{"id":1816,"date":"2020-03-01T20:39:34","date_gmt":"2020-03-01T19:39:34","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=1816"},"modified":"2020-03-01T20:42:18","modified_gmt":"2020-03-01T19:42:18","slug":"kolorowy-prl","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2020\/03\/01\/kolorowy-prl\/","title":{"rendered":"Kolorowy PRL"},"content":{"rendered":"\n

Moja znajoma, kt\u00f3r\u0105 przypadkiem spotka\u0142am w teatrze wysz\u0142a po pierwszej cz\u0119\u015bci. Spektakl zupe\u0142nie nie trafi\u0142 do jej wyobra\u017ani. Najlepszymi recenzentami b\u0119d\u0105 zapewne stali czytelnicy komiks\u00f3w, a zw\u0142aszcza ci, kt\u00f3rzy w czasach m\u0142odo\u015bci zdobywali spod lady kolorowe zeszyty o kapitanie Milicji Obywatelskiej.<\/p>\n\n\n\n

Premiera \u201eKapitana \u017bbika i \u017c\u00f3\u0142tego saturatora\u201d <\/a>odby\u0142a si\u0119 wczoraj w Teatrze Syrena w Warszawie. Ja obejrza\u0142am w czwartek spektakl przedpremierowy. I by\u0142o to moje pierwsze podej\u015bcie do \u015bwiata komiksu.
Z ciekawo\u015bci\u0105 przeczyta\u0142am program. Dzi\u0119ki Mateuszowi Szlachtyczowi pozna\u0142am histori\u0119 \u201eWej\u015bcia \u017bbika\u201d, za\u015b z tekstu Marcina Zawady dowiedzia\u0142am si\u0119, od kiedy komiks istnieje na musicalowej scenie. Tak wi\u0119c mog\u0119 teraz zab\u0142ysn\u0105\u0107 wiedz\u0105 i osoby niewtajemniczone w t\u0119 form\u0119 sztuki poinformowa\u0107, \u017ce to si\u0119 sta\u0142o, zanim w Polsce Ludowej zacz\u0119to wydawa\u0107 \u201eKapitana \u017bbika\u201d. Wst\u0119pnie przygotowana uda\u0142am si\u0119 na widowni\u0119. Moj\u0105 uwag\u0119 przyku\u0142 \u017c\u00f3\u0142ty saturator. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Upalny dzie\u0144 w centrum Warszawy lat 70. W tle – Dworzec Centralny, Wars, Junior, Sawa, modnie ubrani mieszka\u0144cy stolicy. Komenda MO, wszak \u201ew\u0142adza dba o ludzi i bezpiecze\u0144stwo obywateli\u201d i punkty skupu makulatury. Milutka sprzedawczyni Kasia proponuje przechodniom czyst\u0105 b\u0105d\u017a owocow\u0105 wod\u0119 sodow\u0105 i zmaga si\u0119 z realiami peerelowskiego systemu. Agent obcego wywiadu Manfred Steif dokonuje aktu dywersji. \u015aciga go milicyjny as – kapitan \u017bbik. W akcj\u0119 wplecione zosta\u0142y te\u017c inne w\u0105tki – bardziej lub mniej egzystencjalne. <\/p>\n\n\n\n

Spektakl jest sprawnie wyre\u017cyserowany, \u015bwietny w warstwie wizualnej. Najbardziej spodoba\u0142y mi si\u0119 scenografia i kostiumy, symbolicznie, kolorowo, dowcipnie, nawi\u0105zuj\u0105ce do szarej, trudnej, ale te\u017c z sentymentem wspominanej rzeczywisto\u015bci. Ma dwie obsady<\/a> – czwartkowa by\u0142a na dobrym poziomie. Choreografia jest po prostu poprawna – musicalowa, lekko miejscami nawi\u0105zuj\u0105ca do komiksu, ale jakiego\u015b wi\u0119kszego wra\u017cenia na mnie nie wywar\u0142a. Rozczarowana jestem muzyk\u0105 i tekstami piosenek. Raczej \u017caden wielki przeb\u00f3j, przy okazji tego spektaklu, si\u0119 nie narodzi\u0142. W czwartek zawiod\u0142a re\u017cyseria d\u017awi\u0119ku. Teksty piosenek zespo\u0142owych by\u0142y w wi\u0119kszo\u015bci niezrozumia\u0142e. Ale bior\u0119 poprawk\u0119 na to, \u017ce by\u0142o to przedstawienie przedpremierowe i w sobot\u0119 spektakl m\u00f3g\u0142 ju\u017c by\u0107 bardziej rozkr\u0119cony. Lada moment pojawi\u0105 si\u0119 na pewno recenzje.<\/p>\n\n\n\n

\"Kapitan
Autor plakatu: Rafa\u0142 Sz\u0142apa<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Tekst, teksty piosenek i re\u017cyseria:<\/strong> Wojciech Ko\u015bcielniak
Muzyka:<\/strong> Mariusz Obijalski
Scenografia i kostiumy:<\/strong> Anna Chadaj
Choreografia:<\/strong> Ewelina Adamska-Porczyk
Re\u017cyseria d\u017awi\u0119ku:<\/strong> Daniel Szyba<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Premiera \u201eKapitana \u017bbika i \u017c\u00f3\u0142tego saturatora\u201d odby\u0142a si\u0119 wczoraj w Teatrze Syrena w Warszawie. Ja obejrza\u0142am w czwartek spektakl przedpremierowy.<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":1757,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[229,130],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1816"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1816"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1816\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1820,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1816\/revisions\/1820"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1757"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1816"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1816"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1816"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}