Dzi\u015b mieli\u015bmy mo\u017cno\u015b\u0107 pos\u0142ucha\u0107 zwyci\u0119\u017cczyni Konkursu im. Wieniawskiego sprzed pi\u0119ciu lat. Jak wypad\u0142a?<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Moim zdaniem \u015bwietnie. Wci\u0105\u017c ma w sobie tyle ognia, co na konkursie, tyle \u017ce wtedy jeszcze by\u0142a troch\u0119 „nieuczesana”, w rok po konkursie<\/a> te\u017c. Dzi\u015b ju\u017c potrafi nad swoj\u0105 energi\u0105 panowa\u0107 i mimo to jej osobowo\u015b\u0107 wci\u0105\u017c jest wyrazista. Ma te\u017c pi\u0119knie brzmi\u0105ce skrzypce Guadanigniego z 1756 r., i wida\u0107, \u017ce a\u017c przyjemnie jej na nich gra\u0107, muzyka sama p\u0142ynie. I dobrze, \u017ce w do\u015b\u0107 ch\u0142odny jednak koncert Sibeliusa wla\u0142a emocje. Ma\u0142e szale\u0144stwo, ale absolutnie zdyscyplinowane, pokaza\u0142a w bisie: Doluri<\/em> gruzi\u0144skiego kompozytora Alexandra Machavarianiego. Trafnie nazwa\u0142 ten utw\u00f3r pianofil<\/strong> „gruzi\u0144skim Kaprysem polskim<\/em>„, ale znalaz\u0142am te\u017c nagranie<\/a> tego utworu granego przez Veriko z b\u0119benkiem gruzi\u0144skim doli<\/em>, od kt\u00f3rego pochodzi tytu\u0142, a kt\u00f3ry uwidacznia taneczny charakter utworu.<\/p>\n\n\n\n Nie wiem, czemu nie og\u0142oszono przed koncertem zmiany kolejno\u015bci utwor\u00f3w – zamiast Swansong<\/em> P\u00e4rta na pocz\u0105tku, przed Koncertem<\/em> Sibeliusa, Esto\u0144ska Orkiestra Symfoniczna pod batut\u0105 Olariego Eltsa wykona\u0142a Tormiloits<\/em> Erkki-Svena T\u00fc\u00fcra. Zawsze si\u0119 dziwi\u0142am, czemu ten \u015bwietny kompozytor nie by\u0142 nigdy grany na Warszawskiej Jesieni, w Polsce w og\u00f3le jest prawie nieznany, pokaza\u0142 si\u0119 tylko na pozna\u0144skiej Nostalgii<\/a> (r\u00f3wnie\u017c osobi\u015bcie) r\u00f3wno 10 lat temu. Ten utw\u00f3r jest akurat troch\u0119 bardziej zachowawczy, ale efektowny. P\u00e4rtem rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 cz\u0119\u015b\u0107 druga koncertu; z utwor\u00f3w po zamkni\u0119ciu okresu tintinnabuli<\/em> ten jest chyba jednym z lepszych, mi\u0142o brzmi\u0105 w uchu \u015bredniowieczne kadencje. Na koniec V Symfonia<\/em> Sibeliusa, nieodmiennie kojarz\u0105ca mi si\u0119 z Glennem Gouldem, kt\u00f3ry u\u017cy\u0142 jej w zako\u0144czeniu swojego dokumentalnego s\u0142uchowiska The Idea of North<\/a><\/em>. Nie przepadam za Sibeliusem, nie lubi\u0119 muzyki depresyjnej, ale ta symfonia ma w sobie jednak co\u015b wi\u0119cej. S\u0142ycha\u0107 w niej mro\u017an\u0105 mg\u0142\u0119 (w pierwszej cz\u0119\u015bci), ale te\u017c s\u0142o\u0144ce w \u015bnie\u017cnym krajobrazie (w finale).<\/p>\n\n\n\n Esto\u0144czycy grali nie bez usterek, ale te\u017c bezpretensjonalnie, zostali wi\u0119c ciep\u0142o przyj\u0119ci przez publiczno\u015b\u0107, a sympatyczny dyrygent zarz\u0105dzi\u0142 a\u017c trzy bisy. Pierwszym by\u0142 utw\u00f3r Tadeusza Szeligowskiego (niestety nie zrozumia\u0142am tytu\u0142u), czyli uk\u0142on w stron\u0119 gospodarzy, drugim Polonez<\/em> esto\u0144skiego kompozytora Artura Kappa (1878-1952), w ramach przyja\u017ani polsko-esto\u0144skiej; trzeci, na mi\u0142e p\u00f3j\u015bcie do domu, to by\u0142 Setu Tants<\/em> – jedna z cz\u0119\u015bci Suity ta\u0144c\u00f3w esto\u0144skich<\/em> innego tamtejszego tw\u00f3rcy, Eduarda Tubina (1905-1982), kt\u00f3ra, zagrana z wielkim temperamentem, przypomina\u0142a troch\u0119 muzyk\u0119 w\u0119giersk\u0105, wi\u0119c nie zdziwi\u0142o mnie, jak przeczyta\u0142am, \u017ce do zaj\u0119cia si\u0119 muzyk\u0105 ludow\u0105 przekona\u0142 go Kodaly. W sumie rzeczywi\u015bcie poszli\u015bmy do domu w lepszym humorze. A ca\u0142ego koncertu mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107 tutaj<\/a>.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzi\u015b mieli\u015bmy mo\u017cno\u015b\u0107 pos\u0142ucha\u0107 zwyci\u0119\u017cczyni Konkursu im. Wieniawskiego sprzed pi\u0119ciu lat. Jak wypad\u0142a?<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9855"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9855"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9855\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9856,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9855\/revisions\/9856"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9855"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9855"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9855"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}