{"id":1919,"date":"2020-03-26T12:00:58","date_gmt":"2020-03-26T11:00:58","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=1919"},"modified":"2020-04-03T18:49:13","modified_gmt":"2020-04-03T16:49:13","slug":"baletowa-transmisja-dla-dzieci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2020\/03\/26\/baletowa-transmisja-dla-dzieci\/","title":{"rendered":"Baletowa transmisja dla dzieci"},"content":{"rendered":"\n<p>#OurHouseToYourHouse &#8211; pod takim hasztagiem Royal Opera House og\u0142osi\u0142a bezp\u0142atny cykl transmisji baletowych i operowych. Ten mi\u0142y gest w stron\u0119 publiczno\u015bci zapowiedzia\u0142 te\u017c Antonio Pappano, dyrektor muzyczny ROH, jedocze\u015bnie dzi\u0119kuj\u0105c za nieustaj\u0105ce wsparcie udzielane przez <a href=\"https:\/\/www.roh.org.uk\/support\">przyjaci\u00f3\u0142 opery i baletu<\/a>.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\" title=\"#FromOurHouseToYourHouse - free opera and ballet from the ROH\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/h7f4eeAKd4U?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p>Program otwiera pozycja dla dzieci. Jutro odb\u0119dzie si\u0119 emisja \u201ePiotrusia i Wilka\u201d, symfonicznej bajki Siergieja Prokofiewa w choreografii Matthew Harta. Start o godzinie 20.00 za po\u015brednictwem dw\u00f3ch kana\u0142\u00f3w: na Facebooku i YouTube.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\" title=\"Watch The Royal Ballet&#039;s Peter and the Wolf on YouTube 27 March #OurHouseToYourHouse #StayAtHome\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/h4ukaGrFfl4?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<p>Utw\u00f3r Prokofiew skomponowa\u0142 w 1936 r. na zam\u00f3wienie Natalii Sats, dyrektorki Centralnego Teatru dla Dzieci w Moskwie. \u201eTo jest opowie\u015b\u0107 o Piotrusiu i Wilku. Ka\u017cda posta\u0107 jest reprezentowana przez jeden z instrument\u00f3w orkiestry. Ptaszek przez flet, kaczka przez ob\u00f3j, kot przez klarnet, wilk przez rogi, Piotru\u015b &#8211; nasz bohater &#8211; przez instrumenty smyczkowe, dziadek przez fagot, a strza\u0142y my\u015bliwych przez kot\u0142y i wielki b\u0119ben\u201d &#8211; obja\u015bnia we wst\u0119pie narrator, w wersji baletowej wyst\u0119puj\u0105cy jednocze\u015bnie w roli Dziadka. <br>Do 1940 r. \u201ePiotru\u015b i Wilk\u201d by\u0142 wystawiany wy\u0142\u0105cznie w wersji koncertowej &#8211; narrator opowiada\u0142 fabu\u0142\u0119, a orkiestra j\u0105 ilustrowa\u0142a. Pierwsz\u0105 choreografi\u0119 stworzy\u0142 Adolphe Bolm. Premiera odby\u0142a si\u0119 13 stycznia w Nowym Jorku. Odt\u0105d bajka o Ptaszku, kt\u00f3ry doprowadza\u0142 do w\u015bciek\u0142o\u015bci Wilka i Piotrusiu, kt\u00f3ry wilka si\u0119 nie ba\u0142 zdobywa\u0142a coraz wi\u0119ksz\u0105 popularno\u015b\u0107 w dzieci\u0119cym repertuarze baletowym. Polsk\u0105 premier\u0119 przygotowa\u0142a w 1952 r. Janina Jarzyn\u00f3wna-Sobczak dla Opery Ba\u0142tyckiej w Gda\u0144sku. <\/p>\n\n\n\n<p>\u201eZe wzruszeniem wspominam ten spektakl, bo uda\u0142o mi si\u0119 w nim po raz pierwszy wypr\u00f3bowa\u0107 now\u0105 metod\u0119. Polega\u0142a on na improwizacji &#8211; na wprowadzeniu tancerza w sam proces tworzenia. Taki rodzaj wsp\u00f3\u0142pracy choreografa z tancerzem by\u0142 nowo\u015bci\u0105 w polskim balecie. Mia\u0142am naturalnie zwolennik\u00f3w i przeciwnik\u00f3w. Musia\u0142am zerwa\u0107 z powszechnie wtedy przyj\u0119t\u0105 zasad\u0105 &#8211; narzucania tancerzowi gotowych wzorc\u00f3w, nie zawsze odpowiadaj\u0105cych jego psychofizycznym mo\u017cliwo\u015bciom (\u2026) Ta improwizacja bli\u017csza by\u0142a grze aktorskiej, pantomimie, wyrazistej plastyce ruchu. Zacz\u0119\u0142am prac\u0119 nietypowo. Poleci\u0142am tancerzom obserwowa\u0107 zachowanie kota, ptaszka, kaczki (z wilkiem to by\u0142o gorzej, musia\u0142a wystarczy\u0107 wyobra\u017ania). Nasze kaczki koleba\u0142y si\u0119 chodz\u0105c, i pi\u0119knia\u0142y p\u0142yn\u0105c, ptaszki podskakiwa\u0142y na dw\u00f3ch n\u00f3\u017ckach, a nawet fruwa\u0142y, kot by\u0142 elastyczny jak z gumy, dziadek