W ameryka\u0144skich miastach trwaj\u0105 antyrasistowskie protesty, Dance Theatre of Harlem emituje \u201eKreolsk\u0105 Giselle\u201d.<\/p>\n\n\n\n
\u201eLegendarnym wsp\u00f3\u0142za\u0142o\u017cycielem Teatru Ta\u0144ca z Harlemu, pierwszego afroameryka\u0144skiego zespo\u0142u prezentuj\u0105cego repertuar klasyczny, by\u0142 Arthur Mitchell – pierwszy i jedyny przez pi\u0119tna\u015bcie lat czarny tancerz New York City Ballet. Zosta\u0142 pierwszym tancerzem, wyst\u0119powa\u0142 w \u015anie nocy letniej<\/em> i w Agonie<\/em>, w kt\u00f3rym specjalnie dla niego i primabaleriny Diany Adams sam George Balanchine u\u0142o\u017cy\u0142 choreografi\u0119 do pas de deux<\/em>. Po zamordowaniu Martina Luthera Kinga juniora w 1968 roku Mitchell wr\u00f3ci\u0142 do domu, do Harlemu, pragn\u0105\u0142 uczy\u0107 ukochanej sztuki miejscowe dzieci. Rok p\u00f3\u017aniej w podziemiach ko\u015bcio\u0142a otworzy\u0142 Teatr Ta\u0144ca z Harlemu\u201d – wspomina Misty Copeland, pierwsza ciemnosk\u00f3ra primabalerina w American Ballet Theatre w swojej biografii \u201eBalerina. \u017bycie w ta\u0144cu\u201d<\/a>. Mitchell chcia\u0142 udowodni\u0107, \u017ce czarni tancerze mog\u0105 by\u0107 tak samo dobrzy w ta\u0144cu klasycznym, jak biali. <\/p>\n\n\n\n People may feel like there’s been no progress and we’re in exactly the same place<\/a> – powiedzia\u0142a przed kilkoma dniami dyrektor artystyczna DTH Virginia Johnson w Dance Magazine – We’re not. But there are institutional inconsistencies that have been part of American culture from the beginning that have not gotten resolved, and those things have to be fixed <\/a>(Ludzie mog\u0105 odnosi\u0107 wra\u017cenie, \u017ce nie osi\u0105gn\u0119li\u015bmy post\u0119pu, i \u017ce jeste\u015bmy dok\u0142adnie w tym samym miejscu. Nie jeste\u015bmy. Ale istniej\u0105 instytucjonalne niesp\u00f3jno\u015bci, kt\u00f3re s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 ameryka\u0144skiej kultury od pocz\u0105tku, kt\u00f3re nie zosta\u0142y rozwi\u0105zane, i te rzeczy musz\u0105 zosta\u0107 naprawione).<\/p>\n\n\n\n \u201eKreolska Giselle\u201d powsta\u0142a w 1984 r. Arthur Mitchell zam\u00f3wi\u0142 choreografi\u0119 u Frederica Franklina<\/a>. Balet od dawna nie by\u0142 wystawiany. Emitowane przedstawienie zosta\u0142o zarejestrowane w 1987 r. W tytu\u0142owej roli wyst\u0119puje Virginia Johnson. <\/p>\n\n\n\n Akcj\u0119 tw\u00f3rcy baletu przenie\u015bli z nadre\u0144skiej wioski do ameryka\u0144skiej Luizjany. Nadal dzieje si\u0119 w latach 40. XIX w. G\u0142\u00f3wnymi bohaterami s\u0105 jednak cz\u0142onkowie afro-kreolskiej spo\u0142eczno\u015bci. Giselle jest wie\u015bniaczk\u0105, tyle \u017ce uwiedzion\u0105 przez syna zamo\u017cnego plantatora. I still don’t think Americans are aware of how diverse Black history is. They think it’s that one single slave story <\/a>(Nadal uwa\u017cam, \u017ce Amerykanie nie s\u0105 \u015bwiadomi, jak r\u00f3\u017cnorodna jest czarna historia. Uwa\u017caj\u0105, \u017ce jest jedna niewolnicza opowie\u015b\u0107) – m\u00f3wi Virginia Johnson. Tymczasem Luizjan\u0119 zamieszkiwali bogaci i wolni czarni plantatorzy, kt\u00f3rzy sami posiadali swoich \u201ech\u0142op\u00f3w pa\u0144szczy\u017anianych\u201d. Je\u017celi obejrz\u0105 Pa\u0144stwo \u201eKreolsk\u0105 Giselle\u201d, przekonacie si\u0119, \u017ce w choreografii Jeana Coralli’ego i Julesa Perrota dokonane zosta\u0142y jedynie niewielkie zmiany, innowacja polega\u0142a na zmianie scenografii, kostium\u00f3w i wykonawc\u00f3w. DTH przed\u0142u\u017cy\u0142 dat\u0119 emisji do 19 czerwca. W programie znajduj\u0105 si\u0119 te\u017c inne pozycje, m.in. \u201eComing together\u201d Nacho Duato. Szczeg\u00f3\u0142owy harmonogram onlinowych transmisji znajduje si\u0119 w tym miejscu<\/a>. W Mezzo<\/a> natomiast trwaj\u0105 emisje znanej nam ju\u017c klasycznej wersji z Teatru Maryjskiego.
Mi\u0142ego weekendu \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n\n