Wielu ludzi czeka\u0142o, by si\u0119 ucieszy\u0107 na urodzinach Chopina Bruce’em Liu, jego b\u0142yskotliw\u0105 technik\u0105, pogodn\u0105 natur\u0105 i poczuciem humoru. Nikt si\u0119 nie spodziewa\u0142, \u017ce pojawi\u0105 si\u0119 takie okoliczno\u015bci, w kt\u00f3rych trudno si\u0119 cieszy\u0107.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Oczywi\u015bcie Bruce nie zawi\u00f3d\u0142, a po koncercie t\u0142umy zebra\u0142y si\u0119 w foyer, czekaj\u0105c na pianist\u0119, kt\u00f3ry obieca\u0142 podpisywa\u0107 p\u0142yty (ja ju\u017c sobie posz\u0142am). Entuzjazm by\u0142 wielki, w\u0142\u0105czywszy stojak. Mnie si\u0119 podoba, \u017ce jego interpretacje s\u0105 \u017cywe, nigdy takie same. Niekt\u00f3re utwory gra\u0142 zupe\u0142nie inaczej ni\u017c na konkursie. Nokturn cis-moll<\/em> by\u0142 chyba troch\u0119 bardziej mroczny (ale nie a\u017c tak, jakim pokaza\u0142a go Eva Gevorgyan). Rondo a la Mazur<\/em>, jego przeb\u00f3j, by\u0142 jak zwykle leciutki jak pi\u00f3rko i pe\u0142en humoru, ale troch\u0119 jakby za mg\u0142\u0105. Przeciwnie Ballada F-dur<\/em> – na konkursie troch\u0119 z ni\u0105 wydziwia\u0142, schowa\u0142 jakby g\u0142\u00f3wny temat; tym razem temat by\u0142 wyrazisty i ta wersja bardziej mi odpowiada\u0142a. Po niej Ballada As-dur<\/em>, kt\u00f3rej na konkursie nie gra\u0142 – pogodna i swobodna.<\/p>\n\n\n\n W drugiej cz\u0119\u015bci Sonata b-moll<\/em> by\u0142a taka w sam raz – wszystko na swoim miejscu. Cho\u0107 w wi\u0119kszo\u015bci utworu, podobnie jak na konkursie, mia\u0142am wra\u017cenie mniejszej wagi, braku autentycznego dramatyzmu, to marsz tym razem by\u0142 powa\u017cniejszy. Ale p\u00f3\u017aniej zn\u00f3w powr\u00f3t do pogody i weso\u0142ych fiko\u0142k\u00f3w w Wielkim Polonezie<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Wyra\u017anie by\u0142 troch\u0119 rozdwojony, og\u00f3lnie sprawia\u0142 powa\u017cniejsze wra\u017cenie, czemu si\u0119 zreszt\u0105 nie dziwi\u0119 zwa\u017cywszy kontekst. Da\u0142 jednak trzy bisy – te\u017c w r\u00f3\u017cnych charakterach: refleksyjny Nokturn cis-moll<\/em> op. posth., beztroskie Ecossaises<\/em> i na koniec Walc a-moll<\/em> op. posth., kt\u00f3ry poprzedzi\u0142 do\u015b\u0107 cich\u0105 zapowiedzi\u0105 (bli\u017cej siedz\u0105cy mi potem przekazali), \u017ce w zwi\u0105zku z tym, \u017ce koncert ten po\u015bwi\u0119cony jest ofiarom wojny na Ukrainie, to zagra pierwszy utw\u00f3r Chopina, jakiego nauczy\u0142 si\u0119 jako dziecko, dedykuj\u0105c go pami\u0119ci ukrai\u0144skich dzieci. Ca\u0142ego koncertu wci\u0105\u017c mo\u017cna pos\u0142ucha\u0107 tutaj<\/a>.<\/p>\n\n\n\n Nie da si\u0119 ukry\u0107, \u017ce dla mnie jak Liu, to raczej Kate ni\u017c Bruce, ale i on ma swoje zalety – te, kt\u00f3re wymieni\u0142am w pierwszym zdaniu. Ma te\u017c znakomite wyczucie frazy, co jest wielkim plusem. Ale g\u0142\u0119bi na razie w tym nie tak wiele, mo\u017ce kiedy\u015b. W ko\u0144cu jest bardzo m\u0142ody. I bardzo utalentowany.<\/p>\n\n\n\n Natomiast tylko przez sie\u0107, ale z wielk\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 s\u0142ucha\u0142am dzi\u015b recitalu Piotra Alexewicza na erardzie w \u017belazowej Woli. Niestety ten koncert ju\u017c nie jest dost\u0119pny.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wielu ludzi czeka\u0142o, by si\u0119 ucieszy\u0107 na urodzinach Chopina Bruce’em Liu, jego b\u0142yskotliw\u0105 technik\u0105, pogodn\u0105 natur\u0105 i poczuciem humoru. Nikt si\u0119 nie spodziewa\u0142, \u017ce pojawi\u0105 si\u0119 takie okoliczno\u015bci, w kt\u00f3rych trudno si\u0119 cieszy\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9989"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9989"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9989\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9990,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9989\/revisions\/9990"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9989"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9989"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/szwarcman\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9989"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}