{"id":1620,"date":"2019-12-16T15:21:26","date_gmt":"2019-12-16T14:21:26","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=1620"},"modified":"2020-11-05T22:15:40","modified_gmt":"2020-11-05T21:15:40","slug":"topor-co-orlem-sie-stal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2019\/12\/16\/topor-co-orlem-sie-stal\/","title":{"rendered":"Topor, co Or\u0142em si\u0119 sta\u0142"},"content":{"rendered":"\n

W sobot\u0119 o p\u00f3\u0142nocy wystartowa\u0142a internetowa premiera \u201eTopor\u0142a\u201d – kr\u00f3tkometra\u017cowego filmu ta\u0144ca w choreografii Iwony Pasi\u0144skiej<\/a>. Kilka godzin wcze\u015bniej w Studio Polskiego Teatru Ta\u0144ca w Poznaniu odby\u0142a si\u0119 jego prapremierowa prezentacja. Ju\u017c sam pomys\u0142, tej nowej premierowej formu\u0142y, wyda\u0142 mi si\u0119 interesuj\u0105cy. Jeszcze bardziej zaintrygowa\u0142 mnie tytu\u0142. Czym pr\u0119dzej postanowi\u0142am obejrze\u0107 film.<\/p>\n\n\n\n

Rozleg\u0142y, g\u00f3rzysty krajobraz widziany z lotu ptaka. \u0141\u0105ka, las, ska\u0142y, w\u0105w\u00f3z, kamienio\u0142om. Podmuchy wiatru, woda. Zachmurzone niebo, z kt\u00f3rego wy\u0142ania si\u0119 orze\u0142 – \u0142agodnie trzepocz\u0105c skrzyd\u0142ami. Przepi\u0119kne czarno-bia\u0142o uj\u0119cia autorstwa Marka Grabowskiego. I grupa siedmiu doskona\u0142ych tancerzy (to si\u0119 nazywa \u015bwiadomo\u015b\u0107 ruchu i cia\u0142a) zmagaj\u0105cych si\u0119 z ziemskim pado\u0142em do niepokoj\u0105co-nostalgicznej IV Symfonii \u201eTansman Epizody\u201d<\/a> Henryka Miko\u0142aja G\u00f3reckiego. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Dominik Kupka, artysta-tancerz Polskiego Teatru Ta\u0144ca. Fot. Andrzej Grabowski<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u201eToporze\u0142\u201d zrealizowany zosta\u0142 w G\u00f3rach Izerskich. W miejscu, w kt\u00f3rym jeszcze do niedawna dzia\u0142a\u0142a kopalnia kwarcu \u201eStanis\u0142aw\u201d, a inspiracj\u0105 by\u0142y rze\u017aby Stanis\u0142awa Szukalskiego – Stacha z Warty. \u201eFilm i towarzysz\u0105cy mu album s\u0105 kolejnymi elementami buduj\u0105cymi opowie\u015b\u0107 o Polskim Teatrze Ta\u0144ca. Liczymy, \u017ce poza pi\u0119knem i estetyk\u0105 prezentowanych uj\u0119\u0107, dostrzeg\u0105 Pa\u0144stwo w tych materia\u0142ach Ducha Teatru Ta\u0144ca\u201d – czytamy w materiale zapowiadaj\u0105cym wydarzenie.<\/p>\n\n\n\n

