{"id":1856,"date":"2020-03-10T18:19:51","date_gmt":"2020-03-10T17:19:51","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=1856"},"modified":"2020-10-19T21:21:25","modified_gmt":"2020-10-19T19:21:25","slug":"nowa-wersja-znanego-od-dawna-tytulu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2020\/03\/10\/nowa-wersja-znanego-od-dawna-tytulu\/","title":{"rendered":"Nowa wersja znanego od dawna tytu\u0142u"},"content":{"rendered":"\n<p>\u201eSen nocy letniej\u201d na scenach baletowych rozs\u0142awi\u0142y choreografie George&#8217;a Balanchine\u2019a (Nowy Jork, 1962 rok), Fredericka Ashtona (Londyn, 1964 rok) i Johna Neumeiera (Hamburg, 1977 rok). Cho\u0107 warto w tym miejscu wspomnie\u0107, \u017ce pierwsze wersje powsta\u0142y ju\u017c w 1798 roku w Monachium i w 1845 roku w Teatro alla Scala w Mediolanie. <\/p>\n\n\n\n<p><em>Dramaturgiczny potencja\u0142, szybkie zmiany akcji, romantycznie przenikaj\u0105ce si\u0119 \u015bwiaty (arystokratyczny, fantastyczny, ludowy), mi\u0142o\u015b\u0107 z przeszkodami &#8211; to elementy wci\u0105\u017c prowokuj\u0105ce do mierzenia si\u0119 z talentem genialnego Anglika. Tak\u017ce z muzyk\u0105 Mendelssohna, cytuj\u0105c autora choreografii, \u201enieodparcie przywodz\u0105c\u0105 na my\u015bl ta\u0144cz\u0105ce w \u015bwietle ksi\u0119\u017cyca wr\u00f3\u017cki i elfy\u201d<\/em> &#8211; napisa\u0142am w programie Opery Ba\u0142tyckiej wydanym z okazji <a href=\"https:\/\/operabaltycka.pl\/pl\/repertuar\/spektakl-baletowy\/2020-03-13\">premiery \u201eSnu nocy letniej\u201d<\/a> w choreografii Graya Veredona.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"884\" height=\"1024\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/IMG_0292-884x1024.jpeg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1857\" srcset=\"\/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/IMG_0292-884x1024.jpeg 884w, \/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/IMG_0292-259x300.jpeg 259w, \/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/IMG_0292-768x889.jpeg 768w\" sizes=\"(max-width: 884px) 100vw, 884px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p>Do tekstu zakrad\u0142 si\u0119 wprawdzie ma\u0142y chochlik redaktorski i w wydrukowanej wersji zasugerowano mierzenie si\u0119 \u201ez talentem genialnego Nowozelandczyka\u201d (o czym dowiedzia\u0142am si\u0119 maj\u0105c ju\u017c w r\u0119ku program), ale mi tym razem chodzi\u0142o o mierzenie si\u0119 z talentem Szekspira przez &#8211; urodzonego w Nowej Zelandii &#8211; Graya Veredona, kt\u00f3ry poniek\u0105d zmierzy\u0142 si\u0119 te\u017c ze swoimi wcze\u015bniejszymi realizacjami \u201eSnu\u2026\u201d.   <\/p>\n\n\n\n<blockquote class=\"wp-block-quote is-layout-flow wp-block-quote-is-layout-flow\"><p><em>Gray Veredon jest cenionym na \u015bwiecie choreografem, absolwentem The Royal Ballet School w Londynie, wyst\u0119powa\u0142 na scenie Royal Opera House i w Stuttgarter Ballett, kiedy kierowa\u0142 nim s\u0142ynny John Cranko. W latach 1982-84 by\u0142 dyrektorem artystycznym zespo\u0142u baletowego Opery w Lyonie. