![\"\"](\"\/wp-content\/uploads\/2020\/02\/Grigorovich_90-3-bg-by_Damir_Yusupov-1024x683.jpg\")
Premiera obecnie wystawianej w Teatrze Bolszoj wersji Jurija Grigorowicza<\/a> odby\u0142a si\u0119 2 marca 2001 roku. Pierwsz\u0105 stworzy\u0142 w roku 1969. Wtedy musia\u0142 ulec naciskom s\u0142ynnej minister kultury Jekateriny Furcewej, tej samej, kt\u00f3ra uzna\u0142a Carmen za bohaterk\u0119 narodu hiszpa\u0144skiego<\/a> – tak to ju\u017c bywa, \u017ce osobom na stanowiskach decyzyjnych brakuje niekiedy merytorycznej wiedzy na tematy, o kt\u00f3rych si\u0119 wypowiadaj\u0105. Zrezygnowa\u0142 z pesymistycznego zako\u0144czenia na rzecz optymistycznej apoteozy mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra pokona\u0142a z\u0142o. Aktualne libretto, zgodnie z duchem orygina\u0142u, lekkomy\u015blno\u015b\u0107 Zygfryda traktuje surowo. A gwoli sprawiedliwo\u015bci trzeba przecie\u017c zauwa\u017cy\u0107, \u017ce w odr\u00f3\u017cnieniu od Alberta\/ Albrechta<\/a>, pad\u0142 on ofiar\u0105 niecnego podst\u0119pu i zdrada zosta\u0142a mu wybaczona.<\/p>\n\n\n\n W roli Zygfryda wyst\u0105pi\u0142 Jacopo Tissi<\/a>. Po cichu liczy\u0142am na zapowiadanego wcze\u015bniej Artioma Owczarenko<\/a>. Troch\u0119 mi go w transmisjach brakuje, ale z drugiej strony, z naszego krajowego punktu widzenia, mieli\u015bmy okazj\u0119 zobaczy\u0107 w akcji nowego tancerza, kt\u00f3ry do Baletu Bolszoj do\u0142\u0105czy\u0142 w 2017 roku na zaproszenie Makara Waziewa<\/a>. Partnerowa\u0142 Oldze Smirnowej<\/a>, ponownie wybranej do transmisji, tym razem, aby zaprezentowa\u0107 si\u0119 na du\u017cym ekranie jako Odetta\/Odylia. <\/p>\n\n\n\n Oboje maj\u0105 idealne warunki fizyczne – Jacopo Tissi prezentuje si\u0119 jak szlachetnie urodzony ksi\u0105\u017c\u0119; nogi, r\u0119ce i d\u0142onie Olgi Smirnowej s\u0105 stworzone dla primabaleriny. Drugi akt by\u0142 fantastyczny pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem. 6<\/strong>\/6 za kunszt, \u017cywio\u0142, wspaniale wydobyt\u0105 dramaturgi\u0119, wszyscy arty\u015bci dodawali sobie nawzajem energii i przesy\u0142ali j\u0105 na widowni\u0119. Nie licz\u0105c fouett\u00e9s<\/em>, kt\u00f3re bardziej podobaj\u0105 mi si\u0119 w wykonaniu Jekateriny Krysanowej<\/a>, Olga Smirnowa by\u0142a jedn\u0105 z najlepszych Odylii, jakie kiedykolwiek ogl\u0105da\u0142am. Troch\u0119 si\u0119 czepiaj\u0105c, bo ca\u0142y czas pisz\u0119 o genialnym spektaklu i \u015bwietnym przedstawieniu, w pierwszym akcie tr\u00f3jka g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w (w roli Rotbarta wyst\u0105pi\u0142 Jegor Gieraszenko<\/a>) perfekcyjnie zata\u0144czy\u0142a, ale w swoje role w jaki\u015b spektakularny spos\u00f3b nie wesz\u0142a. Zabrak\u0142o indywidualnych niuans\u00f3w, z kt\u00f3rych mogliby zosta\u0107 zapami\u0119tani. By\u0142o pi\u0119knie, lecz bez dreszczyku emocji. Ten deficyt wynagrodzi\u0142a jednak rewelacyjna orkiestra pod batut\u0105 Paw\u0142a Sorokina. Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n Balet eksperymentalny \u2013 premiera z przeszkodami<\/a><\/p>\n\n\n\n
Jak zawsze niezawodny by\u0142 B\u0142azen (Aleksiej Putincew), corps de ballet<\/em> i wykonawcy ta\u0144c\u00f3w charakterystycznych. Im wszystkim r\u00f3wnie\u017c nale\u017cy si\u0119 6<\/strong>\/6. Nast\u0119pna transmisja z Bolszoj ju\u017c niebawem. 29 marca zapowiedziana jest powt\u00f3rka \u201eRomea i Julii\u201d<\/a> w choreografii Aleksieja Ratma\u0144skiego.<\/p>\n\n\n\n