Stanis\u0142aw Szukalski: \u015bwirni\u0119ty rze\u017abiarz o monstrualnym ego, na kt\u00f3rego geniusz nabra\u0142 si\u0119 ojciec Leonarda DiCaprio<\/a> – tak sylwetk\u0119 rze\u017abiarza podsumowa\u0142 na pocz\u0105tku roku Krzysztof Varga po obejrzeniu emitowanego przez Netflix dokumentu \u201eWalka: \u017bycie i zaginiona tw\u00f3rczo\u015b\u0107 Stanis\u0142awa Szukalskiego\u201d. Toporze\u0142 zaprojektowany przez Szukalskiego w 1935 roku jest wyrazistym dowodem jego nacjonalistycznych, antysemickich, pseudonaukowych fiksacji. \u201eZwracam si\u0119 przeto do M\u0142odzi Rodos\u0142awia\u0144skiej (rasisto \u2013 nacjonalnej) ze Wzorcem Zeszczepienia si\u0119 ku skutecznej pracy dla dobra Ludu \u2013 narodu. Pierwej proponuj\u0119 niebolesne i niczem was nie zobowi\u0105zuj\u0105ce przyj\u0119cie znaku TOPOR\u0141A za god\u0142o Polski II-ej, by pod nim po\u0142\u0105czy\u0107 ca\u0142y rodos\u0142awia\u0144ski pierwiastek polityczny (\u2026) TOPORZE\u0141 jest obosiecznym toporem, w kszta\u0142cie or\u0142a. Jest daleko prostszym w formie od Swastyki, jak i od italskiej Fasci. Za\u015b kr\u00f3tki top\u00f3r jest narz\u0119dziem ciesielskim i prawiecznym or\u0119\u017cem bojowym S\u0142awian (\u2026) Przynosz\u0119 wam zatem pi\u0119kny znak, nowego Or\u0142a i to jeszcze prostszego od piastowskiego, aby\u015bcie wy, co op\u0119tani jeste\u015bcie jako i ja, zamiarem rodos\u0142awia\u0144skiej misji; z sercem otwartym przyj\u0119li na swe sztandary, szczerego wyznania patriotyzmu narodowego i rasowego, ten oto znak Topora, co Or\u0142em si\u0119 sta\u0142\u201d – pisa\u0142 artysta w 1938 roku w magazynie \u201eKrak\u201d. D\u0142u\u017cszy fragment tej wypowiedzi mo\u017cna przeczyta\u0107: tutaj<\/a>. Na bazie Topor\u0142a Szukalski stworzy\u0142 jeszcze Topokrzy\u017c z krzy\u017cem zast\u0119puj\u0105cym g\u0142ow\u0119 or\u0142a oraz podpisem: \u201eGospodarcz\u0105 Organizujemy jedno\u015b\u0107\u201d (GOJ) – mia\u0142 s\u0142u\u017cy\u0107 do oznaczania sklep\u00f3w nienale\u017c\u0105cych do \u017byd\u00f3w, co mi natychmiast kojarzy si\u0119 z dzisiejszymi \u201eStrefami wolnymi od LGBT\u201d. Tytu\u0142 narzuca wi\u0119c jednoznaczne konotacje. Czy to nam chcieli powiedzie\u0107 arty\u015bci Polskiego Teatru Ta\u0144ca? I czy tak r\u00f3wnie\u017c powinni\u015bmy odczyta\u0107 ich przes\u0142anie<\/a>? Prosz\u0119 obejrze\u0107 film<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

 <\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Smutna tancerka Ivana Mestrovicia<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W sobot\u0119 o p\u00f3\u0142nocy wystartowa\u0142a internetowa premiera \u201eTopor\u0142a\u201d – kr\u00f3tkometra\u017cowego filmu ta\u0144ca w choreografii Iwony Pasi\u0144skiej. Kilka godzin wcze\u015bniej w Studio Polskiego Teatru Ta\u0144ca w Poznaniu odby\u0142a si\u0119 jego prapremierowa prezentacja. Ju\u017c sam pomys\u0142, tej nowej premierowej formu\u0142y, wyda\u0142 mi si\u0119 interesuj\u0105cy. Jeszcze bardziej zaintrygowa\u0142 mnie tytu\u0142. Czym pr\u0119dzej postanowi\u0142am obejrze\u0107 film. Rozleg\u0142y, g\u00f3rzysty krajobraz […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":1621,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[131,130,132],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1620"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1620"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1620\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2960,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1620\/revisions\/2960"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1621"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1620"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1620"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1620"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}