiestry, kt\u00f3ra zyskuje sta\u0142ego i lubianego szefa, jak dla dyrygenta, kt\u00f3ry b\u0119dzie mia\u0142 zn\u00f3w w Polsce swoj\u0105 orkiestr\u0119.<\/p>\n\n\n\n Druga pozytywna nominacja mia\u0142a w\u0142a\u015bnie miejsce w Krakowie: szefem artystycznym Filharmonii Krakowskiej zosta\u0142 Alexander Humala. Ten m\u0142ody bia\u0142oruski dyrygent znany jest dobrze publiczno\u015bci NOSPR, gdzie przez par\u0119 lat by\u0142 asystentem Alexandra Liebreicha. To znakomity muzyk, umiej\u0105cy sensownie i skutecznie pracowa\u0107 z orkiestr\u0105, co jest krakowskiej orkiestrze w tej chwili bardzo potrzebne. Nie mia\u0142a ona szcz\u0119\u015bcia od dawna, mo\u017ce teraz b\u0119dzie lepiej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zaczn\u0119 od re\u017cyserii operowej. Krystian Lada, kt\u00f3ry by\u0142 przez ostatnie dwa lata w tr\u00f3jce nominowanych do Paszportu „Polityki”, wraz ze wsp\u00f3\u0142pracowniczk\u0105 Natali\u0105 Kitamikado odnie\u015bli sukces w Grazu.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9639"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9639"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9639\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9644,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9639\/revisions\/9644"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9639"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9639"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9639"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}