Nokturn, dwie etiudy (jedna palcowa i druga na dwud\u017awi\u0119ki) oraz ballada, scherzo lub fantazja – taki p\u00f3\u0142godzinny program to w sam raz, \u017ceby si\u0119 przedstawi\u0107.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Dla po\u0142owy z 87 przyst\u0119puj\u0105cych do konkursu owo przedstawienie si\u0119 b\u0119dzie zarazem po\u017cegnaniem. A przyst\u0105pi\u0142o rekordowo du\u017co os\u00f3b: o siedem wi\u0119cej ni\u017c by\u0142o przewidziane. Program przes\u0142ucha\u0144 jest wi\u0119c zapchany do niemo\u017cliwo\u015bci – dzi\u015b wys\u0142ucha\u0142am 18 os\u00f3b, jutro b\u0119dzie tak samo, a przez kolejne trzy dni – po 17. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce wieczorem ju\u017c s\u0142ucha si\u0119 inaczej ni\u017c rano. Podczas przedpo\u0142udniowych przes\u0142ucha\u0144 wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce prof. Katarzyna Popowa-Zydro\u0144 mia\u0142a racj\u0119, gdy powiedzia\u0142a, \u017ce poziom eliminacji by\u0142 tak wysoki, \u017ce mo\u017cna by\u0142oby wykroi\u0107 jeszcze par\u0119 konkurs\u00f3w. To mo\u017ce pewna przesada, ale – my\u015bla\u0142am – na pewno jury \u0142atwo nie b\u0119dzie mia\u0142o. Wieczorem ju\u017c odbiera\u0142am inaczej, oczywi\u015bcie nie tylko z powodu pewnego zm\u0119czenia, ale te\u017c widz\u0105c, co pokazuj\u0105 nam m\u0142odzi piani\u015bci. Jest na tym konkursie mn\u00f3stwo os\u00f3b niew\u0105tpliwie zdolnych, ale jeszcze nieociosanych.<\/p>\n\n\n\n
G\u0142\u00f3wny problem to oczywi\u015bcie to, co kiedy\u015b nazwa\u0142am \u017arebactwem: m\u0142odego artyst\u0119 ponosi temperament, w efekcie zaczyna p\u0119dzi\u0107 i r\u0105ba\u0107, \u017ce tak si\u0119 brzydko wyra\u017c\u0119. Wielu dzi\u015b graj\u0105cych muzyk\u00f3w zaczyna\u0142o nawet \u0142adnie, ale po jakim\u015b czasie nie wytrzymywa\u0142o – i koniec efektu. A ju\u017c najgorzej cierpia\u0142y na tym ballady: g-moll i f-moll maj\u0105 piekielne ko\u0144c\u00f3wki, kt\u00f3rych je\u015bli si\u0119 nie okie\u0142zna, s\u0142ycha\u0107 tylko ba\u0142agan.<\/p>\n\n\n\n
Cz\u0119\u015bci\u0105 tej sk\u0142onno\u015bci do p\u0119dzenia jest te\u017c efekciarstwo i granie etiud na tempo: nagminnie dzieje si\u0119 tak z Etiud\u0105 C-dur<\/em> op. 10 nr 1, Etiud\u0105 cis-moll<\/em> op. 10 nr 4, Etiud\u0105 F-dur<\/em> op. 10 nr 7 i Etiud\u0105 gis-moll<\/em> op. 25 nr 6 (tercjow\u0105). Robi si\u0119 z tego po prostu koszmar bez cienia muzyki. Co za\u015b do nokturn\u00f3w, to najbardziej na tym cierpi oczywi\u015bcie Nokturn c-moll<\/em> op. 48 nr 1, kt\u00f3ry cz\u0119sto ko\u0144czy si\u0119 regularn\u0105 r\u0105bank\u0105.<\/p>\n\n\n\n Nie b\u0119d\u0119 oczywi\u015bcie teraz dok\u0142adnie opisywa\u0107 gry wszystkich 18 pianist\u00f3w, kt\u00f3rych dzi\u015b wys\u0142ucha\u0142am. Powiem tylko w du\u017cym skr\u00f3cie: objawienia \u017cadnego nie by\u0142o, za to kilka ciekawych produkcji. Uj\u0119\u0142a mnie graj\u0105ca jako pierwsza Chinka Xuanyi Mao, subtelna i nie wychodz\u0105ca poza granice dobrego smaku, cho\u0107 mo\u017ce troszk\u0119 szkolna. Ciekawie zapowiada si\u0119 Arsenii Mun, kt\u00f3ry ma \u015bwietn\u0105 technik\u0119 i jest muzykalny, ale jeszcze nie bardzo umie zapanowa\u0107 nad form\u0105.<\/p>\n\n\n\n Troch\u0119 powrot\u00f3w, w tym polskich. Przede wszystkim Szymon Nehring: bardzo dojrza\u0142. Nokturn Es-dur<\/em> op. 55 nr 2 by\u0142 troszk\u0119 zagmatwany, ale niez\u0142e by\u0142y etiudy oraz wi\u0119kszo\u015b\u0107 Ballady g-moll<\/em>; ko\u0144c\u00f3wce niestety zabrak\u0142o wyrazisto\u015bci. Poza tym jednak dobrze si\u0119 s\u0142ucha\u0142o. Mniej satysfakcji sprawi\u0142 mi wyst\u0119p Piotra Pawlaka, kt\u00f3ry pi\u0119\u0107 lat temu by\u0142 najm\u0142odszy w polskiej ekipie. Troch\u0119 mnie znu\u017cy\u0142a zw\u0142aszcza ballada (r\u00f3wnie\u017c f-moll – cz\u0119sto dzi\u015b wykonywana). Powr\u00f3ci\u0142a te\u017c Zuzanna Pietrzak: podoba\u0142 mi si\u0119 jej bardzo retoryczny Nokturn E-dur<\/em> op. 62 nr 2, jednak w pozosta\u0142ych utworach brzmienia wyda\u0142y mi si\u0119 zbyt masywne. Takie „m\u0119skie granie”. Z niepolskich powrot\u00f3w – Osokins, kt\u00f3ry te\u017c si\u0119 rozwin\u0105\u0142 przez te lata, nie jest ju\u017c tak „cienki”, ale wci\u0105\u017c pozostaje manieryczny, i to nie zawsze w dobrym gu\u015bcie. C\u00f3\u017c, taka jego uroda.<\/p>\n\n\n\n A na objawienie czekamy…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nokturn, dwie etiudy (jedna palcowa i druga na dwud\u017awi\u0119ki) oraz ballada, scherzo lub fantazja – taki p\u00f3\u0142godzinny program to w sam raz, \u017ceby si\u0119 przedstawi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9772"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9772"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9772\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9773,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9772\/revisions\/9773"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9772"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9772"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9772"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}