{"id":3141,"date":"2021-01-03T19:24:54","date_gmt":"2021-01-03T18:24:54","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=3141"},"modified":"2021-01-15T08:43:39","modified_gmt":"2021-01-15T07:43:39","slug":"co-za-czasy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2021\/01\/03\/co-za-czasy\/","title":{"rendered":"Co za czasy?"},"content":{"rendered":"\n

Mobberzy zabieraj\u0105 g\u0142os w sprawie mobbingu. Tak, znajomo\u015b\u0107 tematu to rzecz fundamentalna. Drugim teatralnym spektaklem roku zostaje og\u0142oszona, nie zdradzono wprawdzie wed\u0142ug jakich kryteri\u00f3w, pewna zbiorowa choreografia, na kt\u00f3rej tle wszystkie inne taneczne spektakle musia\u0142y okaza\u0107 si\u0119 wt\u00f3rne i tak banalne, \u017ce nawet nie warto ich by\u0142o wymienia\u0107. Drodzy Pa\u0144stwo, a mi si\u0119 wydawa\u0142o, \u017ce Prima aprilis jest dopiero w kwietniu. Telewizj\u0119 narodow\u0105 mo\u017cemy ju\u017c zacz\u0105\u0107 ogl\u0105da\u0107 bez wyrzut\u00f3w sumienia. Na razie \u201eca\u0142a prawda\u201d nie obowi\u0105zuje w niej jeszcze przez \u201eca\u0142\u0105 dob\u0119\u201d, ten przywilej nadal zachowuje stacja TVN24, ale jak prezes Kurski sfinansuje wi\u0119cej seriali o wybitnych polskich artystkach i artystach, kt\u00f3rymi komercyjni nadawcy nie s\u0105 pono\u0107 zainteresowani (co jest mo\u017cliwe, bo ostatnio na jednego z najwi\u0119kszych gwiazdor\u00f3w, regularnie wyst\u0119puj\u0105cych w godzinach najwi\u0119kszej ogl\u0105dalno\u015bci, wykreowany w TVN24 zosta\u0142 jeden z naczelnych homofob\u00f3w, a przy okazji ofiara PISowskiego systemu; czy jest jakie\u015b inne miejsce na ziemi, gdzie takie melan\u017ce s\u0105 mo\u017cliwe?), to kto wie… No i wreszcie – w \u201eczasach zarazy\u201d sprawa dla wszystkich Polak\u00f3w najwa\u017cniejsza – w wielkim stylu zainaugurowana zosta\u0142a promocja szczepionki przeciw COVID-19. Najpierw z teatralnym przytupem oficjalnie wyst\u0105pi\u0142a przed ca\u0142ym narodem naczelna piel\u0119gniarka szpitala MSWiA, a kilka dni temu w zaciszach uniwersyteckich i szpitalnych gabinet\u00f3w szczepionk\u0119 promowa\u0107 zacz\u0119li st\u0119sknieni za publiczno\u015bci\u0105 aktorzy oraz patrz\u0105cy w\u0142adzy na r\u0119ce politycy i wybrany przedstawiciel medi\u00f3w. Niedawno Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski w podobny spos\u00f3b promowa\u0142 odwiedzanie grob\u00f3w os\u00f3b bliskich; no c\u00f3\u017c, czy kto\u015b jeszcze ma w\u0105tpliwo\u015bci, kto jest prawdziwym wodzem naszego wielkiego kraju? \u201eCzarne jest bia\u0142e, a bia\u0142e zmienia si\u0119 w czarne. Wtedy k\u0142amcy mog\u0105 czu\u0107 si\u0119 zupe\u0142nie bezkarnie\u201d – \u015bpiewa\u0142 Dezerter w utworze \u201eCo za czasy?\u201d<\/a>. A czasy s\u0105 takie, jak tytu\u0142 albumu (\u201ePrawo do bycia idiot\u0105\u201d<\/a>) i mocno-gorzkie s\u0142owa, kt\u00f3re w nim pad\u0142y: <\/p>\n\n\n\n

Mo\u017ce to wszystko jest bzdur\u0105
A \u017cycie wygl\u0105da inaczej
Mo\u017ce rz\u0105dy s\u0105 uczciwe
I nie ma ukrytych znacze\u0144
Mo\u017ce to, co chc\u0105 ci sprzeda\u0107
Powiniene\u015b od nich kupi\u0107
Nie zadawa\u0107 trudnych pyta\u0144
I po prostu ich polubi\u0107<\/em><\/p>\n\n\n\n

Mamy wolno\u015b\u0107 s\u0142owa
I wolno\u015b\u0107 bycia sob\u0105
Mamy prawo wyboru
I prawo do bycia idiot\u0105<\/em><\/p>\n\n\n\n

