W transmitowanym przedstawieniu w\u00a0tytu\u0142owej roli wyst\u0105pi\u0142a Anastazja Staszkiewicz. Nie zachwyci\u0142a mnie. Technicznie by\u0142a bardzo dobra, ale zabrak\u0142o jej wyrazu (ta\u0144czy\u0142a pas Sylfidy, ale ni\u0105 nie by\u0142a). Odnios\u0142am te\u017c wra\u017cenie, \u017ce z\u00a0partneruj\u0105cym jej Siemionem Czudinem jako Jamesem, nie s\u0105 najlepiej dobran\u0105 par\u0105.\u00a0Za to Anna Ba\u0142ukowa tak wesz\u0142a w\u00a0pantomimiczno-aktorsk\u0105 rol\u0119\u00a0wrednej wied\u017amy Madge, \u017ce sta\u0142a si\u0119 nawet opryskliwa dla prowadz\u0105cej transmisj\u0119 Kateriny Novikowej, kt\u00f3ra usi\u0142owa\u0142a przeprowadzi\u0107 z\u00a0ni\u0105 rozmow\u0119 dla publiczno\u015bci. Ale trzeba przyzna\u0107, \u017ce skupi\u0142a na sobie uwag\u0119. I\u00a0z ca\u0142ej obsady by\u0142a w\u00a0tym dniu najlepsza. Sugestywnie odegra\u0142a te\u017c nowe i\u00a0intryguj\u0105ce zako\u0144czenie baletu, sugeruj\u0105ce, \u017ce romantyczne przygody, cho\u0107 poci\u0105gaj\u0105ce, mog\u0105 okaza\u0107 si\u0119 niebezpieczne.<\/em><\/p>\n – Zakocha\u0142 si\u0119 i uciek\u0142<\/a><\/p>\n Berli\u0144ska \u201eSylfida\u201d mia\u0142a swoj\u0105 premier\u0119 1 marca w Deutsche Oper. Szkoda, \u017ce nie wystawiono jej w Staatsoper Unter den Linden. Atmosfera tego teatru jest moim zdaniem bardziej odpowiednia dla romantycznego baletu. Ale wi\u0119cej zastrze\u017ce\u0144 nie uda mi si\u0119 chyba wymy\u015bli\u0107.\u00a0I teraz mog\u0119 ju\u017c jedynie podsumowa\u0107 albo raczej rozwin\u0105\u0107 m\u00f3j grudniowy wpis<\/a> – w Berlinie znalaz\u0142am swoj\u0105 obsad\u0119.<\/p>\n W pi\u0105tek Sylfid\u0119 zata\u0144czy\u0142a Maria Kochetkova<\/a>, balerina znana z wyst\u0119p\u00f3w w American Ballet Theatre, San Francisco Ballet, wcze\u015bniej z English National Ballet. W roli Jamesa partnerowa\u0142 jej Daniil Simkin<\/a>. Byli urocz\u0105 par\u0105. Nie epatowali technik\u0105, a w\u0142a\u015bnie ten aspekt jest w \u201eSylfidzie\u201d istotny. Oboje byli naturalni, ta\u0144czyli lekko, romantycznie i z pe\u0142n\u0105 pasji m\u0142odzie\u0144cz\u0105 szczero\u015bci\u0105.<\/p>\n Staatsballett Berlin<\/p><\/div>\n Aurora Dickie<\/a> by\u0142a rewelacyjn\u0105 wied\u017am\u0105 Madge – z\u0142o\u015bliw\u0105, zabawn\u0105, \u015bwietn\u0105 aktorsko, trudno si\u0119 nawet na ni\u0105 obrazi\u0107 za nieszcz\u0119\u015bliwe zako\u0144czenie.\u00a0Wielkie brawa nale\u017c\u0105 si\u0119 wykonawcom pozosta\u0142ych r\u00f3l – Alicji Ruben<\/a> jako Effie i Ulianowi Toporowi<\/a> w roli Gurna. I zespo\u0142owi Staatsballett Berlin, kt\u00f3ry wy\u015bmienicie pokaza\u0142 – na czym polegaj\u0105 pi\u0119kno i ponadczasowo\u015b\u0107 romantycznego baletu. Tak\u017ce techniki Bournonvilla – nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c pantomimy, kt\u00f3ra w \u201eSylfidzie\u201d jest ca\u0142kowicie uzasadniona i s\u0105dz\u0105c z \u017cywych reakcji publiczno\u015bci do dzisiaj nie przeszkadza. Zauwa\u017cy\u0142am, \u017ce szkockie kostiumy, dziewi\u0119tnastowieczne paczki i le\u015bna scenografia te\u017c wywo\u0142uj\u0105 mi\u0142e wra\u017cenia, odnosz\u0105 po\u017c\u0105dany efekt – okre\u015blenie \u201ezabytek muzealny\u201d wcale nie musi nabiera\u0107 pejoratywnego wyd\u017awi\u0119ku. Klucz do sukcesu le\u017cy w dobrym wystawieniu.\u00a0Du\u0144czycy nie musz\u0105 si\u0119 tym martwi\u0107. \u201eSylfida\u201d nigdy nie wypad\u0142a z ich repertuaru. Rekonstrukcja nie jest wi\u0119c konieczna, choreografia jest po prostu – zgodnie z tradycj\u0105 – przekazywana z pokolenia na pokolenie.<\/p>\n Lucile Grahn – pierwsza Sylfida Augusta Bournonville\u2019a<\/p><\/div>\n![\"Staatsballett](\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/fullsizeoutput_2f.jpeg\")
![\"Lucile](\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/1024px-Lucille_Grahn_NYPL_b12149041-5191087.jpg\")