
{"id":2221,"date":"2020-05-17T15:20:56","date_gmt":"2020-05-17T13:20:56","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=2221"},"modified":"2020-10-31T08:12:07","modified_gmt":"2020-10-31T07:12:07","slug":"kyodai-i-najbardziej-znana-panna-nieznana","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2020\/05\/17\/kyodai-i-najbardziej-znana-panna-nieznana\/","title":{"rendered":"Kyodai i najbardziej znana Panna Nieznana"},"content":{"rendered":"\n<p>Od pi\u0105tku Royal Opera House emituje s\u0142ynny balet Kennetha MacMillana \u201eAnastasia\u201d. Pierwsz\u0105 wersj\u0119 choreograf, w latach 1970-77 dyrektor The Royal Ballet, a potem do \u015bmierci w 1992 roku czo\u0142owy choreograf zespo\u0142u, stworzy\u0142 w 1967 roku dla Deutsche Oper Ballet. Wtedy by\u0142 to jednoaktowy spektakl o Fr\u00e4ulein Unbekannt (Pannie Nieznanej), pacjentce berli\u0144skiego szpitala psychiatrycznego. Panna Nieznana trafi\u0142a na leczenie z zaburzeniami pami\u0119ci po nieudanej pr\u00f3bie samob\u00f3jczej zim\u0105 1920 roku. Kiedy ju\u017c \u201eodzyska\u0142a pami\u0119\u0107\u201d oznajmi\u0142a, \u017ce jest Wielk\u0105 Ksi\u0119\u017cn\u0105 Anastazj\u0105, c\u00f3rk\u0105 Miko\u0142aja II cudem ocala\u0142\u0105 w nocy z 16 na 17 lipca 1918 roku, kiedy to bolszewicy zamordowali cara i jego rodzin\u0119 w domu specjalnego przeznaczenia w Jekaterynburgu. I tej wersji by\u0142a wierna do ko\u0144ca \u017cycia, nawet wtedy, gdy prywatny detektyw, wynaj\u0119ty przez sceptycznie podchodz\u0105cych do jej rewelacji krewnych cara, ustali\u0142 jej prawdziw\u0105 to\u017csamo\u015b\u0107. W rzeczywisto\u015bci nazywa\u0142a si\u0119 Franciszka Szankowska, pochodzi\u0142a z Kaszub, a przed wojn\u0105 by\u0142a robotnic\u0105 w fabryce amunicji. Jej pokrewie\u0144stwo z Romanowami ostatecznie wykluczy\u0142y te\u017c przeprowadzone w latach 90. badania DNA. Kenneth MacMillan stworzy\u0142 sw\u00f3j balet w czasie, kiedy trwa\u0142y jeszcze gor\u0105ce dyskusje i spory, kim naprawd\u0119 jest Panna Nieznana. Powsta\u0142 psychologiczny portret zagubionej kobiety, kt\u00f3r\u0105 nawiedzaj\u0105 wspomnienia i koszmary z przesz\u0142o\u015bci. Obraz ko\u0144czy si\u0119 wyimaginowan\u0105 scen\u0105 walki z Rasputinem i powrotem domniemanej Anastazji na \u0142\u00f3\u017cko szpitalne, kt\u00f3re otaczaj\u0105 utraceni najbli\u017csi.<\/p>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"600\" height=\"600\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/600px-AlexandraAnastasia1908.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-2222\" srcset=\"\/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/600px-AlexandraAnastasia1908.jpg 600w, \/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/600px-AlexandraAnastasia1908-150x150.jpg 150w, \/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/600px-AlexandraAnastasia1908-300x300.jpg 300w\" sizes=\"(max-width: 600px) 100vw, 600px\" \/><figcaption><a href=\"https:\/\/commons.wikimedia.org\/wiki\/File:AlexandraAnastasia1908.jpg\">Wikimedia Commons<\/a><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p>W 1971 roku Kenneth MacMillan, ju\u017c w Londynie i jako dyrektor Baletu Kr\u00f3lewskiego, postanowi\u0142 rozbudowa\u0107 swoje dzie\u0142o i dorobi\u0142 dwa akty opowiadaj\u0105ce o prawdziwej Anastazji i \u017cyciu, do kt\u00f3rego pretendowa\u0142a Franciszka Szankowska, znana jako Anna Anderson. Pojawiaj\u0105 si\u0119 wi\u0119c sceny nawi\u0105zuj\u0105ce do sielankowego \u017cycia dworu carskiego, lekko zak\u0142\u00f3cone informacj\u0105 o wybuchu I wojny \u015bwiatowej, najbli\u017csza rodzina cara, ale tak\u017ce Rasputin i Matylda Krzesi\u0144ska, w ko\u0144cu obrazy z wymierzania ludowej sprawiedliwo\u015bci zako\u0144czonej bestialsk\u0105 egzekucj\u0105.  <\/p>\n\n\n\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"aligncenter is-resized\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/434px-Grand_Duchess_Anastasia_Nikolaevna.