![\"\u201eImpulso\u201d,](\"\/wp-content\/uploads\/2018\/05\/DJI_0007_HD.jpg\")
\u201eImpulso\u201d, re\u017c. Emilio Belmonte, Francja\/Hiszpania 2017. Materia\u0142 prasowy 15. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity.<\/p><\/div>\n
Picasso ta\u0144ca<\/h2>\n
O Rocio Molina m\u00f3wi si\u0119, \u017ce zniszczy\u0142a prawdziwe flamenco. Id\u0105c tym tropem, mo\u017cna te\u017c uzna\u0107, \u017ce swoj\u0105 sztuk\u0105 zbezcze\u015bci\u0142a tradycyjny kostium. Zamiast w kobiecej, falbaniastej sukience wyst\u0119puje w awangardowych, niekiedy ocieraj\u0105cych si\u0119 o kicz (nasuwaj\u0105cych r\u00f3\u017cne skojarzenia) kostiumach lub stylizowanych na str\u00f3j torreadora. Prowokuje spojrzeniem, dotyka swojego cia\u0142a, ta\u0144czy umazana krwi\u0105.\u00a0Tymczasem La Chana (pseudonim artystyczny Antoniny Santiago Amador), legendarna cyga\u0144ska tancerka, okrzykni\u0119ta w latach 60. XX wieku kr\u00f3low\u0105 flamenco, zwierza si\u0119 w filmie: \u201eTa kobieta przebi\u0142a \u015bciany mego serca\u201d. A po chwili ogl\u0105damy wsp\u00f3lny, acz w kontek\u015bcie \u201eobrazoburczej\u201d dzia\u0142alno\u015bci Rocio Molina raczej konserwatywny wyst\u0119p obu artystek.\u00a0\u201eWol\u0119 tradycyjne flamenco. Ale wiem, \u017ce taniec musi ewoluowa\u0107\u201d \u2013 m\u00f3wi inny artysta. Cho\u0107 jednocze\u015bnie zastrzega: \u201eTw\u00f3rca mo\u017ce mie\u0107 wyobra\u017ani\u0119, musi jednak przekona\u0107 do siebie publiczno\u015b\u0107. To ona czyni z niego kr\u00f3la lub kr\u00f3low\u0105\u201d.<\/p>\n
Rocio Molina urodzi\u0142a si\u0119 w Maladze w 1984 roku. Jej ojciec, gotuj\u0105c paell\u0119 (akcja przenios\u0142a si\u0119 ju\u017c do s\u0142onecznej Andaluzji i tak samo jak w zaprezentowanym w ubieg\u0142ym roku filmie \u201eLa Chana\u201d wiele rozm\u00f3w toczy si\u0119 w intymnej, hiszpa\u0144skiej atmosferze), opowiada, \u017ce edukacja taneczna c\u00f3rki rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w wiejskiej szkole. W notkach biograficznych mo\u017cna przeczyta\u0107, \u017ce na lekcje flamenco i baletu zacz\u0119\u0142a ucz\u0119szcza\u0107 w wieku trzech lat. Potem zosta\u0142a przyj\u0119ta do Kr\u00f3lewskiego Konserwatorium Ta\u0144ca w Madrycie, a kiedy mia\u0142a 17 lat, zadebiutowa\u0142a w Sadler\u2019s Wells w Londynie. Teraz jest ju\u017c posiadaczk\u0105 presti\u017cowych nagr\u00f3d, a na swojej stronie internetowej chwali si\u0119, \u017ce kilka lat temu, po wyst\u0119pie w New York City Center, ukl\u0105k\u0142 przed ni\u0105 Michai\u0142 Barysznikow.\u00a0\u201eUwa\u017cam, \u017ce jestem tancerk\u0105 flamenco\u201d \u2013 takie stwierdzenie artystki zamie\u015bci\u0142 brytyjski \u201eThe Guardian\u201d<\/a>. A tak\u017ce wypowied\u017a, \u017ce inspiruj\u0105 j\u0105 tradycja, tancerki i tancerze, tacy jak: Carmen Amaya, Mario Maya, El Farruco, oraz to, co si\u0119 dzieje poza \u201enormal flamenco box\u201d.<\/p>\n Flamenco rzadko jest improwizowane. Ale Rocio Molina lubi \u201esta\u0107 nad przepa\u015bci\u0105 i rzuca\u0107 si\u0119 w nieznane\u201d. Uwa\u017ca, \u017ce impuls rodzi si\u0119 w ciele, p\u0142ynie do zmys\u0142\u00f3w, a uzewn\u0119trznia si\u0119 w ta\u0144cu, kt\u00f3rego ostateczna forma powstaje w konfrontacji z widzem.\u00a0Luke Jennings w recenzji \u201eCa\u00edda del Cielo\u201d<\/a> napisa\u0142, \u017ce jej nienaganna technika jest podstaw\u0105 prowokacyjnej pomys\u0142owo\u015bci. A flamenco, kt\u00f3re zawsze charakteryzowa\u0142a dumna kobieco\u015b\u0107, staje si\u0119 feministycznym cri de coeur<\/em>. My\u015bl\u0119, \u017ce warto przeczyta\u0107, w jaki spos\u00f3b odebra\u0142 spektakl recenzent, a potem w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci spr\u00f3bowa\u0107 obejrze\u0107 jeden z najbli\u017cszych wyst\u0119p\u00f3w artystki i skonfrontowa\u0107 ten opis z w\u0142asnymi odczuciami.\u00a0W najbli\u017cszych miesi\u0105cach Rocio Molina b\u0119dzie wyst\u0119powa\u0107 we Francji i w Hiszpanii. Za\u0142\u0105czam kalendarium<\/a>.\u00a0A \u201eImpulso\u201d b\u0119dzie jeszcze prezentowany w Warszawie (13, 17 i 19 maja), we Wroc\u0142awiu (19 maja) oraz w Gdyni (19, 20 i 21 maja).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201eTa kobieta przebi\u0142a \u015bciany mego serca\u201d \u2013 tak o awangardowej hiszpa\u0144skiej tancerce m\u00f3wi La Chana w \u201eImpulso\u201d w re\u017cyserii Emilio Belmonte. Film jest prezentowany w ramach 15 edycji. Festiwalu Filmowego Millennium Docs Against Gravity. <\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":124,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[242],"tags":[31,27,28,30,29,243,7,32],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/122"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=122"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/122\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2632,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/122\/revisions\/2632"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/124"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=122"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=122"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=122"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}Kontrolowana improwizacja<\/h2>\n