troch\u0119 utyka\u0142. Piotru\u015b by\u0142 rozbawiony i rozta\u0144czony. Wilk gro\u017anie si\u0119 czai\u0142 (\u2026) Nikt jeszcze nie wiedzia\u0142, jaka jest obsada, wi\u0119c ka\u017cdy musia\u0142 zbiera\u0107 materia\u0142 dla kilku postaci. Wybiera\u0142am to, co by\u0142o najtrafniejsze i najciekawsze, i utanecznia\u0142am na miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci wykonawc\u00f3w\u201d &#8211; opowiada\u0142a Barbarze Kanold w&nbsp;\u201eRozmowach o&nbsp;ta\u0144cu\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Wersja Baletu Kr\u00f3lewskiego powsta\u0142a w 1995 r. Choreografia Matthew Harta idealnie wkomponowana jest w narracj\u0119 i muzyk\u0119. Jest dowcipna. Ma walor edukacyjny i widowiskowy. Zosta\u0142a maksymalnie utaneczniona. Scenografi\u0119 &#8211; sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z muru, drzew, stawu, lasu &#8211; tworz\u0105 ta\u0144cz\u0105cy tancerze. Wykonawcami s\u0105 uczniowie <a href=\"https:\/\/www.royalballetschool.org.uk\">Royal Ballet School<\/a>, kt\u00f3rzy musz\u0105 wykazywa\u0107 si\u0119 dobr\u0105 technik\u0105 i zdolno\u015bciami aktorskimi. Jedynie w rolach Wilka i Narratora\/Dziadka wyst\u0119puj\u0105 doro\u015bli tancerze. W nagranym przedstawieniu, je\u017celi si\u0119 nie myl\u0119, Wilka ta\u0144czy Siergiej Po\u0142unin. Od ponad tygodnia zdradzam balet ogl\u0105daj\u0105c opery z Met, Wiednia i Petersburga, ale jutro z przyjemno\u015bci\u0105 przenios\u0119 si\u0119 do Londynu.      <\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-embed-youtube wp-block-embed is-type-video is-provider-youtube wp-embed-aspect-16-9 wp-has-aspect-ratio\"><div class=\"wp-block-embed__wrapper\">\n<iframe loading=\"lazy\" title=\"Prokofiev: Peter and the Wolf (ROH)\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/Tmd1py-AM3c?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe>\n<\/div><\/figure>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Harmonogram transmisji:<\/h2>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">27 marca<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>Piotru\u015b i Wilk<\/strong>, The Royal Ballet 2010 &#8211; 19.00 GMT<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">3 kwietnia<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>Acis i Galatea<\/strong>, The Royal Opera 2009 &#8211; 19.00 BST<br><\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">10 kwietnia<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>Cos\u00ec fan tutte<\/strong>, The Royal Opera 2010 &#8211; 19.00 BST<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">17 kwietnia<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>The Metamorphosis,<\/strong> The Royal Ballet 2013 &#8211; 19.00 BST<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>#OurHouseToYourHouse &#8211; pod takim hasztagiem Royal Opera House og\u0142osi\u0142a bezp\u0142atny cykl transmisji baletowych i operowych. Ten mi\u0142y gest w stron\u0119 publiczno\u015bci zapowiedzia\u0142 te\u017c Antonio Pappano, dyrektor muzyczny ROH, jedocze\u015bnie dzi\u0119kuj\u0105c za nieustaj\u0105ce wsparcie udzielane przez przyjaci\u00f3\u0142 opery i baletu. Program otwiera pozycja dla dzieci. Jutro odb\u0119dzie si\u0119 emisja \u201ePiotrusia i Wilka\u201d, symfonicznej bajki Siergieja Prokofiewa [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":1920,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,133,261,6],"tags":[263,262,169,181],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1919"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1919"}],"version-history":[{"count":14,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1919\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1969,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1919\/revisions\/1969"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1920"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1919"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1919"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1919"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}