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-2223\" width=\"434\" height=\"599\" srcset=\"\/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/434px-Grand_Duchess_Anastasia_Nikolaevna.jpg 434w, \/taniec\/wp-content\/uploads\/2020\/05\/434px-Grand_Duchess_Anastasia_Nikolaevna-217x300.jpg 217w\" sizes=\"(max-width: 434px) 100vw, 434px\" \/><figcaption><a href=\"https:\/\/pl.wikipedia.org\/wiki\/Anastazja_Romanowa_(1901\u20131918)#\/media\/Plik:Grand_Duchess_Anastasia_Nikolaevna.jpg\">Wikimedia Commons<\/a><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p>Pierwszy i drugi akt zosta\u0142 zbudowany na bazie tradycyjnego baletu klasycznego, trzeci &#8211; zdefiniowany przez ROH jako \u201eniemiecki ekspresjonizm\u201d, mo\u017cna te\u017c chyba nazwa\u0107 wsp\u00f3\u0142czesnym baletem na pointach z siln\u0105 baz\u0105 klasyczn\u0105. Obsady nie musz\u0119 zachwala\u0107. W tytu\u0142owej roli wyst\u0119puje <a href=\"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/2020\/04\/26\/zostanwdomu-i-ogladaj-taniec-czesc-piata\/\">Natalia Osipowa<\/a>, a towarzysz\u0105 jej Marianela Nu\u00f1ez (Matylda Krzesi\u0144ska), Federico Bonelli (partner Matyldy Krzesi\u0144skiej), Edward Watson (M\u0105\u017c), Thiago Soares (Rasputin), Christopher Saunders (Car Miko\u0142aj II), Christina Arestis (Caryca Aleksandra Fiodorowna). <\/p>\n\n\n\n<p>\u201eAnastasia\u201d b\u0119dzie emitowana online do 29 maja. Bardzo te\u017c zach\u0119cam do szybkiego obejrzenia <a href=\"https:\/\/www.bejart.ch\/ballet\/kyodai\/\">\u201eKy\u00f4da\u00ef\u201d<\/a> &#8211; doskona\u0142ego spektaklu w choreografii <a href=\"https:\/\/www.bejart.ch\/compagnie\/gil-roman\/\">Gila Romana<\/a>, genialnego tancerza Maurice\u2019a B\u00e9jarta, kt\u00f3ry od \u015bmierci mistrza kieruje B\u00e9jart Ballet Lausanne. Czasu jest ma\u0142o, bo tylko dzisiaj do p\u00f3\u0142nocy. Nast\u0119pna pozycja w programie BBL pojawi si\u0119 21 maja. Szczeg\u00f3\u0142y przekazuj\u0119 poni\u017cej. Nowe propozycje przygotowa\u0142 te\u017c New York City Ballet.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>#Zosta\u0144wdomu i&nbsp;ogl\u0105daj taniec<\/strong> \ud83d\ude42 <\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">17 maja<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>Ky\u00f4da\u00ef<\/strong>, B\u00e9jart Ballet Lausanne, <a href=\"https:\/\/www.bejart.ch\/spectacle\/bejart-ch-bbl-at-home-piaf\/\">BBL at home<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Link do nagrania:<\/strong><a href=\"https:\/\/www.bejart.ch\"> tutaj<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Choreografia:<\/strong> Gil Roman<br><strong>Muzyka:<\/strong> Maurice Ravel, Eric Satie, Yoshida Brothers, Misora Hibari, Citypercussion &#8211; Thierry Hochst\u00e4tter &amp; jB Meier<br><strong>Kostiumy:<\/strong> Henri Davila<br><br><strong>PREMIERA:<\/strong> 21 maja 2014, Th\u00e9\u00e2tre de Beaulieu w Lozannie<\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Do 18 maja<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>ILUZJE \u2013 JAK JEZIORO \u0141AB\u0118DZIE<\/strong>, Hamburg Ballett, <a href=\"https:\/\/www.hamburgballett.de\/en\/news\/video_on_demand.php\">Video on Demand<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Muzyka:<\/strong> Piotr Czajkowski<br><strong>Choreografia:<\/strong> John Neumeier, Lew Iwanow, Marius Petipa<br><strong>Scenografia i&nbsp;kostiumy:<\/strong> J\u00fcrgen Rose<br><a href=\"https:\/\/www.hamburgballett.de\/en\/schedule\/play\u2013repertoire.php?SNr=376\">Informacje o&nbsp;spektaklu, libretto<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Link do nagrania:<\/strong><a href=\"https:\/\/www.hamburgballett.de\/en\/news\/video_on_demand.php\"> tutaj<\/a><\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">19 maja &#8211; 22 maja<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>BRYLANTY<\/strong>, trzecia cz\u0119\u015b\u0107 \u201eKlejnot\u00f3w\u201d George\u2019a Balanchine\u2019a, <a href=\"https:\/\/www.nycballet.com\">New York City Ballet<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Choreografia:<\/strong> George Balanchine<br><strong>Muzyka:<\/strong> Piotr Czajkowski<br><strong>Ta\u0144cz\u0105:<\/strong> Sara Mearns i Russell Janzen<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Przedstawienie zarejestrowane 19 wrze\u015bnia 2019 r.