{"id":2298,"date":"2020-06-18T17:34:04","date_gmt":"2020-06-18T15:34:04","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=2298"},"modified":"2020-10-08T07:55:45","modified_gmt":"2020-10-08T05:55:45","slug":"slynne-baletowe-kurczaki","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2020\/06\/18\/slynne-baletowe-kurczaki\/","title":{"rendered":"S\u0142ynne baletowe kurczaki"},"content":{"rendered":"\n

Jeszcze jeden balet nie tylko dla doros\u0142ych. Ale zanim przejd\u0119 do kr\u00f3tkiego wprowadzenia w temat, pozwol\u0119 sobie zakomunikowa\u0107, \u017ce w baletowych transmisjach online z Londynu uczestniczy nie tylko Royal Opera House. Ciekawy program u\u0142o\u017cy\u0142 r\u00f3wnie\u017c English National Ballet<\/a>.
Aktualnie trwa emisja \u201eSong of the Earth\u201d<\/strong> (Pie\u015bni o Ziemi) Kennetha MacMillana do muzyki Gustava Mahlera, w przysz\u0142\u0105 \u015brod\u0119 b\u0119dziemy mogli obejrze\u0107 \u201eManon\u201d. W sobot\u0119 warto te\u017c \u015bledzi\u0107 telewizj\u0119 Mezzo.<\/strong> Rano odb\u0119dzie si\u0119 powt\u00f3rka \u201eCarmen\u201d<\/strong> w choreografii Johana Ingera. Jest to bardzo udana – nowa – wersja znanego tematu, nagrodzona Benois de la Danse i VENICE TV AWARD, na blogu by\u0142a ju\u017c o niej mowa we wpisie \u201eBaletowy Oscar. Kobiety te\u017c bywaj\u0105 okrutne\u201d<\/a>. Po po\u0142udniu mo\u017cemy przypomnie\u0107 sobie \u201eCopp\u00e9li\u0119\u201d<\/strong> w wykonaniu Baletu Bolszoj, czyli w\u0142a\u015bnie pierwszy z tytu\u0142\u00f3w, o kt\u00f3rym napisa\u0142am \u201enie tylko dla doros\u0142ych\u201d<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

Drugim jest \u201eLa Fille mal gard\u00e9e\u201d<\/strong> w choreografii Fredericka Ashtona<\/a>, najstarszy ballet d\u2019action<\/em> (balet z akcj\u0105), jaki przetrwa\u0142 w \u015bwiatowym repertuarze, kt\u00f3rego tw\u00f3rc\u0105 by\u0142 Jean Dauberval, kontynuator reformy Jeana-Georgesa Noverre\u2019a<\/a>, teraz transmitowany w ramach cyklu ROH #OurHouseToYourHouse<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

