Aleksiej Ratma\u0144ski by\u0142 bohaterem jednego z moich pierwszych wpis\u00f3w na blogu<\/a>. <\/a>Opisywa\u0142am wtedy balet \u201eRomeo i Julia\u201d – spektakl, kt\u00f3ry stworzy\u0142 dla Narodowego Baletu Kanady, nast\u0119pnie przeni\u00f3s\u0142 na moskiewsk\u0105 scen\u0119, dzi\u0119ki czemu – ju\u017c dwa lata temu – mogli\u015bmy si\u0119 z nim zapozna\u0107 w kinach, a 29 marca (dobra wiadomo\u015b\u0107) jest przewidziana kolejna powt\u00f3rka. Ja si\u0119 wybieram!<\/p>\n\n\n\n \u201eRomeo i Julia\u201d Ratma\u0144skiego, tak samo jak teraz \u201eGiselle\u201d, funkcjonuje w Bolszoj razem z wcze\u015bniejsz\u0105 wersj\u0105 Grigorowicza. R\u00f3\u017cni\u0105 si\u0119 jednak diametralnie. Ratma\u0144ski u\u0142o\u017cy\u0142 swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 – od A do Z – choreografi\u0119, troch\u0119 inaczej poprowadzi\u0142 narracj\u0119, wprowadzi\u0142 nieznane wcze\u015bniej rozwi\u0105zania; zaprojektowane zosta\u0142y nowe kostiumy i scenografia. Stworzy\u0142 jako\u015b\u0107, jakiej przedtem nie by\u0142o. W transmisji zata\u0144czy\u0142a rewelacyjna obsada.<\/p>\n\n\n\n Realizacja \u201eGiselle\u201d jest na najwy\u017cszym poziomie, ale – uwaga, zaczynam troch\u0119 narzeka\u0107 – wszystkie elementy (no dobrze, prawie wszystkie) ju\u017c sk\u0105d\u015b znamy – z redakcji Grigorowicza i kilku innych. <\/p>\n\n\n\n Na przestrzeni lat libretto z 1841 r. ulega\u0142o modyfikacjom, skr\u00f3tom, dokonywane by\u0142y zmiany w choreografii. Na przyk\u0142ad – w rosyjskich wersjach zrezygnowano na pocz\u0105tku drugiego aktu, rozgrywaj\u0105cego si\u0119 na cmentarzu, z grupy koleg\u00f3w towarzysz\u0105cych gajowemu Hansowi (Hilarionowi). Zostali za to zachowani w paryskiej \u201eGiselle\u201d w realizacji Patrice\u2019a Barta i Eug\u00e8ne\u2019a Polyakov\u2019a<\/a> (na afiszu Opery do 15 lutego). Teraz odnale\u017ali si\u0119 w wersji Ratma\u0144skiego. Rozbudowana scena pantomimiczna – Berta, matka Giselle (w tej roli gwiazda rosyjskiego baletu Ludmi\u0142a Siemieniaka<\/a>) opowiadaj\u0105ca o wilidach z u\u017cyciem ruchu d\u0142oni imituj\u0105cego trzepotanie skrzyde\u0142ek – jest znana ze sceny Royal Opera House w Londynie (choreografia: Petera Wrighta<\/a>). Przywr\u00f3cenie oryginalnego zako\u0144czenia (wg Ratma\u0144skiego bardziej \u201echrze\u015bcija\u0144skiego\u201d), o kt\u00f3rym wspomina\u0142am we wpisie \u201eDobra Giselle, skruszony ksi\u0105\u017c\u0119 i wyrozumia\u0142a Batylda\u201d<\/a>, nie by\u0142o ju\u017c teraz zaskoczeniem, teatr i recenzenci zdradzili t\u0119 informacj\u0119 du\u017co wcze\u015bniej. <\/p>\n\n\n\n Z kolei nowe uszeregowanie Giselle i jej kole\u017canek w kszta\u0142cie krzy\u017ca, w tzw. bia\u0142ym akcie (bardziej podoba mi si\u0119 okre\u015blenie Jerzego Waldorffa \u201ecmentarny dancing\u201d<\/a>), jest pi\u0119kne i oryginalne, ale raczej nie wynagrodzi baletomanom usuni\u0119cia najtrudniejszych skok\u00f3w wykonywanych przez solist\u00f3w. To m.in., a mo\u017ce przede wszystkim dla nich i dla kultowej sceny zespo\u0142owej, zwanej \u201eczo\u0142gami\u201d (niepotrzebnie ruszonej, bo sta\u0142a si\u0119 mniej dramatyczna), nadal ogl\u0105da si\u0119 \u201eGiselle\u201d – w starych b\u0105d\u017a nowych obsadach, gdy\u017c opr\u00f3cz wirtuozerii posiadaj\u0105 olbrzymi \u0142adunek emocjonalny.