![\"1.jpg\"](\"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/1.jpg\" "\\"1.jpg\\"")
<\/p>\n<\/p>\n
Ryszard Kapu\u015bci\u0144ski. \u0179r\u00f3d\u0142o: strona <\/em>www.kapuscinski.hg.pl<\/em><\/a><\/p>\n „\u015awiat d\u017awi\u0119k\u00f3w nie ginie. D\u017awi\u0119ki trwaj\u0105, tworz\u0105 wielk\u0105, \u017cyw\u0105 zbiorowo\u015b\u0107”.<\/p>\n „Cisza mi\u0119dzy s\u0142owami bywa tak wa\u017cna jak s\u0142owa. Nadaje im si\u0142\u0119 i sens. Ale tak\u017ce s\u0142owa oddzia\u0142uj\u0105 na cisz\u0119 – nadaj\u0105 jej barw\u0119 i g\u0142\u0119bi\u0119”.\u00a0<\/p>\n Te cytaty s\u0105 z pierwszego Lapidarium<\/em> Ryszarda Kapu\u015bci\u0144skiego. W\u0142a\u015bnie mija rok, odk\u0105d odszed\u0142.<\/p>\n Wybitny reporter ma oczy i uszy otwarte. To oczywiste, inaczej nie by\u0142by wybitnym reporterem. Ale Pan Ryszard mia\u0142 wra\u017cliwo\u015b\u0107 artysty. I oczywi\u015bcie by\u0142 te\u017c wra\u017cliwy na sztuk\u0119 – malarstwo, rze\u017ab\u0119 – i na muzyk\u0119. By\u0142 wielkim melomanem, kocha\u0142 r\u00f3\u017cne rodzaje muzyki, zar\u00f3wno Mozarta, jak jazz. Kiedy natykali\u015bmy si\u0119 na siebie jeszcze w „Gazecie Wyborczej” czy p\u00f3\u017aniej w r\u00f3\u017cnych miejscach, zawsze mnie wypytywa\u0142, czy szykuje si\u0119 jaki\u015b ciekawy koncert w filharmonii.<\/p>\n Nie wiem, jak znajdowa\u0142 czas na tyle zainteresowa\u0144, zawsze w drodze, najpierw tylko reporterskiej, p\u00f3\u017aniej coraz cz\u0119\u015bciej – by tak rzec – mentorskiej (uwielbiali go studenci w r\u00f3\u017cnych stronach \u015bwiata). Ale wra\u017cliwo\u015b\u0107 muzyczna przydaje si\u0119 cz\u0142owiekowi pisz\u0105cemu nie tylko do poszerzania osobowo\u015bci, ale i przy samym tworzeniu. „W pisaniu ksi\u0105\u017cki jest bardzo wa\u017cne, \u017ceby wej\u015b\u0107 w rytm. Bo jak ju\u017c si\u0119 wejdzie, to ten rytm potem niesie cz\u0142owieka” – m\u00f3wi\u0142 a propos swojego Cesarza<\/em>, ksi\u0105\u017cki chyba najbardziej muzycznej (przede wszystkim w\u0142a\u015bnie rytmicznej) w jego dorobku. Sam zreszt\u0105 powiedzia\u0142, \u017ce tego typu pomys\u0142u mo\u017cna u\u017cy\u0107 tylko raz.<\/p>\n Dzi\u015b nie ma ju\u017c chyba takiej literatury reporterskiej, w kt\u00f3rej my\u015bli si\u0119 w ten spos\u00f3b. Co\u015b si\u0119 po prostu opisuje, rzadziej chyba my\u015bli si\u0119 o formie. Reporta\u017ce pisywa\u0142o si\u0119 kiedy\u015b do\u015b\u0107 artystowsko, pieszcz\u0105c frazy. Ten styl wydaje si\u0119 dzi\u015b staro\u015bwiecki. Kapu\u015bci\u0144ski te\u017c zreszt\u0105 poszed\u0142 w inn\u0105 stron\u0119. Za Lapidariami <\/em>nie przepadam, bo to raczej szkicownik, zbi\u00f3r notatek\u00a0ni\u017c zamkni\u0119te dzie\u0142o. Ale mo\u017ce i ja jestem staro\u015bwiecka?<\/p>\n Znale\u017a\u0107 tam jednak mo\u017cna pere\u0142ki. Jak te s\u0142owa o d\u017awi\u0119kach. Tak pomy\u015ble\u0107 o tym, \u017ce \u015bwiat d\u017awi\u0119k\u00f3w nie ginie… S\u0105 te\u017c gdzie\u015b w przestrzeni s\u0142owa wypowiedziane przez Pana Ryszarda: http:\/\/www.kapuscinski.info\/page\/mp3<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ryszard Kapu\u015bci\u0144ski. \u0179r\u00f3d\u0142o: strona www.kapuscinski.hg.pl „\u015awiat d\u017awi\u0119k\u00f3w nie ginie. D\u017awi\u0119ki trwaj\u0105, tworz\u0105 wielk\u0105, \u017cyw\u0105 zbiorowo\u015b\u0107”. „Cisza mi\u0119dzy s\u0142owami bywa tak wa\u017cna jak s\u0142owa. Nadaje im si\u0142\u0119 i sens. Ale tak\u017ce s\u0142owa oddzia\u0142uj\u0105 na cisz\u0119 – nadaj\u0105 jej barw\u0119 i g\u0142\u0119bi\u0119”.\u00a0 Te cytaty s\u0105 z pierwszego Lapidarium Ryszarda Kapu\u015bci\u0144skiego. W\u0142a\u015bnie mija rok, odk\u0105d odszed\u0142. Wybitny reporter […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/98"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=98"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/98\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=98"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=98"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=98"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}