Prapremiera \u201eC\u00f3rki \u017ale strze\u017conej\u201d, wtedy jeszcze \u201eLe ballet de la paille, ou Il n’est qu’un pas du mal au bien\u201d (Balet s\u0142omy, czyli tylko jeden krok od z\u0142a do dobra), odby\u0142a si\u0119 1 lipca 1789 r. w Grand Th\u00e9\u00e2tre de Bordeaux. Choreografa zainspirowa\u0142 obraz Pierre’a Antoine’a Baudouin’a \u201eLe r\u00e9primande\u201d, przedstawiaj\u0105cy matk\u0119 strofuj\u0105c\u0105 za zaniedbywanie obowi\u0105zk\u00f3w stoj\u0105c\u0105 na sianie c\u00f3rk\u0119. Na zdj\u0119ciu tego dobrze nie wida\u0107, ale zgodnie z opisem w tle mia\u0142 si\u0119 ukrywa\u0107 ch\u0142opak dziewczyny. Balet odni\u00f3s\u0142 sukces. W 1791 r. zosta\u0142 przez Daubervala wystawiony w King\u2019s Pantheon Theatre w Londynie i na tej scenie otrzyma\u0142 zachowany do dzisiaj tytu\u0142 \u201eLa Fille mal gard\u00e9e\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Pierre Antoine Baudouin \u201eLe r\u00e9primande\u201d<\/a><\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Wersja Fredericka Ashtona powsta\u0142a dla Baletu Kr\u00f3lewskiego w 1960 r. Pomys\u0142 podsun\u0119\u0142a Tamara Karsawina. Rola Lizy, jednej z g\u0142\u00f3wnych bohaterek komedii, nale\u017ca\u0142a do jej ulubionych, wykonywa\u0142a j\u0105 w Rosji, by\u0142a wi\u0119c w stanie przekaza\u0107 choreografowi wiele cennych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w warsztatowych niezb\u0119dnych do wznowienia baletu w od\u015bwie\u017conej inscenizacji. Impulsem dla Ashtona sta\u0142a si\u0119 te\u017c lektura \u201eDziennik\u00f3w\u201d Dorothy Wordsworth, pod kt\u00f3rych wp\u0142ywem ogarn\u0119\u0142a go \u201et\u0119sknota do wsi z ko\u0144ca osiemnastego i z pocz\u0105tk\u00f3w dziewi\u0119tnastego wieku\u201d. Tak wi\u0119c, zgodnie z relacj\u0105 Davida Vaughana zamieszczon\u0105 w ksi\u0105\u017cce \u201eFrederick Ashton i jego balety\u201d – \u201ePewnego poranka Ashton przepisa\u0142 w British Museum oryginalne libretto Daubervala, a kt\u00f3rego\u015b s\u0142onecznego popo\u0142udnia siedz\u0105c w ma\u0142ych, gotyckich ruinach na terenie swojej posiad\u0142o\u015bci w Eye napisa\u0142 w\u0142asn\u0105 wersj\u0119 historyjki o dziewczynie zakochanej w m\u0142odym parobku, kt\u00f3rej udaje si\u0119 przechytrzy\u0107 plany matki na korzystniejsze ma\u0142\u017ce\u0144stwo\u201d. Muzyk\u0119 dostosowan\u0105 do potrzeb Ashtona przygotowa\u0142 John Lanchbery. Wcze\u015bniej Ivor Guest w bibliotece Opery Paryskiej odnalaz\u0142 dla niego partytur\u0119 Ferdinanda H\u00e9rolda z 1828 r., a w Miejskiej Bibliotece w Bordeaux \u201episan\u0105 nieznan\u0105 r\u0119k\u0105 partytur\u0119 do prapremiery w tym mie\u015bcie w roku 1789\u201d, kt\u00f3ra by\u0142a zgodnie z \u00f3wczesnym zwyczajem zlepkiem popularnych utwor\u00f3w zapo\u017cyczonych od r\u00f3\u017cnych autor\u00f3w. W cztery tygodnie powsta\u0142a doskona\u0142a, trudna choreograficznie wersja, przyprawiona nadaj\u0105cym jej lekko\u015bci Ashtonowskim humorem, zrozumia\u0142a bez czytania libretta, ze s\u0142ynnymi baletowymi scenami. Opr\u00f3cz ta\u0144ca koguta z kurami, do tak zwanych baletowych must-see<\/em> nale\u017c\u0105 jeszcze The Clog Dance<\/em> (Taniec w chodakach) i Pas de ruban<\/a><\/em> (Taniec ze wst\u0105\u017ck\u0105)<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

W transmitowanym przedstawieniu ta\u0144cz\u0105: Marianela Nu\u00f1ez<\/a> w roli Lizy, Carlos Acosta<\/a> jako Colas i Will Tuckett<\/a> w roli wdowy Simone. Obsada jest wi\u0119c wymarzona. Spektakl b\u0119dzie dost\u0119pny online do 26 czerwca. Zaraz po nim rozpocznie si\u0119, d\u0142ugo przeze mnie oczekiwana, emisja \u201eWoolf Works\u201d w choreografii Wayne\u2019a McGregora<\/strong>. Kolejn\u0105 nowo\u015bci\u0105 w programie ROH jest zainicjowany w ubieg\u0142\u0105 sobot\u0119 \u201eLive from Covent Garden\u201d<\/a><\/strong>, baletowo-operowy cykl koncert\u00f3w na \u017cywo. Chyba nic mi innego nie pozostaje, jak tylko napisa\u0107: #Zosta\u0144ciewdomu i ogl\u0105dajcie taniec \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n\n

Do 19 czerwca<\/h2>\n\n\n\n

Song of the Earth <\/strong>(Pie\u015b\u0144 o Ziemi), #ENBatHome<\/a>, #WednesdayWatchParty, English National Ballet<\/p>\n\n\n\n

