
{"id":9805,"date":"2021-10-26T23:53:23","date_gmt":"2021-10-26T21:53:23","guid":{"rendered":"http:\/\/szwarcman.blog.polityka.pl\/?p=9805"},"modified":"2021-10-26T23:54:01","modified_gmt":"2021-10-26T21:54:01","slug":"szopenoodwyk","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/2021\/10\/26\/szopenoodwyk\/","title":{"rendered":"&#8222;Szopenoodwyk&#8221;?&#8230;"},"content":{"rendered":"\n<p>(Termin copyright by <strong>Gostek Przelotem<\/strong>) &#8211; w ramach takowego posz\u0142am dzi\u015b na koncert kameralny do FN. Ale po powrocie nie wytrzyma\u0142am i w\u0142\u0105czy\u0142am transmisj\u0119 z NOSPR.<\/p>\n\n\n\n<!--more-->\n\n\n\n<p>Koncert w filharmonii by\u0142 \u015bwietny, ale troch\u0119 dziwnie si\u0119 czu\u0142am &#8211; odzwyczai\u0142am si\u0119 od publiczno\u015bci poni\u017cej stu os\u00f3b, i to na sali kameralnej. W tym grupa senior\u00f3w, a tak\u017ce uczni\u00f3w (i \u015bwietnie).<\/p>\n\n\n\n<p>Messages Quartet &#8211; nazwa pochodzi od podtytu\u0142u <em>II Kwartetu smyczkoweg<\/em>o Andrzeja Panufnika &#8211; jest jednym z lepszych polskich zespo\u0142\u00f3w m\u0142odego pokolenia. Cz\u0142onkinie (to kolejny wy\u0142\u0105cznie \u017ce\u0144ski kwartet) nauczaj\u0105 na uczelniach katowickiej i krakowskiej, ale te\u017c intensywnie wyst\u0119puj\u0105 w r\u00f3\u017cnych krajach, otrzyma\u0142y kilka nagr\u00f3d na konkursach, wyda\u0142y par\u0119 \u015bwietnych p\u0142yt &#8211; jedn\u0105 z muzyk\u0105 Szymona Laksa, drug\u0105 &#8211; z kwartetami Panufnika, Moniuszki i Pendereckiego. Teraz przygotowuj\u0105 now\u0105 p\u0142yt\u0119 w kwintecie z pianistk\u0105 Juli\u0105 Kociuban, r\u00f3wnie\u017c cenion\u0105 i bywa\u0142\u0105 w \u015bwiecie, zwi\u0105zan\u0105 z Akademi\u0105 Muzyczn\u0105 w \u0141odzi.<\/p>\n\n\n\n<p>W\u0142a\u015bnie autorstwa dwojga kompozytor\u00f3w urodzonych w \u0141odzi utwory zosta\u0142y dzi\u015b wykonane. Zgodnie z zainteresowaniami zar\u00f3wno pianistki, jak zespo\u0142u. Julia Kociuban nagra\u0142a dla firmy DUX z orkiestr\u0105 Filharmonii \u0141\u00f3dzkiej pod batut\u0105 Paw\u0142a Przytockiego koncerty fortepianowe w\u0142a\u015bnie <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=otTz_X-opN8\">Gra\u017cyny Bacewicz<\/a> i <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=vJ1oNgUBmCQ\">Aleksandra Tansmana<\/a>. \u017be ma temperament i dryg do tej muzyki, udowodni\u0142a jeszcze na debiutanckiej solowej p\u0142ycie, gdzie obok <em>II Sonaty<\/em> Bacewicz s\u0105 <em>Kreisleriana<\/em> Schumanna oraz <em>Andante spianato i Wielki Polonez<\/em> Chopina. Zesp\u00f3\u0142 r\u00f3wnie\u017c ma w <a href=\"http:\/\/messagesquartet.com\/repertuar\/\">repertuarze<\/a> zar\u00f3wno klasyk\u0119, jak muzyk\u0119 XX wieku i muzyk\u0119 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Oba kwintety Bacewicz\u00f3wny to ju\u017c klasyczny repertuar, pierwszy z nich, z 1952 r., czyli jeszcze z okresu neoklasycznego, jest przebojem (zw\u0142aszcza <em>Presto<\/em>, jeden z najbardziej zgrabnych oberk\u00f3w w jej tw\u00f3rczo\u015bci), drugi, o 13 lat