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z Metropolitan Opera w Nowym Jorku, jego spektakle wystawiane by\u0142y w Waszyngtonie, Berlinie, w Australii i Nowej Zelandii, gdzie si\u0119 urodzi\u0142 i zacz\u0105\u0142 ta\u0144czy\u0107. Polsk\u0119 odwiedzi\u0142 ju\u017c wielokrotnie. \u201eZiemia obiecana\u201d &#8211; jeden z najlepszych spektakli baletowych na naszych scenach &#8211; jest jego dzie\u0142em, cieszy si\u0119 nies\u0142abn\u0105c\u0105 popularno\u015bci\u0105 i utrzymuje w repertuarze \u0142\u00f3dzkiego zespo\u0142u baletowego od 1999 roku.<\/em><\/p><\/blockquote>\n\n\n\n<ul><li>\u201ePewnego razu w Atenach\u201d, Balet \u201eSen nocy letniej\u201d, Opera Ba\u0142tycka w Gda\u0144sku<\/li><\/ul>\n\n\n\n<p>Prapremierowa choreografia powsta\u0142a w Lyonie w 1984 roku. Polska premiera odby\u0142a si\u0119 rok p\u00f3\u017aniej w Teatrze Wielkim w \u0141odzi. <a href=\"http:\/\/www.e-teatr.pl\/pl\/artykuly\/38273,druk.html\">Jedyna recenzja, jak\u0105 uda\u0142o mi si\u0119 odnale\u017a\u0107 pochodzi z 2007 roku i dotyczy przedstawienia z  Teatru Wielkiego w Poznaniu. <\/a><\/p>\n\n\n\n<p>W Gda\u0144sku choreograf pod\u0105\u017cy\u0142 podobnym klasyczno-romantycznym tropem. Nie stworzy\u0142 ani wersji \u201ehardkorowej\u201d, ani erotyczno-t\u0119czowej (o takim odczytaniu sztuki Szekspira jest mowa w innym tek\u015bcie zamieszczonym w programie autorstwa Mike\u2019a Urbaniaka). \u015awietnie zmierzy\u0142 si\u0119 z muzyk\u0105 Mendelssohna. Du\u017ce brawa nale\u017c\u0105 si\u0119 orkiestrze Opery Ba\u0142tyckiej pod batut\u0105 Anny Duczmal-Mr\u00f3z i ch\u00f3rowi \u017ce\u0144skiemu, kt\u00f3ry przygotowa\u0142a Agnieszka D\u0142ugo\u0142\u0119cka. Stworzy\u0142 kilka ujmuj\u0105cych duet\u00f3w i sol\u00f3wek, cho\u0107 je\u015bli chodzi o stopie\u0144 trudno\u015bci technicznych, poprzeczka wy\u017cej zosta\u0142a ustawiona przez Balanchine\u2019a, Ashtona i Neumeiera. Szekspira potraktowa\u0142 do\u015b\u0107 powierzchownie. I nie chodzi tu o to, \u017ce zrezygnowa\u0142 z kilku istotnych w\u0105tk\u00f3w i bohater\u00f3w. Do takich zabieg\u00f3w w baletach jeste\u015bmy przyzwyczajeni. Nawiasem m\u00f3wi\u0105c, moj\u0105 ulubion\u0105 interpretacj\u0105 \u201eSnu nocy letniej\u201d jest \u201eSeks nocy letniej\u201d, genialna komedia Woody Allena, pozbawiona oryginalnych dialog\u00f3w, a i tak znakomicie oddaj\u0105ca sens sztuki i zanurzona w jej klimacie. W choreografii Graya Veredona jest nastr\u00f3j \u201eSnu nocy letniej\u201d, tak\u017ce dzi\u0119ki scenografii Katarzyny Zawistowskiej, kostiumom Zuzanny Markiewicz i animacjom Mateusza Koz\u0142owskiego, ale nie jest to balet o r\u00f3\u017cnych obliczach mi\u0142o\u015bci, ukrytych pragnieniach i przypadkowo\u015bci mi\u0142osnych wybor\u00f3w. W duchu Szekspira s\u0105 sceny z udzia\u0142em rzemie\u015blnik\u00f3w; w\u0105tek Tytanii i Spodka domaga si\u0119 jednak mniej symbolicznego uj\u0119cia. Ciekawie dramaturgicznie i choreograficznie zosta\u0142a zbudowana posta\u0107 Puka. T\u0119 rol\u0119 choreograf powierzy\u0142 tancerce (w premierze wyst\u0105pi\u0142a Sayaka Haruna-Kondracka), kt\u00f3rej sylwetka i ruchy bardziej skojarzy\u0142y mi si\u0119 z ta\u0144cami hinduskimi (arty\u015bcie bliski jest taniec <em>Chhau<\/em>) ni\u017c z dotychczas przyj\u0119tym wizerunkiem psotliwego, le\u015bnego chochlika. Jest to jeden z oryginalnych element\u00f3w tego spektaklu. Poza wprowadzon\u0105 przez choreografa