{"id":2869,"date":"2020-10-17T13:39:05","date_gmt":"2020-10-17T11:39:05","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=2869"},"modified":"2020-10-18T10:06:12","modified_gmt":"2020-10-18T08:06:12","slug":"worek-i-drazek-taniec-i-boks-paryz-online","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2020\/10\/17\/worek-i-drazek-taniec-i-boks-paryz-online\/","title":{"rendered":"Worek i dr\u0105\u017cek. Taniec i boks. Pary\u017c online"},"content":{"rendered":"\n

Czy pami\u0119taj\u0105 Pa\u0144stwo, \u017ce poleca\u0142am niedawno wyjazd do Pary\u017ca na spektakl \u201eLa boxeuse amoureuse\u201d (Zakochana bokserka) w choreografii i z udzia\u0142em wybitnej \u00c9toile, gwiazdy Opery Paryskiej, Marie Agn\u00e8s Gillot<\/strong>, w kt\u00f3rym artystka mia\u0142a wyst\u0105pi\u0107 z Souleymanem Cissokho<\/strong>, s\u0142ynnym francuskim bokserem, br\u0105zowym medalist\u0105 igrzysk olimpijskich. Premiera odby\u0142a si\u0119 21 wrze\u015bnia w La Seine Musicale, a przedstawienie zarejestrowane dzie\u0144 p\u00f3\u017aniej emituje od czwartku w internecie telewizja Arte. Tak wi\u0119c Pary\u017c mamy w zasi\u0119gu r\u0119ki, w bezpiecznej odleg\u0142o\u015bci, z zachowaniem zasady utrzymywania spo\u0142ecznego dystansu, bez wychodzenia z domu. Mam te\u017c niespodziank\u0119 – w wywiadzie<\/a>, o kt\u00f3rym wspomina\u0142am zapowiadaj\u0105c wydarzenie nie by\u0142o o tym mowy, a w spektaklu wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 Tom Duquesnoy<\/strong>, artysta-zawodnik sztuk walki, by\u0142y podw\u00f3jny mistrz BAMMA, zawodnik UFC, jak b\u0119d\u0105 si\u0119 mogli Pa\u0144stwo sami przekona\u0107, r\u00f3wnie\u017c \u015bwietny tancerz. Niezorientowanym w temacie baletomanom, do kt\u00f3rych r\u00f3wnie\u017c nale\u017c\u0119, proponuj\u0119 rzut okiem na znajduj\u0105c\u0105 si\u0119 w tym miejscu<\/a> kr\u00f3tk\u0105 informacj\u0119 prasow\u0105.<\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong> Mi\u0142o\u015b\u0107, taniec i boks<\/a><\/p>\n\n\n\n