p\u00f3\u017aniejszy, jest grywany rzadziej &#8211; kompozytorka pr\u00f3bowa\u0142a w\u00f3wczas innej, bardziej aktualnej stylistyki, buduj\u0105c nastroje i tajemnicze brzmienia, by od czasu do czasu osun\u0105\u0107 si\u0119 w typow\u0105 dla siebie stylistyk\u0119 tanecznych rytm\u00f3w i cierpkich harmonii. Oba utwory pami\u0119tamy zw\u0142aszcza z niesamowitego wykonania pod egid\u0105 Krystiana Zimermana; mo\u017cna ich nawet pos\u0142ucha\u0107 na YouTube: <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=2wqDKtfVyFU\">tutaj<\/a> i <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=bDuEYIHZhi4\">tutaj<\/a>. Ale trzeba powiedzie\u0107, \u017ce i dzisiejsze wykonanie by\u0142o \u015bwietne, z pasj\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Bardziej jednak intrygowa\u0142o dzie\u0142o nieznane chyba dot\u0105d u nas &#8211; <em>Musica a cinque<\/em> Aleksandra Tansmana; nagranie, kt\u00f3re artystki przygotowuj\u0105 na now\u0105 p\u0142yt\u0119, b\u0119dzie pierwszym. Utw\u00f3r pochodzi z 1955 r., a wi\u0119c z czasu, gdy kompozytor wr\u00f3ci\u0142 ju\u017c do Pary\u017ca z wojennej ameryka\u0144skiej emigracji. Dlatego te\u017c zapewne w wolniejszych cz\u0119\u015bciach utworu mo\u017cna wys\u0142ysze\u0107 pewien pos\u0119pny cie\u0144. Ale te szybkie &#8211; to typowy dla kompozytora rytmiczny p\u0119d z barwnymi, jazzowymi harmoniami. Zar\u00f3wno Bacewicz, jak i Tansman to by\u0142y osobowo\u015bci pozytywne, o naturalnym optymizmie, wiele ich stylistyki \u0142\u0105czy\u0142o. Ciesz\u0119 si\u0119 wi\u0119c z tej zapowiadanej p\u0142yty.<\/p>\n\n\n\n<p>A kiedy wr\u00f3ci\u0142am do domu &#8211; koncert trwa\u0142 nied\u0142ugo, bo bez przerwy &#8211; oczywi\u015bcie nie wytrzyma\u0142am i w\u0142\u0105czy\u0142am transmisj\u0119 z NOSPR, ale cofn\u0119\u0142am j\u0105 od razu do pocz\u0105tku, \u017ceby pos\u0142ucha\u0107 Evy Gevorgyan. I stwierdzam, \u017ce i s\u0142uchana z komputera jest znakomita. Zw\u0142aszcza przy ostatniej cz\u0119\u015bci Sonaty b-moll, tych podmuchach wichru, ciarki chodz\u0105. Bruce te\u017c pi\u0119knie, cho\u0107 najwyra\u017aniej ju\u017c troch\u0119 zm\u0119czony, ale swobodny, wci\u0105\u017c ten jego <em>Koncert<\/em> \u017cyje. Jak prze\u017cyje ten maraton, to ju\u017c b\u0119dzie dobrze.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>(Termin copyright by Gostek Przelotem) &#8211; w ramach takowego posz\u0142am dzi\u015b na koncert kameralny do FN. Ale po powrocie nie wytrzyma\u0142am i w\u0142\u0105czy\u0142am transmisj\u0119 z NOSPR.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9805"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9805"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9805\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9807,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9805\/revisions\/9807"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9805"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9805"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9805"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}