Choreografia:<\/strong> Kenneth MacMillan
Muzyka:<\/strong> Gustav Mahler
Scenografia i kostiumy:<\/strong> Nicholas Georgiadis
 
W obsadzie: <\/strong>Tamara Rojo, Joseph Caley, Jeffrey Cirio<\/p>\n\n\n\n

20 czerwca<\/h2>\n\n\n\n

Carmen<\/strong>, Compa\u00f1\u00eda Nacional de Danza, Mezzo<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"
\u201eCarmen\u201d Johana Ingera, Compa\u00f1\u00eda Nacional de Danza. Fot.: Jes\u00fas Vallinas<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Choreografia:<\/strong> Johan Inger
Muzyka:<\/strong> Georges Bizet, Rodion Szczedrin, Marc \u00c1lvarez
Scenografia:<\/strong> Curt Allen Wilmer
Kostiumy:<\/strong> David Delf\u00edn<\/p>\n\n\n\n

Baletowy Oscar. Kobiety te\u017c bywaj\u0105 okrutne<\/a><\/p>\n\n\n\n

20 czerwca<\/h2>\n\n\n\n

Copp\u00e9lia<\/strong>, Balet Bolszoj, Mezzo <\/a>i Mezzo Live HD<\/a><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Aleksiej \u0141oparewicz jako dr Coppelius. Zdj. Jelena Fetisowa\/ Teatr Bolszoj<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Choreografia:<\/strong> Marius Petipa, Enrico Cecchetti, Siergiej Wichariew
Muzyka:<\/strong> L\u00e9o Delibes<\/p>\n\n\n\n

Balet nie tylko dla doros\u0142ych<\/a><\/p>\n\n\n\n

24 – 26 czerwca<\/h2>\n\n\n\n

Manon<\/strong>, #ENBatHome<\/a>, #WednesdayWatchParty, English National Ballet<\/p>\n\n\n\n

Choreografia:<\/strong> Kenneth MacMillan
Muzyka:<\/strong> Jules Massenet
Scenografia i kostiumy:<\/strong> Mia Stensgaard<\/p>\n\n\n\n

Obsada i libretto<\/a><\/p>\n\n\n\n

Trailer:<\/strong> tutaj<\/a><\/p>\n\n\n\n

Do 26 czerwca<\/h2>\n\n\n\n

La Fille mal gard\u00e9e<\/strong> (C\u00f3rka \u017ale strze\u017cona), #OurHouseToYourHouse, Royal Opera House<\/p>\n\n\n\n

Choreografia:<\/strong> Frederick Ashton
Muzyka:<\/strong> Ferdinand H\u00e9rold\/ John Lanchbery
Scenografia i kostiumy:<\/strong> Osbert Lancaster<\/p>\n\n\n\n

W obsadzie:<\/strong> Marianela Nu\u00f1ez, Carlos Acosta, William Tuckett<\/p>\n\n\n\n

26 czerwca – 9 lipca<\/h2>\n\n\n\n

Woolf Works<\/strong>, #OurHouseToYourHouse, Royal Opera House<\/p>\n\n\n\n

Choreografia:<\/strong> Wayne McGregor
Muzyka:<\/strong> Max Richter
Scenografia:<\/strong> Cigu\u00eb, We Not I, Wayne McGregor
Kostiumy:<\/strong> Moritz Junge<\/p>\n\n\n\n

W obsadzie:<\/strong> Alessandra Ferri, Federico Bonelli, Edward Watson, Francesca Hayward, Sarah Lamb, Akane Takada<\/p>\n\n\n\n

Trailer:<\/strong> tutaj<\/a><\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Kim jest patron dnia ta\u0144ca<\/a><\/p>\n\n\n\n

Balet nie tylko dla doros\u0142ych<\/a><\/p>\n\n\n\n

Baletowy Oscar. Kobiety te\u017c bywaj\u0105 okrutne<\/a><\/p>\n\n\n\n

Dziewczyna o szklanych oczach – recenzja baletu \u201eCopp\u00e9lia\u201d<\/a><\/p>\n\n\n\n

Carlos Acosta: Nie boj\u0119 si\u0119 upadku<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jeszcze jeden balet nie tylko dla doros\u0142ych.<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":1920,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,316,198,261],"tags":[84,53,183,13,191,184,319,317,69,318,270],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2298"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2298"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2298\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2796,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2298\/revisions\/2796"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1920"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2298"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2298"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2298"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}