Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce pomys\u0142 na inauguracj\u0119 Konkursu Chopinowskiego by\u0142 populistyczny – has\u0142o „pi\u0119cioro zwyci\u0119zc\u00f3w na estradzie” robi wra\u017cenie.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Dok\u0142adnie rzecz bior\u0105c zwyci\u0119zc\u00f3w, czyli laureat\u00f3w I nagrody by\u0142o troje: Dang Thai Son, Yulianna Avdeeva i Seong-Jin Cho. Kevin Kenner by\u0142 laureatem II nagrody (pierwszej w\u00f3wczas nie przyznano); w podobnej sytuacji by\u0142 Philippe Giusiano, kt\u00f3ry na dodatek zosta\u0142 nagrodzony ex aequo z nie\u017cyj\u0105cym ju\u017c dzi\u015b Alexeiem Sultanovem. O co zreszt\u0105 ten ostatni si\u0119 obrazi\u0142, czemu si\u0119 nie dziwi\u0142am, cho\u0107 fakt, sama te\u017c \u017cadnego z nich bym I nagrod\u0105 nie nagrodzi\u0142a – ale dlatego, \u017ce w tym konkursie wzi\u0105\u0142 przecie\u017c udzia\u0142 Nelson Goerner, kt\u00f3remu \u00f3wczesne jury da\u0142o tylko wyr\u00f3\u017cnienie…<\/p>\n\n\n\n
Mniejsza jednak o histori\u0119, wr\u00f3\u0107my do dnia dzisiejszego. Najpierw wi\u0119c Kwintet<\/em> Schumanna z Avdeev\u0105 i Belcea Quartet. Mamy za sob\u0105 na do\u015b\u0107 \u015bwie\u017co pi\u0119kne wykonanie z Chopiej\u00f3w<\/a>, ale to by\u0142o zupe\u0142nie inne. Z jednej strony bardzo emocjonalne, bo tacy s\u0105 ci wykonawcy, ale z drugiej podziwia\u0142am pianistk\u0119, kt\u00f3ra – poza oczywistymi momentami – uwa\u017ca\u0142a, \u017ceby zbytnio si\u0119 nie wybija\u0107, pilnowa\u0142a d\u017awi\u0119ku. My\u015bl\u0119, \u017ce du\u017co jej tu da\u0142o granie swego czasu na instrumentach historycznych, bo wie, jakie proporcje mia\u0142y brzmienia tych instrument\u00f3w w tamtych czasach. A ponadto jest to ju\u017c w og\u00f3le wytrawna kameralistka, co da\u0142o si\u0119 zauwa\u017cy\u0107 na jej wsp\u00f3lnych z Kremerem wykonaniach Wajnberga.<\/p>\n\n\n\n Koncert na cztery klawesyny<\/em> Bacha (a w\u0142a\u015bciwie Vivaldiego) – to dopiero by\u0142 happening. Cztery fortepiany wsp\u00f3\u0142czesne plus dwa kwartety smyczkowe i kontrabas. Brzmia\u0142o to do\u015b\u0107 zabawnie (przypomnia\u0142am sobie, jak kiedy\u015b El\u017cbieta Chojnacka m\u00f3wi\u0142a o „t\u0142ustym” d\u017awi\u0119ku fortepianu), ale mia\u0142o sw\u00f3j wdzi\u0119k. By\u0142a to w sumie raczej zabawa, kt\u00f3ra s\u0142u\u017cy\u0142a po prostu do spotkania tych muzyk\u00f3w w tym samym miejscu i czasie.<\/p>\n\n\n\n A po przerwie ju\u017c zwyczajnie: orkiestra FN pod Andrzejem Boreyk\u0105 i zwyci\u0119zca ostatniego konkursu, Seong-Jin Cho w III Koncercie<\/em> Beethovena. C\u00f3\u017c, wykonanie w porz\u0105dku, ale nie powalaj\u0105ce. Czepia\u0107 si\u0119 nie ma co, ju\u017c nie r\u0105bie tak strasznie, jak par\u0119 lat temu<\/a>, albo nawet i w zesz\u0142ym roku<\/a>. Jednak nie by\u0142am pod wra\u017ceniem. By\u0142o poprawnie, a to troch\u0119 ma\u0142o; tak\u017ce w bisach (Einsame Blumen<\/em> z Waldszenen<\/em> Schumanna oraz Walc Es-dur<\/em> Chopina). Ale dla Deutsche Grammophon by\u0142 to zwyci\u0119zca wymarzony: z Dalekiego Wschodu, kt\u00f3ry to rynek pragn\u0119li podbi\u0107 (i uda\u0142o si\u0119: po zwyci\u0119stwie Cho sprzeda\u017c p\u0142yt z muzyk\u0105 klasyczn\u0105 wzros\u0142a o 400 proc.!). Jednak jak postawi\u0107 obok niego Kate Liu, kt\u00f3ra jest po prostu genialna, czy pi\u0119knie muzykalnego Charlesa Richard-Hamelina, to smutno si\u0119 robi. Kanadyjczyk nagrywa dla swojej rodzimej firmy Analekta, a Kate poza NIFC nie nagra\u0142a bodaj \u017cadnej p\u0142yty, nie ma kontraktu z \u017cadn\u0105 wytw\u00f3rni\u0105. To s\u0105 takie niesprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3re wydarzaj\u0105 si\u0119 od lat, np. Avdeeva jako zwyci\u0119\u017cczyni, i to pierwsza kobieta od czas\u00f3w Marthy (b\u0119d\u0105cej przecie\u017c gwiazd\u0105 DG), zosta\u0142a przez t\u0119 wytw\u00f3rni\u0119 zignorowana, za to rzucili si\u0119 na Ingolfa Wundera, z kt\u00f3rego zreszt\u0105 nied\u0142ugo p\u00f3\u017aniej zrezygnowali. Pianistka pojawi\u0142a si\u0119 na p\u0142ycie „\u017c\u00f3\u0142tej etykietki” (a tak\u017ce ECM) dopiero z Gidonem Kremerem.<\/p>\n\n\n\n No dobra. Teraz spa\u0107, bo od rana do roboty…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce pomys\u0142 na inauguracj\u0119 Konkursu Chopinowskiego by\u0142 populistyczny – has\u0142o „pi\u0119cioro zwyci\u0119zc\u00f3w na estradzie” robi wra\u017cenie.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9767"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9767"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9767\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":12087,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9767\/revisions\/12087"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9767"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9767"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9767"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}