Julian Rachlin, cz\u0119sty go\u015b\u0107 Festiwali Beethovenowskich, przyjecha\u0142 tym razem do Warszawy i jako skrzypek, i jako dyrygent, przywo\u017c\u0105c te\u017c \u017con\u0119 altowiolistk\u0119 Sarah McElravy.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Sobotni koncert b\u0119dzie r\u00f3wnie\u017c transmitowany na stronie filharmonia.pl – warto, bo naprawd\u0119 ciekawy program i dobrze wykonany.<\/p>\n\n\n\n
Centrum koncertu stanowi\u0142a Symfonia koncertuj\u0105ca<\/em> Mozarta – i zabrzmia\u0142 wspania\u0142y d\u017awi\u0119k stradivariusa (altowiolistka r\u00f3wnie\u017c mia\u0142a stary w\u0142oski instrument Lorenza Storioniego). Rachlin gra\u0142 mo\u017ce troch\u0119 jak na m\u00f3j gust za bardzo „od ucha”, ale McElravy swoj\u0105 bardziej stonowan\u0105 ekspresj\u0105 tworzy\u0142a dobr\u0105 przeciwwag\u0119. Na bis niespodzianka: transkrypcja Chaconny<\/em> Pendereckiego na skrzypce i alt\u00f3wk\u0119, dokonana swego czasu przez kompozytora na pro\u015bb\u0119 Rachlina.<\/p>\n\n\n\n Te rzeczy znamy, natomiast po raz pierwszy w FN (od pewnego czasu w programie zaznaczane jest, kiedy dany utw\u00f3r by\u0142 tu wykonany) zabrzmia\u0142y dwie kompozycje. Na pocz\u0105tek Symfonia C-dur<\/em> Maksyma Berezowskiego, „ukrai\u0144skiego Mozarta”, starszego o 11 lat, kt\u00f3ry r\u00f3wnie\u017c niewiele czasu sp\u0119dzi\u0142 na tym \u015bwiecie, bo zaledwie 33 lata. Niewiele o nim wiadomo, ale nota na angielskoj\u0119zycznej Wiki<\/a> jest chyba solidna. Symfonia jest troch\u0119 haydnowska, je\u015bli kto\u015b ju\u017c ciekaw, mo\u017ce jej pos\u0142ucha\u0107 tutaj<\/a> (wykonanie lepsze ni\u017c u nas). <\/p>\n\n\n\n Ostatni utw\u00f3r programu zosta\u0142 podobno zaproponowany Rachlinowi przez Andrzeja Boreyk\u0119. Nie s\u0142ysza\u0142am wcze\u015bniej – i nie ja jedna – o balecie Pory roku<\/em> Aleksandra G\u0142azunowa, napisanym do libretta Mariusa Petipy i wystawionym w 1900 r. I tym razem, jak si\u0119 okazuje, wujek Gugiel jest niezawodny: mo\u017cna tej muzyki pos\u0142ucha\u0107 tutaj<\/a>. Jako\u015bciowo \u015bwietna, cho\u0107 zachowawcza: co\u015b w niej jeszcze pobrzmiewa z Czajkowskiego, ale jest te\u017c pe\u0142ny b\u0142ysk barwnej, XX-wiecznej instrumentacji (G\u0142azunow by\u0142 uczniem Rimskiego-Korsakowa, p\u00f3\u017aniej przej\u0105\u0142 od niego klas\u0119 kompozycji w Petersburgu). Mog\u0142aby to by\u0107 \u015bwietna muzyka filmowa. Orkiestra mia\u0142a widoczn\u0105 frajd\u0119 z wykonywania tego utworu, a i Rachlin te\u017c – p\u00f3\u017aniej d\u0142ugo wywo\u0142ywa\u0142 do uk\u0142on\u00f3w kolejnych muzyk\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Wspomina\u0142a pauliene<\/strong> o „koronaparty” na wtorkowym koncercie w Studiu im. Lutos\u0142awskiego – w FN tego nie ma, przychodzi chyba mniej ludzi, a miejsca jest wi\u0119cej, poza tym tu personel bardzo pilnuje, by publiczno\u015b\u0107 nosi\u0142a maski w spos\u00f3b prawid\u0142owy. Tak wi\u0119c mo\u017cna si\u0119 tu czu\u0107 troch\u0119 bezpieczniej.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Julian Rachlin, cz\u0119sty go\u015b\u0107 Festiwali Beethovenowskich, przyjecha\u0142 tym razem do Warszawy i jako skrzypek, i jako dyrygent, przywo\u017c\u0105c te\u017c \u017con\u0119 altowiolistk\u0119 Sarah McElravy.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9921"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9921"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9921\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9922,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9921\/revisions\/9922"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9921"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9921"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9921"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}