<\/p>\n\n\n\n Obrazek psuj\u0105 te\u017c ustawienia w romantycznym wprawdzie stylu, ale jednak bardziej w klimacie \u201ePas de Quatre\u201d Perrota, a nie \u201eGiselle\u201d. Mo\u017ce na \u017cywo efekt jest inny ni\u017c w zbli\u017ceniach na du\u017cym ekranie, podczas transmisji poczu\u0142am jednak pewien dysonans. Za\u015b powt\u00f3rzenie przez wilidy ruchu, nazwijmy go \u201eskrzyde\u0142kowym\u201d, by\u0142o tylko – moim zdaniem – wizualnie mi\u0142ym wra\u017ceniem, do akcji nic nie wnios\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Podoba mi si\u0119 pomys\u0142 wykorzystania w pierwszym akcie \u017cywych koni, wej\u015bcie Batyldy sta\u0142o si\u0119 dzi\u0119ki temu bardziej efektowne. Zach\u0119cam te\u017c do obejrzenia jednego z odcink\u00f3w programu \u201e\u0411\u0438\u043b\u0435\u0442 \u0432 \u0411\u043e\u043b\u044c\u0448\u043e\u0439\u201d. Opr\u00f3cz rozm\u00f3w z artystami mo\u017cna w nim podpatrze\u0107 zaplecze teatralne – pracownie krawieckie (nowe kostiumy zaprojektowane przez Roberta Perdziol\u0119 na podstawie szkic\u00f3w Alexandra Benois bardzo dobrze sprawdzaj\u0105 si\u0119 w ta\u0144cu) i jakie stosuje si\u0119 sztuczki dla wywo\u0142ania romantycznie tajemniczego nastroju. Ratma\u0144ski powr\u00f3ci\u0142 do flugi, urz\u0105dzenia, dzi\u0119ki kt\u00f3remu w XIX w. sta\u0142o si\u0119 mo\u017cliwe wywo\u0142anie iluzji nieziemskiego lotu.<\/p>\n\n\n\n W transmitowanym przedstawieniu rewelacyjny by\u0142 Artemij Beliakow<\/a> – artysta ta\u0144czy w Balecie Bolszoj od 2010 r., w hierarchii baletowej osi\u0105gn\u0105\u0142 najwy\u017csz\u0105 rang\u0119 \u041f\u0440\u0435\u043c\u044c\u0435\u0440<\/em>, pierwszego tancerza, czo\u0142owego solisty. Ma doskonale opanowan\u0105 technik\u0119 (jego pedagogiem jest s\u0142ynny Aleksandr Wietrow<\/a>), kt\u00f3r\u0105 wy\u015bmienicie wykorzystuje do budowania roli. W niedziel\u0119 by\u0142 genialnym Albrechtem (Albertem), zakochanym w Giselle i nie mog\u0105cym pogodzi\u0107 si\u0119 z jej odej\u015bciem. Niestety nie mia\u0142 partnerki. Olga Smirnowa<\/a> wykaza\u0142a si\u0119 genialn\u0105 technik\u0105. Wszystkie pas<\/em>, gesty, spojrzenia ma idealnie wy\u0107wiczone. Ale w sk\u00f3r\u0119 Giselle wesz\u0142a tylko w pierwszym akcie, w drugim nie uda\u0142o jej si\u0119 przekaza\u0107 emocjonalnego napi\u0119cia i partner dla niej nie istnia\u0142. Pami\u0119tam, \u017ce kiedy po raz pierwszy ogl\u0105da\u0142am j\u0105 podczas tourn\u00e9e Bolszoj w Londynie w 2013 r. – wtedy by\u0142a tam silnie promowan\u0105 wschodz\u0105c\u0105 gwiazd\u0105 – mia\u0142am mieszane uczucia. Jako Dobra Wr\u00f3\u017cka w \u201e\u015api\u0105cej kr\u00f3lewnie\u201d nie czu\u0142a si\u0119 pewnie i du\u017co jej brakowa\u0142o do idealnego wykonania tej roli, za to rewelacyjnie zata\u0144czy\u0142a w ostatniej cz\u0119\u015bci \u201eKlejnot\u00f3w\u201d Balanchine\u2019a. Partnerowa\u0142 jej Siemion Czudin<\/a>, o ich wyst\u0119pie nie mog\u0142am zapomnie\u0107 przez kilka kolejnych dni. Ale ju\u017c potem w transmisjach by\u0142a – albo \u015bwietnie wyszkolon\u0105 techniczk\u0105 (troch\u0119 wi\u0119cej emocji wydoby\u0142a z siebie w \u201eBajaderze”), albo zestresowan\u0105 niepewn\u0105 swoich umiej\u0119tno\u015bci balerin\u0105. <\/p>\n\n\n\n Najwi\u0119kszy problem mam z Mirt\u0105. W Bolszoj ta\u0144czy\u0142o t\u0119 rol\u0119 wiele znakomitych artystek – Maja Plisiecka, Maria Allasz<\/a>, Jekaterina Szipulina<\/a>\u2026 Szczerze m\u00f3wi\u0105c Angielina W\u0142asziniec nie wywar\u0142a na mnie \u017cadnego wra\u017cenia, czuj\u0119 si\u0119 tak, jakby jej w tym balecie w og\u00f3le nie by\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Ale mo\u017ce to tylko moje wra\u017cenia i s \u017cyru biesiatsia<\/em>. Je\u015bli b\u0119d\u0105 powt\u00f3rki, now\u0105 wersj\u0119 Aleksieja Ratma\u0144skiego na pewno znowu obejrz\u0119. A jak nadarzy si\u0119 okazja, r\u00f3wnie\u017c na \u017cywo w innej obsadzie.<\/p>\n\n\n\n Czytaj te\u017c<\/strong>:<\/p>\n\n\n\n Z Harzu na Kaszuby<\/a><\/p>\n\n\n\n Cmentarny dancing i jego wykonawczynie<\/a><\/p>\n\n\n\n![\"\u201eRomeo](\"\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/2-1024x683.jpg\")
![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/1-Giselle-Belyakov-Smirnova-by-Damir-Yusupov-bg-683x1024.jpg\")
![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Giselle_-sc\u00e8ne-1024x694.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/4-Giselle-Vlashinets-by-Damir-Yusupov-bg-1024x683.jpg\")