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><a href=\"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/2020\/05\/06\/baletowe-nowosci-online\/?nocheck=1\">Baletowe nowo\u015bci online<\/a><\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">21 &#8211; 24 maja<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>Le B\u00e9jart Ballet Lausanne w Chinach<\/strong>, film dokumentalny w re\u017cyserii Arantxa Aguirre, <a href=\"https:\/\/www.bejart.ch\/spectacle\/bejart-ch-bbl-at-home-piaf\/\">BBL at home<\/a><\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">22 maja &#8211; 25 maja<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>LITURGY<\/strong>, pas de deux w choreografii Christophera Wheeldona, <a href=\"https:\/\/www.nycballet.com\">New York City Ballet<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Muzyka:<\/strong> Arvo P\u00e4rt \u201eFratres\u201d (Bracia)<br><strong>Kostiumy: <\/strong>Holly Hynes<br><strong>Ta\u0144cz\u0105:<\/strong> Maria Kowroski i Jared Angle<\/p>\n\n\n\n<p><strong>PREMIERA:<\/strong> 31 maja 2003, New York State Theater<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Przedstawienie zarejestrowane 25 kwietnia 2017 r.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Wi\u0119cej informacji o spektaklu:<\/strong> <a href=\"https:\/\/www.nycballet.com\/ballets\/l\/liturgy.aspx\">tutaj<\/a><\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">22 maja &#8211; 25 maja<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>CAROUSEL (A Dance)<\/strong>, <a href=\"https:\/\/www.nycballet.com\">New York City Ballet<\/a><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Choreografia:<\/strong> Christopher Wheeldon<br><strong>Muzyka:<\/strong> \u201eCarousel Waltz&#8221;, \u201eIf I Loved You&#8221; (1945)\/ Richard Rodgers, Oscar Hammerstein<br><strong>Kostiumy:<\/strong> Holly Hynes<br><strong>Ta\u0144cz\u0105: <\/strong>Lauren Lovette i Tyler Angle z Emilie Gerrity, Peter Walker, Kristen Segin oraz Ralph Ippolito<\/p>\n\n\n\n<p><strong>PREMIERA:<\/strong> 26 listopada 2002, New York State Theater<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Przedstawienie zarejestrowane 29 wrze\u015bnia 2018 r.<\/strong><\/p>\n\n\n\n<p><strong>Wi\u0119cej informacji o spektaklu:<\/strong> <a href=\"https:\/\/www.nycballet.com\/ballets\/c\/carousel-(a-dance).aspx\">tutaj<\/a><\/p>\n\n\n\n<h2 class=\"wp-block-heading\">Do 28 maja<\/h2>\n\n\n\n<p><strong>ANASTASIA<\/strong>, #OurHouseToYourHouse, Royal Opera House<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Choreografia:<\/strong> Kenneth MacMillan<br><strong>Muzyka:<\/strong> Piotr Czajkowski, Bohuslav Martin\u016f, Fritz Winckel, R\u00fcdiger R\u00fcfer<br><strong>Scenografia i kostiumy:<\/strong> Bob Crowley<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Natalia Osipowa<\/strong> (Anastazja\/ Anna Anderson), <strong>Marianela Nu\u00f1ez<\/strong> (Matylda Krzesi\u0144ska), <strong>Federico Bonelli<\/strong> (partner Matyldy Krzesi\u0144skiej), <strong>Edward Watson <\/strong>(M\u0105\u017c), <strong>Thiago Soares<\/strong> (Rasputin), <strong>Christopher Saunders<\/strong> (Car Miko\u0142aj II), <strong>Christina Arestis<\/strong> (Caryca Aleksandra Fiodorowna)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Od pi\u0105tku Royal Opera House emituje s\u0142ynny balet Kennetha MacMillana \u201eAnastasia\u201d. Pierwsz\u0105 wersj\u0119 choreograf, w latach 1970-77 dyrektor The Royal Ballet, a potem do \u015bmierci w 1992 roku czo\u0142owy choreograf zespo\u0142u, stworzy\u0142 w 1967 roku dla Deutsche Oper Ballet. Wtedy by\u0142 to jednoaktowy spektakl o Fr\u00e4ulein Unbekannt (Pannie Nieznanej), pacjentce berli\u0144skiego szpitala psychiatrycznego. Panna Nieznana [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":2222,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,297,261],"tags":[278,127,300,184,285],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2221"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2221"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2221\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2928,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2221\/revisions\/2928"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2222"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2221"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2221"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2221"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}