![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2018\/04\/z22095742IERRudolf-Nuriejew.jpg\")
<\/p>\nNuriejew nimi gardzi\u0142 i mia\u0142 swoje powody.\u00a0Nie chcia\u0142 zmarnowa\u0107 talentu, a oni go blokowali. Najpierw wyzwoli\u0142 si\u0119 spod w\u0142adzy apodyktycznego ojca, baszkirskiego wie\u015bniaka\u00a0awansowanego w czasie rewolucji do rangi komisarza politycznego. Wyjecha\u0142 z Ufy, by uczy\u0107 si\u0119 ta\u0144ca klasycznego w Leningradzie. Tam pokonywa\u0142 kolejne przeszkody. W internacie walczy\u0142 z g\u0142upot\u0105 nadzoruj\u0105cych go opiekun\u00f3w – z zakazem wychodzenia na wieczorne przedstawienia baletowe. Nie zamierza\u0142 te\u017c ucz\u0119szcza\u0107 na lekcje Wiktora Szelkowa, miernego pedagoga. Wymusi\u0142 wi\u0119c na dyrektorze artystycznym szko\u0142y zmian\u0119 nauczyciela; dosta\u0142 si\u0119 do klasy Aleksandra Puszkina. Kiedy otrzyma\u0142 nakaz pracy w prowincjonalnym teatrze, bo przecie\u017c kto\u015b tak utalentowany jak on w ramach urawni\u0142owki i wynikaj\u0105cej z niej zasady, \u017ce \u017cadna praca nie ha\u0144bi nie musia\u0142 ta\u0144czy\u0107 na znacz\u0105cej scenie, uda\u0142 si\u0119 do ministerstwa i zruga\u0142 kolejnego urz\u0119dnika-kierownika.<\/p>\n
<\/p>\n
Potem wielokrotnie wypina\u0142 si\u0119 na Konstantina Siergiejewa, s\u0142ynnego tancerza i choreografa, kierownika artystycznego w Teatrze Kirowa. Siergiejew nie umieszcza\u0142 go w obsadach; na tourn\u00e9e do Pary\u017ca w og\u00f3le by nie wyjecha\u0142, gdyby nie \u017c\u0105danie francuskiego impresaria. Kolejn\u0105 szykan\u0119, wyst\u0119p w drugim wieczorze a nie na otwarcie, wynagrodzi\u0142y mu entuzjastyczne reakcje prasy i publiczno\u015bci. Bu\u0144czucznie zmieni\u0142 choreografi\u0119 \u201eBajadery\u201d, zamiast uk\u0142adu Solora zata\u0144czy\u0142 podkr\u0119caj\u0105c tempo bardziej efektown\u0105 wariacj\u0119 z \u201eKorsarza”, opanowa\u0142 scen\u0119 i pozostawi\u0142 innych artyst\u00f3w w cieniu.\u00a0W ko\u0144cu wykiwa\u0142 Komitet Bezpiecze\u0144stwa Pa\u0144stwowego ZSRR.<\/p>\n
Agent\u00f3w KGB \u201emia\u0142 gdzie\u015b\u201d od pocz\u0105tku pobytu. Kiedy zesp\u00f3\u0142 zwiedza\u0142 miasto w zorganizowanej grupie albo odpoczywa\u0142 w hotelu, Nuriejew sam sobie organizowa\u0142 wolny czas.Chodzi\u0142 do muze\u00f3w, ksi\u0119garni, butik\u00f3w i na koncerty Yehudi Menuhina. Wieczory sp\u0119dza\u0142 w restauracjach, na rozmowach z Pierrem Lacotte i Clar\u0105 Saint, nocami bawi\u0142 si\u0119 w klubach.<\/p>\n
