![\"Materia\u0142](\"\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/Insieme_La-Sylphide-Opera-Roma-Stagione-2012-13-RLelli-e-Masotti-3.jpg\")
Materia\u0142 prasowy<\/p><\/div>\n
Prapremiera baletu odby\u0142a si\u0119 w\u00a0Pary\u017cu w\u00a01832 r. Tw\u00f3rc\u0105 choreografii by\u0142 Filippo Taglioni, a\u00a0w tytu\u0142owej roli wyst\u0105pi\u0142a jego c\u00f3rka – Maria. Spektaklem zachwyci\u0142 si\u0119 August Bournonville, du\u0144ski tancerz i choreograf. Poniewa\u017c tantiemy za przekazanie praw do wykonywania baletu Taglioniego okaza\u0142y si\u0119 za wysokie, cztery lata p\u00f3\u017aniej, stworzy\u0142 w\u0142asn\u0105 choreografi\u0119 i do nowej muzyki Hermana L\u00f8venskiolda (w paryskiej wersji obowi\u0105zywa\u0142a muzyka Jeana Schneitzhoerfera), kt\u00f3ra przetrwa\u0142a do dzisiaj.<\/p>\n
W \u201eSylfidzie\u201d \u015bwiat realny miesza si\u0119 z\u00a0fantastycznym ju\u017c od pierwszej sceny. Akcja dzieje si\u0119 w\u00a0domu szkockich farmer\u00f3w \u2013 u\u00a0boku drzemi\u0105cego w\u00a0fotelu Jamesa kl\u0119czy Sylfida ze skrzyde\u0142kami u\u00a0ramion. M\u0142odzieniec jest zar\u0119czony z\u00a0Effie, lecz wizja eterycznego duszka powietrza, uosobienia prawdziwej i\u00a0wolnej mi\u0142o\u015bci, nie daje mu spokoju. Pojawia si\u0119 te\u017c wied\u017ama Madge, kt\u00f3ra ostrzega Effie, \u017ce narzeczony nie jest w\u00a0niej zakochany i\u00a0przepowiada jej \u015blub z\u00a0Gurnem, przyjacielem Jamesa. Trwaj\u0105 jednak przygotowania do ceremonii \u015blubnej, w\u00a0trakcie kt\u00f3rych Sylfida przechwytuje obr\u0105czk\u0119 Jamesa i\u00a0znika. Ten, nie mog\u0105c si\u0119 oprze\u0107 urokowi zjawy, porzuca Effie i\u00a0pod\u0105\u017ca za Sylfid\u0105 do lasu.<\/em><\/p>\n Drugi akt dzieje si\u0119 na le\u015bnej polanie. James stara si\u0119 zdoby\u0107 sw\u00f3j idea\u0142, w\u00a0ko\u0144cu prosi o\u00a0pomoc zlekcewa\u017con\u0105 wcze\u015bniej wied\u017am\u0119. Nie wie, \u017ce Madge ju\u017c dawno zaplanowa\u0142a zemst\u0119. Przyjmuje wi\u0119c w\u00a0dobrej wierze utkany przez ni\u0105 szal, kt\u00f3ry ma mu pom\u00f3c w\u00a0schwytaniu Sylfidy. Ale kiedy zarzuca go na ramiona ukochanej, opadaj\u0105 jej skrzyde\u0142ka i\u00a0umiera w\u00a0jego ramionach. Prezent okazuje si\u0119 \u015bmierteln\u0105 trucizn\u0105. James zostaje sam, a\u00a0w dali wida\u0107 weselny orszak Effie i\u00a0Gurna.<\/em><\/p>\n – Zakocha\u0142 si\u0119 i uciek\u0142<\/a><\/p>\n W Teatrze Wielkim w \u0141odzi – w ramach 25. \u0141\u00f3dzkich Spotka\u0144 Baletowych – zaprezentowano realizacj\u0119 opracowan\u0105 przez Paula Chalmera w wykonaniu Balletto del Teatro dell\u2019 Opera di Roma. Niestety ani w programie \u0141SB, ani w materia\u0142ach znajduj\u0105cych si\u0119 na stronie Opery w Rzymie nie poinformowano, kiedy powsta\u0142a ta realizacja. Ale za to wspomina si\u0119 o innych wersjach, na przyk\u0142ad uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnionej adaptacji Mainy Gielgud z 2013 r.<\/p>\n W \u0141odzi odby\u0142y si\u0119 dwa przedstawienia (16 i 17 maja) – obejrza\u0142am drugie, pi\u0105tkowe.\u00a0Pierwszy akt przypomina\u0142 streszczenie \u201eSylfidy\u201d, bryk baletowy dla uczni\u00f3w i student\u00f3w. Wyt\u0142umaczeniem mo\u017ce by\u0107 jedynie s\u0142uszny sk\u0105din\u0105d slogan promocyjny teatru \u201eStudencie, nie b\u00f3j si\u0119 klasyki!\u201d. A na powa\u017cnie, lepiej zarysowany dylemat Jamesa – w\u0105tek polegaj\u0105cy na jego rozdarciu pomi\u0119dzy uczuciem do Sylfidy i\u00a0poczuciem obowi\u0105zku w\u00a0stosunku do narzeczonej, pogoni za marzeniem – pom\u00f3g\u0142by w g\u0142\u0119bszej percepcji romantycznego baletu.