W tym roku na jesieni ma si\u0119 w ko\u0144cu odby\u0107 Konkurs im. Wieniawskiego. W Filharmonii Narodowej, w ramach cyklu Po Prostu Filharmonia, mamy teraz preludium do tematu.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Dzi\u015b jako prymariuszka Szymanowski Quartet, kt\u00f3r\u0105 jest od 2014 r., wyst\u0105pi\u0142a Agata Szymczewska, kt\u00f3ra wygra\u0142a XIII Konkurs w 2006 r. (jak to zlecia\u0142o!). Jutro w triu (oraz duetach) zagra Jaros\u0142aw Nadrzycki, kt\u00f3ry na konkursie pi\u0119\u0107 lat wcze\u015bniejszym otrzyma\u0142 V nagrod\u0119 i powt\u00f3rzy\u0142 ten sukces r\u00f3wnie\u017c w 2006 r. Wreszcie pojutrze b\u0119dzie laureatka w duecie, czyli zwyci\u0119\u017cczyni ostatniej edycji, Veriko Tchumburidze, z pianistk\u0105 Ketevan Sepashvili.<\/p>\n\n\n\n
Szymanowski Quartet jest dzi\u015b zupe\u0142nie inny ni\u017c kiedy\u015b. Po raz kolejny zmieni\u0142 sk\u0142ad: dzi\u015b z pierwotnego pozosta\u0142 jedynie altowiolista Volodia (Volodymyr) Mykytka. Nowszymi nabytkami s\u0105 drugi skrzypek Robert Kowalski (koncertmistrz Orchestra della Svizzera Italiana), kt\u00f3ry wszed\u0142 sze\u015b\u0107 lat temu na miejsce wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cyciela zespo\u0142u Grzegorza Kotowa (dzi\u015b zajmuj\u0105cego si\u0119 impresariatem), oraz wiolonczelista Karol Marianowski, kt\u00f3ry przez wiele lat gra\u0142 w Meccore String Quartet, a od ponad dw\u00f3ch lat zast\u0105pi\u0142 innego cz\u0142onka-za\u0142o\u017cyciela Szymanowski Quartet – Marcina Sieniawskiego, obecnie w szwajcarskim Amar Quartett (mi\u0119dzy nimi gra\u0142o jeszcze kr\u00f3tko w kwartecie par\u0119 pa\u0144 – Marta Sudraba i Monika Leskovar).<\/p>\n\n\n\n
Jeszcze kilka lat temu na Festiwalu Beethovenowskim, z Szymczewsk\u0105 przy pierwszych skrzypcach, ale reszt\u0105 jeszcze z\u0142o\u017con\u0105 z za\u0142o\u017cycieli, zesp\u00f3\u0142 demonstrowa\u0142 – jak opisa\u0142am tutaj<\/a> – dwa style gry. Teraz nie tylko cz\u0142onkowie, ale i stylistyka jest inna, bardziej wyr\u00f3wnana. Prymariuszka wychodzi na pierwszy plan – jest typem pewniaczki, co jest znakomite na tym stanowisku. Wyst\u0119puje wci\u0105\u017c oczywi\u015bcie jako solistka, ale jest te\u017c zapalon\u0105 kameralistk\u0105. Skrzypce, na kt\u00f3rych obecnie gra – je\u015bli aktualna jest informacja z jej strony – to instrument zbudowany przez Niccolo Gagliano z 1755 r. Pi\u0119knie brzmi\u0105 r\u00f3wnie\u017c skrzypce Roberta Kowalskiego – guadagnini „ex Joachim” z 1767 r. Oba instrumenty wypo\u017cyczone oczywi\u015bcie.<\/p>\n\n\n\n Zesp\u00f3\u0142 ukaza\u0142 si\u0119 w spos\u00f3b wszechstronny w programie bez przerwy, trwaj\u0105cym troch\u0119 ponad godzin\u0119 – m\u0142odzie\u0144czy Kwartet c-moll<\/em> z op. 18 Beethovena oraz III Kwarte<\/em>t Brittena – ostatnie uko\u0144czone przeze\u0144 dzie\u0142o. M\u0142ody Beethoven pogodny, umieraj\u0105cy Britten skupiony i jakby wypalony, zapadaj\u0105cy si\u0119 (jak p\u00f3\u017ane utwory Wajnberga). A na zako\u0144czenie – jak w\u00f3wczas na Festiwalu Beethovenowskim – Nokturn i Tarantella<\/em> Szymanowskiego w transkrypcji Myros\u0142awa Skoryka. Oklaskiwani ciep\u0142o przez sal\u0119 wype\u0142nion\u0105 dzi\u015b m\u0142od\u0105 publiczno\u015bci\u0105, muzycy zabisowali dwa razy: Ta\u0144cami rumu\u0144skimi<\/em> Bart\u00f3ka r\u00f3wnie\u017c w transkrypcji Skoryka i na zako\u0144czenie kr\u00f3tki utw\u00f3r<\/a> tego ukrai\u0144skiego kompozytora – w solidarno\u015bci z naszymi s\u0105siadami. Co r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142o przyj\u0119te owacj\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W tym roku na jesieni ma si\u0119 w ko\u0144cu odby\u0107 Konkurs im. Wieniawskiego. W Filharmonii Narodowej, w ramach cyklu Po Prostu Filharmonia, mamy teraz preludium do tematu.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9976"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9976"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9976\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9980,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9976\/revisions\/9980"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9976"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9976"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9976"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}