W\u00a0wywiadzie zarejestrowanym w\u00a0filmie \u201eFonteyn & Nureyev, the perfect partnership\u201d (Fonteyn i\u00a0Nuriejew, partnerstwo doskona\u0142e) m\u00f3wi: \u201eNie chcia\u0142em zmarnowa\u0107 swojego talentu. Wiedzia\u0142em, \u017ce go posiadam\u201d. Szcz\u0119\u015bliwy poczu\u0142 si\u0119 na lotnisku \u201eLe Bourget\u201d w\u00a0Pary\u017cu, kiedy policja francuska poprosi\u0142a go o\u00a0dokonanie wyboru. Mia\u0142 tylko usi\u0105\u015b\u0107 i\u00a0przemy\u015ble\u0107, kt\u00f3re wybiera drzwi: do ryzykownej wolno\u015bci czy do poni\u017caj\u0105cych i\u00a0nie do zniesienia intryg oraz kontroli.<\/em><\/p>\n – Ta\u0144cz\u0119, wi\u0119c jestem<\/a><\/p>\n A na lotnisku \u201eLe Bourget\u201d, kiedy dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce nie wsi\u0105dzie z zespo\u0142em Kirowa do samolotu Pary\u017c-Londyn, tylko na polecenie Chruszczowa poleci do Moskwy, z pomoc\u0105 francuskich przyjaci\u00f3\u0142 wybra\u0142 wolno\u015b\u0107 i artystyczn\u0105 karier\u0119 na Zachodzie.<\/p>\n Kilka miesi\u0119cy temu odby\u0142 si\u0119 pokaz dokumentu \u201eNuriejew bez kurtyny\u201d<\/a>.\u00a0Napisa\u0142am wtedy:\u00a0\u201eNuriejew bez kurtyny\u201d niczym mnie nie zaskoczy\u0142. A\u00a0jednak by\u0142 to pierwszy film o\u00a0Nuriejewie, kt\u00f3ry mnie g\u0142\u0119boko poruszy\u0142. Spos\u00f3b poprowadzenia narracji, wyb\u00f3r materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3rych przekaz wzmacniaj\u0105 taneczne obrazy w\u00a0choreografii Russella Maliphanta sprawi\u0142y, \u017ce nie jest to kolejny dokument przedstawiaj\u0105cy mniej lub bardziej znane fakty z\u00a0\u017cycia tancerza. Jacqui i\u00a0David Morris dokonali wi\u0119cej. Uda\u0142o im si\u0119 uchwyci\u0107 dusz\u0119 Nuriejewa \u2013 jego samotno\u015b\u0107, wewn\u0119trzn\u0105 walk\u0119 o\u00a0talent i\u00a0przetrwanie.<\/em><\/p>\n Ralphe Fiennes w \u201eBia\u0142ym kruku\u201d\u00a0te\u017c nie dokonuje odkry\u0107. Nie ujawnia fakt\u00f3w dot\u0105d nie znanych (scenariusz napisa\u0142 David Hare na podstawie \u201eNureyev: A\u00a0Life\u201d Julie Kavanaugh); skupia si\u0119 na 1961 r. i kilku znanych ju\u017c fragmentach \u017cycia Nuriejewa z lat poprzedzaj\u0105cych wyjazd – na lekcjach z Aleksandrem Puszkinem, romansach z Kseni\u0105 Jurgenson-Puszkin i Tej\u0105 Kremkiem, tancerzem z NRD.\u00a0Wy\u017cej oceniam \u201eNuriejewa bez kurtyny\u201d. Gdybym mia\u0142a stosowa\u0107 punktacj\u0119 dosta\u0142by 5\/6.\u00a0\u201eBia\u0142y kruk\u201d jest moim zdaniem, podobnie jak niedawno prezentowany \u201eYuli\u201d o \u017cyciu Carlosa Acosty<\/a>, filmem dobrym, lecz nie wybitnym. Fabu\u0142a zosta\u0142a ciekawie skonstruowana, ale ju\u017c niekt\u00f3re dialogi, zw\u0142aszcza dotycz\u0105ce istoty sztuki ta\u0144ca, s\u0105 zbyt propagandowe, brzmi\u0105 jak \u017ale napisany manifest i lekcja dla uczni\u00f3w pierwszej klasy szko\u0142y baletowej.