\u00a0Sylfida by\u0142a przyziemna (zamiast eteryczna), Effie prawie niezauwa\u017calna, Gurn wyra\u017anie zm\u0119czy\u0142 si\u0119 swoj\u0105 wariacj\u0105. Najlepiej zata\u0144czy\u0142 odtw\u00f3rca roli Jamesa – by\u0142 precyzyjny, m\u0142odzie\u0144czy, naturalny, romantyczny.\u00a0Drugi (le\u015bny) akt wypad\u0142 zdecydowanie lepiej. Sylfida odzyska\u0142a lekko\u015b\u0107 ruch\u00f3w; zesp\u00f3\u0142 ta\u0144czy\u0142 w klimacie epoki. Ale nie by\u0142o to przedstawienie z najwy\u017cszej p\u00f3\u0142ki wykonawczej. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, po raz pierwszy ogl\u0105da\u0142am spektakl bez wk\u0142adki obsadowej – nazwiska wyst\u0119puj\u0105cych artyst\u00f3w nie zosta\u0142y przez organizator\u00f3w podane, nie odes\u0142ano te\u017c (chocia\u017cby linkiem) tutaj<\/a>, do strony internetowej zaproszonego zespo\u0142u.<\/p>\n Lucile Grahn – pierwsza Sylfida Augusta Bournonville\u2019a<\/p><\/div>\n Jest rzecz\u0105 oczywist\u0105, \u017ce teatr operowy czy teatr baletu musi mie\u0107 w swoim repertuarze \u017celazny repertuar klasyczny, repertuar, kt\u00f3ry \u201ewychowuje\u201d i przygotowuje nie tylko tancerza, ale te\u017c widza, kt\u00f3ry poprzez klasyk\u0119 ma szans\u0119 \u201edorosn\u0105\u0107\u201d do rzeczy wsp\u00f3\u0142czesnych. I na pewno jedno nie wyklucza drugiego; tak jak ten sam widz uwielbiaj\u0105c np. Picassa r\u00f3wnocze\u015bnie b\u0119dzie chodzi\u0142 do muzeum, by stan\u0105\u0107 przed obrazem Rembrandta lub s\u0142uchaj\u0105cy Pendereckiego r\u00f3wnocze\u015bnie wzruszy si\u0119 Bachem.<\/em><\/p>\n – fragment referatu wyg\u0142oszonego przez Janin\u0119 Jarzyn\u00f3wn\u0119-Sobczak z\u00a0okazji 1. \u0141\u00f3dzkich Spotka\u0144 Baletowych, program baletowy \u201eCisza\u201d wydany przez Teatr Wielki w \u0141odzi<\/p>\n Dobrze, \u017ce tytu\u0142 pojawi\u0142 si\u0119 na polskiej scenie. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce wzbudzi\u0142 ciekawo\u015b\u0107 szk\u00f3\u0142 baletowych. Zawsze si\u0119 dziwi\u0119, \u017ce nie s\u0105 zainteresowane przegl\u0105dem baletowej klasyki i wsp\u00f3\u0142czesnego repertuaru, kt\u00f3ry od wielu sezon\u00f3w gwarantuje cykl transmisji \u201eBolshoi Ballet Live\u201d<\/a>. Ale mo\u017ce o czym\u015b nie wiem i s\u0105 na przyk\u0142ad organizowane wycieczki do Moskwy? To by\u0142oby jakie\u015b usprawiedliwienie nieobecno\u015bci.<\/p>\n Czytaj te\u017c: Zakocha\u0142 si\u0119 i uciek\u0142<\/a>, Berli\u0144ska \u201eSylfida\u201d<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Sylfida by\u0142a przyziemna (zamiast eteryczna), Effie prawie niezauwa\u017calna, Gurn wyra\u017anie zm\u0119czy\u0142 si\u0119 swoj\u0105 wariacj\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":1168,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[196,36,213],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1177"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1177"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1177\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2727,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1177\/revisions\/2727"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1168"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1177"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1177"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1177"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2019\/05\/LSB-plakat-B1-23-stycznia-maly.jpg\")
<\/p>\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2019\/03\/1024px-Lucille_Grahn_NYPL_b12149041-5191087.jpg\")