now\u0105 postaci\u0105 Bratka &#8211; rozpylaj\u0105c\u0105 mi\u0142osny eliksir wr\u00f3\u017ck\u0105, przyczyniaj\u0105c\u0105 si\u0119 do zintensyfikowania magicznego nastroju, i scen\u0105 z tortem weselnym &#8211; do ca\u0142o\u015bci spektaklu pasuj\u0105c\u0105 jak \u201ekwiatek do ko\u017cucha\u201d, ale jako przerywnik nawet do\u015b\u0107 zabawn\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Moich uwag prosz\u0119 nie bra\u0107 sobie do serca. Sk\u0142ama\u0142abym pisz\u0105c, \u017ce obejrza\u0142am nowatorski balet i doskona\u0142\u0105 baletow\u0105 interpretacj\u0119 sztuki genialnego Anglika, ale jest to wersja, kt\u00f3r\u0105 warto pozna\u0107. Zapewniam, \u017ce nie b\u0119dzie to stracony czas. Ja sp\u0119dzi\u0142am bardzo mi\u0142y wiecz\u00f3r.<\/p>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"724\" height=\"1024\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/original-724x1024.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-1858\" srcset=\"\/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/original-724x1024.jpg 724w, \/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/original-212x300.jpg 212w, \/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/original-768x1086.jpg 768w, \/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/03\/original.jpg 2005w\" sizes=\"(max-width: 724px) 100vw, 724px\" \/><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p>Najbli\u017csze przedstawienia planowane s\u0105 13, 14 i 15 marca. A potem 9 i 10 maja. Mam nadziej\u0119, \u017ce nie zostan\u0105 odwo\u0142ane. Wszystko si\u0119 mo\u017ce wydarzy\u0107. W\u0142a\u015bnie otrzyma\u0142am wiadomo\u015b\u0107, \u017ce jutro nie odb\u0119dzie si\u0119 <a href=\"http:\/\/www.operalodz.com\/GREK_ZORBA,29,338\">premiera z Expressem \u201eGreka Zorby\u201d w Teatrze Wielkim w \u0141odzi<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/kultura\/teatr\/1696334,1,recenzja-spektaklu-pinokio-chor-giorgio-madia.read\">Sezon w\u0142oski<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"https:\/\/kultura.trojmiasto.pl\/Kosmiczna-bajka-O-Snie-nocy-letniej-Opery-Baltyckiej-n142767.html\">Kosmiczna bajka. O \u201e\u015anie nocy letniej\u201d Opery Ba\u0142tyckiej<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Moich uwag prosz\u0119 nie bra\u0107 sobie do serca. Sk\u0142ama\u0142abym pisz\u0105c, \u017ce obejrza\u0142am nowatorski balet i doskona\u0142\u0105 baletow\u0105 interpretacj\u0119 sztuki genialnego Anglika, ale jest to wersja, kt\u00f3r\u0105 warto pozna\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":1858,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,133,130],"tags":[251,38,250],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1856"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1856"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1856\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2890,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1856\/revisions\/2890"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1858"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1856"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1856"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1856"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}