\u00a0Jednak kilka ostatnich scen jest majstersztykiem re\u017cyserskim. I dla nich ch\u0119tnie obejrza\u0142abym \u201eBia\u0142ego kruka\u201d ponownie. Sekwencja zdarze\u0144 dziej\u0105cych si\u0119 na lotnisku – od momentu, kiedy Nuriejew dowiaduje si\u0119, \u017ce nie leci do Londynu, a\u017c do podj\u0119cia przez niego ostatecznej decyzji – trzyma w napi\u0119ciu, jak w najlepszym filmie sensacyjnym, kt\u00f3rego zako\u0144czenia jeszcze nie znamy. Ja przynajmniej tak si\u0119 przez moment poczu\u0142am – zdenerwowana czeka\u0142am, czy g\u0142\u00f3wny bohater na pewno wybierze w\u0142a\u015bciwe drzwi.<\/p>\n \u015awietnie zosta\u0142y zbudowane i zagrane sceny rozrywaj\u0105ce si\u0119 pomi\u0119dzy agentem KGB i francuskimi policjantami. Tak\u017ce jego rozmowa na osobno\u015bci z Rudim – pr\u00f3ba wywarcia szanta\u017cu emocjonalnego, wewn\u0119trzna walka tancerza, by si\u0119 temu nie podda\u0107 i wygra\u0107 mecz o talent.<\/p>\n Nuriejew walczy\u0142 o swoje przez ca\u0142e \u017cycie. Najcz\u0119\u015bciej bezpardonowo. By\u0142a w tym zachowaniu pewna doza szale\u0144stwa, metoda \u201e\u0442\u0438\u0448\u0435 \u0435\u0434\u0435\u0448\u044c, \u0434\u0430\u043b\u044c\u0448\u0435 \u0431\u0443\u0434\u0435\u0448\u044c\u201d (wolniej jedziesz, dalej zajedziesz) by\u0142a mu obca, ale urz\u0119das\u00f3w-kierownik\u00f3w, nie bawi\u0105c si\u0119 w dyplomacj\u0119, zr\u0119cznie pokonywa\u0142.\u00a0Stres odreagowywa\u0142 rani\u0105c najbli\u017cszych. T\u0119 cech\u0119 jego charakteru re\u017cyser r\u00f3wnie\u017c pokaza\u0142. Nic nie upi\u0119kszy\u0142 ani nie wystawi\u0142 laurki.<\/p>\n THE WHITE CROW<\/strong> (Bia\u0142y kruk) \u2013\u00a0w kinach od 29 marca<\/p>\n W obsadzie: Oleg Ivenko<\/a> (Rudolf Nuriejew), Ralph Fiennes (Aleksander Puszkin), Czu\u0142pan Chamatowa (Ksenia Puszkin), Rapha\u00ebl Personnaz (Pierre Lacotte), Siergiej Po\u0142unin<\/a> (Jurij So\u0142owiew), Ad\u00e8le Exarchopoulos (Clara Saint), Anastazja Mieskowa (A\u0142\u0142a Osipienko)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Nuriejew nimi gardzi\u0142. I mia\u0142 swoje powody.\u00a0<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":1029,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[130,142],"tags":[202,203],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1028"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1028"}],"version-history":[{"count":35,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1028\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2622,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1028\/revisions\/2622"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1029"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1028"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1028"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1028"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/1024px-Aankomst_Margot_Fonteyn_en_Rudolf_Nurejev_op_Schiphol_Margot_Fonteyn_en_Rudolf_N_Bestanddeelnr_921-5008.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/450px-Rudolf_Nurejev_1968.jpg\")
<\/p>\n