Wcze\u015bniejszy klip, taneczny duet wizualizuj\u0105cy \u201eLa boxeuse amoureuse\u201d Arthura H, zosta\u0142 teraz rozbudowany muzycznie i choreograficznie; sta\u0142 si\u0119 melancholijnie filozoficznym, sze\u015b\u0107dziesi\u0119ciominutowym spektaklem o \u017cyciu, mi\u0142o\u015bci i sporcie, ta\u0144cu i boksie, ich podobie\u0144stwach, tej samej wewn\u0119trznej walce, kt\u00f3ra dzi\u0119ki choreografii Marie Agn\u00e8s Gillot jest oczywista i bezdyskusyjna. \u201eOni s\u0105 sportowcami, tak samo jak my\u201d – m\u00f3wi\u0142 w Num\u00e9ro Souleyman Cissokho o artystach baletu. Za\u015b Marie-Agn\u00e8s Gillot podkre\u015bla\u0142a artystyczny aspekt sportu walki i poci\u0105gaj\u0105cy j\u0105 bokserski cios.<\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong> Marie-Agn\u00e8s Gillot fait danser un boxeur<\/a><\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c w pierwszej scenie obejrz\u0105 Pa\u0144stwo rytua\u0142y zwi\u0105zane z przygotowaniem do wyst\u0119p\u00f3w, baletow\u0105 i boksersk\u0105 rozgrzewk\u0119, obowi\u0105zkowe czynno\u015bci, kt\u00f3re trzeba wykona\u0107 przed za\u0142o\u017ceniem pointes i r\u0119kawic bokserskich, przed wyj\u015bciem na scen\u0119 i ring, zabezpieczanie st\u00f3p, owijanie r\u0105k banda\u017cami. Potem szybko sobie u\u015bwiadomicie, \u017ce dr\u0105\u017cek baletowy (cho\u0107 akurat tym razem jako rekwizyt nie zosta\u0142 wykorzystany) z workiem bokserskim mieliby sobie zapewne du\u017co do opowiedzenia. W spektaklu pojawia si\u0119 te\u017c opuszczany z sufitu mikrofon, kt\u00f3ry s\u0142u\u017cy do zacytowania tego fragmentu eseju Paula Val\u00e9ry\u2019ego \u201ePhilosophie de la danse\u201d: L\u2019homme s\u2019est aper\u00e7u qu\u2019il poss\u00e9dait plus de vigueur, plus de souplesse, plus de possibilit\u00e9s articulaires et musculaires qu\u2019il n\u2019en avait besoin pour satisfaire aux n\u00e9cessit\u00e9s de son existence et il a d\u00e9couvert que certains de ces mouvements lui procuraient par leur fr\u00e9quence, leur succession ou leur amplitude, un plaisir qui allait jusqu\u2019\u00e0 une sorte d\u2019ivresse, et si intense parfois, qu\u2019un \u00e9puisement total de ses forces, une sorte d\u2019extase d\u2019\u00e9puisement pouvait seule interrompre son d\u00e9lire, sa d\u00e9pense motrice exasp\u00e9r\u00e9e<\/em>, ca\u0142y tekst jest dost\u0119pny: tutaj<\/a>, i drugiego tekstu, osobistego wyznania Marie-Agn\u00e8s Gillot. Choreografia mi\u0142osnych duet\u00f3w jest inspirowana sztukami walki (obecno\u015b\u0107 Toma Duquesnoy nie jest wi\u0119c przypadkowa), zobacz\u0105 te\u017c Pa\u0144stwo walk\u0119 na ringu ze zwyci\u0119zc\u0105 i pokonanym, baletow\u0105 i boksersk\u0105 koncentracj\u0119; w ko\u0144cowym duecie, zata\u0144czonym przez Marie Agn\u00e8s Gillot z Souleymanem Cissokho, brutalne momenty, przyci\u0105ganie i odpychanie. Na mnie ta scena wywar\u0142a spore wra\u017cenie. A potem jeszcze drugi fina\u0142, sk\u0142adaj\u0105ce ho\u0142d boksowi, dziedzinie potocznie uwa\u017canej za bardzo odleg\u0142\u0105 od baletu, a jednak maj\u0105cej z nim wiele stycznych punkt\u00f3w, rewelacyjne \u201epas de quatre\u201d (w spektaklu wyst\u0119puje jeszcze jeden tancerz\/bokser: Staiv Gentis), wirtuozerski pokaz si\u0142y i zr\u0119czno\u015bci w formie wsp\u00f3\u0142czesnego ta\u0144ca, jak dla mnie z puent\u0105, \u017ce s\u0105 sytuacje, kiedy zwyci\u0119zc\u0105 jest tylko jeden. Aby obejrze\u0107 spektakl, prosz\u0119 klikn\u0105\u0107: tutaj<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

#Zosta\u0144wdomu, ogl\u0105daj boks, taniec i balet!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czy pami\u0119taj\u0105 Pa\u0144stwo, \u017ce poleca\u0142am niedawno wyjazd do Pary\u017ca na spektakl \u201eLa boxeuse amoureuse\u201d (Zakochana bokserka) w choreografii i z udzia\u0142em wybitnej \u00c9toile, gwiazdy Opery Paryskiej, Marie Agn\u00e8s Gillot, w kt\u00f3rym artystka mia\u0142a wyst\u0105pi\u0107 z Souleymanem Cissokho, s\u0142ynnym francuskim bokserem, br\u0105zowym medalist\u0105 igrzysk olimpijskich. Premiera odby\u0142a si\u0119 21 wrze\u015bnia w La Seine Musicale, a przedstawienie […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":2507,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,130,132],"tags":[382,384,383,332,381,379],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2869"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2869"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2869\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2881,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2869\/revisions\/2881"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/2507"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2869"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2869"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2869"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}