Dlatego podkre\u015blam te powroty, bo w tym roku jest ich wyj\u0105tkowo du\u017co. Ale nowe gwiazdy te\u017c ja\u015bniej\u0105.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Oczywi\u015bcie zawsze b\u0119dziemy si\u0119 troch\u0119 r\u00f3\u017cni\u0107 w ocenach, wi\u0119c i teraz szkoda mi kilku os\u00f3b, kt\u00f3re odpad\u0142y, a ch\u0119tnie widzia\u0142abym je zamiast niekt\u00f3rych przepuszczonych. Ale wi\u0119kszo\u015b\u0107 moich faworyt\u00f3w przesz\u0142a: Armellini, Gevorgyan, Gagliano, Kim, Kyomasu, Liu, Sorita, Wu – to je\u015bli chodzi o zagranic\u0119. Z polskiej ekipy szkoda mi pa\u0144: Aleksandry \u015awigut (bardzo ciekawe by\u0142o przeniesienie na wsp\u00f3\u0142czesny fortepian stylistyki wykona\u0144 historycznych), Joanny Goranko (mia\u0142a pecha wyst\u0119puj\u0105c po kilkorgu \u015bwietnych pianistach) czy Julii \u0141ozowskiej (ta z kolei wyst\u0105pi\u0142a po Bruce Liu). Zestaw uczestnik\u00f3w II etapu jest jednak w sumie ogromnie ciekawy i my\u015bl\u0119, \u017ce b\u0119dzie fascynuj\u0105co.<\/p>\n\n\n\n
Znamienne te\u017c, \u017ce najwi\u0119ksza ekipa, kt\u00f3ra przyst\u0105pi\u0142a do konkursu, czyli chi\u0144ska, ma teraz miejsce trzecie (7 os\u00f3b) po Polsce (9) i Japonii (8). Honor Europy ratuj\u0105 jeszcze W\u0142osi, kt\u00f3rych dosta\u0142o si\u0119 a\u017c pi\u0119cioro. Ale i tak b\u0119d\u0105 ze sob\u0105 walczy\u0107 tak r\u00f3\u017cne koncepcje Chopina, \u017ce trudno je nawet ko\u0142o siebie ustawi\u0107. Co jaki\u015b czas pojawiaj\u0105 si\u0119 kolejne mody i pomys\u0142y, niekt\u00f3re regularnie powracaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n
Zdradz\u0119 tu pewien sekret. Siedz\u0119 sobie na sali koncertowej, obok mnie kolega pisze na bie\u017c\u0105co relacje na kom\u00f3rce i wrzuca na Fejsa. Za mn\u0105 kilkoro, do czterech w porywach – tak by\u0142o dzi\u015b po po\u0142udniu – koleg\u00f3w z radiowej Dw\u00f3jki pilnie zapisuje wra\u017cenia rysikiem na iPadach, by zaraz potem je omawia\u0107 na antenie. Ja bym teoretycznie te\u017c mog\u0142a na bie\u017c\u0105co pisa\u0107 tu na blogu, ale jednak zbyt d\u0142ugo czeka\u0142am na \u017cywy konkurs, na analogowy odbi\u00f3r, \u017ceby sobie go psu\u0107. Robi\u0119 wi\u0119c to samo, co robi\u0142am na kilku poprzednich konkursach: mimo \u017ce zwykle nie cierpi\u0119 notowania na koncercie, to na konkursie notuj\u0119 na bie\u017c\u0105co wra\u017cenia, te\u017c ca\u0142kowicie analogowo, p\u00f3\u017aniej wklepuj\u0119 w komputer, \u017ceby m\u00f3c si\u0119 odczyta\u0107, bo czasem to jest trudne. Nie s\u0105 to notatki do publikowania, wi\u0119c stosuj\u0119 j\u0119zyk skr\u00f3t\u00f3w i wprowadzam swoje okre\u015blenia. W\u0142a\u015bnie zda\u0142am sobie spraw\u0119, \u017ce ich cz\u0119sto\u015b\u0107 \u015bwiadczy o modzie na dany styl gry.<\/p>\n\n\n\n
W tym roku powtarza si\u0119 wi\u0119c w tych notatkach np. s\u0142owo „\u0142opatologicznie”. Oznacza ono takie wykonanie np. nokturnu, \u017ce melodia w prawej r\u0119ce jest wybijana do przesady. Nie jest to potrzebne, wyrazisto\u015b\u0107 mo\u017cna osi\u0105gn\u0105\u0107 w zupe\u0142nie inny spos\u00f3b, a taka \u0142opatologia jest ogromnie denerwuj\u0105ca.<\/p>\n\n\n\n
Innym zwrotem, kt\u00f3ry si\u0119 cz\u0119sto pojawia, jest „na tempo” (czyli bardzo szybko). Tak by\u0142o z etiudami, ale nie tylko. Czasem odnosi si\u0119 wra\u017cenie, \u017ce m\u0142ody pianista boi si\u0119 zagra\u0107 wolniej, bo jeszcze kto\u015b pomy\u015bli, \u017ce nie umie. A \u017ce muzyka si\u0119 gubi? No, to trzeba troch\u0119 dorosn\u0105\u0107, \u017ceby to us\u0142ysze\u0107.<\/p>\n\n\n\n
Cz\u0119sto pisz\u0119 te\u017c o „wydziwianiu” czy o „poprawiaczach Chopina” (to ostatnie okre\u015blenie przej\u0119\u0142am od kolegi, ale jest przydatne) – to ostatnie okre\u015blenie dotyczy tych, kt\u00f3rzy wyci\u0105gaj\u0105 na wierzch g\u0142osy przez Chopina schowane, tak jak to dzi\u015b robi\u0142 Khozyainov, ale te\u017c inni. Tak mo\u017cna bawi\u0107 si\u0119 \u0107wicz\u0105c w domu, \u017ceby pozna\u0107 lepiej chopinowsk\u0105 polifoni\u0119, ale na koncercie to do\u015b\u0107 denerwuj\u0105ca maniera.<\/p>\n\n\n\n
Sama jestem ciekawa, co si\u0119 pojawi w tych notatkach podczas II etapu. Jedno jest pewne: nudno nie b\u0119dzie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dlatego podkre\u015blam te powroty, bo w tym roku jest ich wyj\u0105tkowo du\u017co. Ale nowe gwiazdy te\u017c ja\u015bniej\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9774"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9774"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9774\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9775,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9774\/revisions\/9775"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9774"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9774"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9774"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}