Zatem obejrzyjmy sobie balet. To przecie\u017c takie \u0142atwe i przyjemne zaj\u0119cie dla ma\u0142o wyrafinowanych umys\u0142\u00f3w, w sam raz na czasy, w kt\u00f3rych \u017cyjemy. Jeszcze przez kilka dni, w \u015bwi\u0105tecznym prezencie od Royal Opera House, dost\u0119pny jest \u201eDon Kichot\u201d Carlosa Acosty. Prapremiera tego tytu\u0142u odby\u0142a si\u0119 26 grudnia 1869 roku w Moskwie w choreografii Mariusa Petipy, dwa lata p\u00f3\u017aniej dokona\u0142 on pewnych modyfikacji, kt\u00f3re ujawnione zosta\u0142y na petersburskiej scenie, za\u015b na pocz\u0105tku XX wieku choreografi\u0119 i inscenizacj\u0119 \u201eDon Kichota\u201d zrewolucjonizowa\u0142 Aleksander Gorski, a fakt ten Petipa skwitowa\u0142 takim oto, wiele m\u00f3wi\u0105cym, zdaniem: \u201eCzy kto\u015b powie temu m\u0142odemu cz\u0142owiekowi, \u017ce jeszcze nie umar\u0142em?\u201d. Od tego czasu choreografia \u201eDon Kichota\u201d przesz\u0142a jeszcze niejedn\u0105 zmian\u0119, by\u0142a technicznie utrudniana i udoskonalana przez najwi\u0119ksze gwiazdy, zw\u0142aszcza rosyjskiego baletu. To w\u0142a\u015bnie na moskiewskich i petersburskich scenach, Teatru Bolszoj i Teatru Maryjskiego, spektakl osi\u0105gn\u0105\u0142 znakomit\u0105 genialno\u015b\u0107 wykonania i na sta\u0142e zago\u015bci\u0142 w repertuarze na r\u00f3wni z innymi baletowymi ikonami: \u201eBajader\u0105\u201d, \u201eJeziorem \u0142ab\u0119dzim\u201d, \u201e\u015api\u0105c\u0105 kr\u00f3lewn\u0105\u201d, \u201eDziadkiem do orzech\u00f3w\u201d. Ja w\u0142a\u015bnie w tym sezonie zrobi\u0142am wyj\u0105tek od regu\u0142y, \u201eDziadka\u2026\u201d, aby \u015bwi\u0105tecznej tradycji sta\u0142o si\u0119 zado\u015b\u0107<\/a>, mam jeszcze przed sob\u0105, na razie skorzysta\u0142am z okazji i obejrza\u0142am \u201eDon Kichota\u201d w wersji Carlosa Acosty, dot\u0105d znanej mi tylko ze s\u0142yszenia. Technicznych fajerwerk\u00f3w prosz\u0119 si\u0119 nie spodziewa\u0107. Je\u017celi mamy na nie ochot\u0119, lepiej si\u0119gn\u0105\u0107 po inne nagrania. Jednym z moich ulubionych jest, nadal zachwycaj\u0105ce obsadow\u0105 charyzm\u0105, przedstawienie zarejestrowane ju\u017c do\u015b\u0107 dawno temu w Teatrze Maryjskim, wydane na DVD i nadal gdzieniegdzie dost\u0119pne, na przyk\u0142ad: w tej ksi\u0119garni<\/a>. S\u0142ynny tancerz, kt\u00f3ry wcieli\u0142 si\u0119 w zrealizowanej przez siebie choreografii w posta\u0107 Basilia i Marianela Nu\u00f1ez jako Kitri ta\u0144cz\u0105 po prostu dobrze, s\u0142abo niestety wypadli wykonawcy r\u00f3l Espady i Mercedes: Ryoichi Hirano i Laura Morera.<\/p>\n\n\n\n

Wersja ROH mo\u017ce zaciekawi\u0107 dramaturgicznie. Taniec stworzony przez Carlosa Acost\u0119 jest \u0142agodniejszy. W odr\u00f3\u017cnieniu od inscenizacji techniczno-widowiskowych, Acosta delikatnie rozbudowa\u0142 kluczowe dla rozwoju akcji sceny, wi\u0119ksz\u0105 uwag\u0119 po\u015bwi\u0119ci\u0142 fabularnemu przedstawieniu postaci. Pierwsze zmiany pojawiaj\u0105 si\u0119 ju\u017c w prologu, w kt\u00f3rym opr\u00f3cz tytu\u0142owego bohatera i jego s\u0142ugi Sancho Pansy pojawiaj\u0105 si\u0119 te\u017c inne postaci, w tym Dulcynea. W dalszej cz\u0119\u015bci spektaklu troch\u0119 wi\u0119cej zada\u0144 dostali do wykonania tak\u017ce Don Kichot z Gamachem. W scenie dziej\u0105cej si\u0119 w cyga\u0144skim obozie, uwaga widza skierowana zostaje na urojenia i senne marzenia Don Kichota, co jest niew\u0105tpliwie atutem, cho\u0107 szczerze m\u00f3wi\u0105c akurat w tym fragmencie nie obrazi\u0142abym si\u0119, gdyby wykorzystana zosta\u0142a brawurowa choreografia Kasjana Golejzowskiego. Tak\u017ce rynek hiszpa\u0144ski jest zdecydowanie spokojniejszy od wielkich i barwnych scen zespo\u0142owych obowi\u0105zuj\u0105cych w choreografiach rosyjskich, ale jest to mi\u0142a odmiana daj\u0105ca poczucie autorskiego klimatu dzie\u0142a, zamiast stereotypowego przeniesienia jednej ze znanych choreografii na nowy zesp\u00f3\u0142.<\/p>\n\n\n\n

Link do nagrania znajd\u0105 Pa\u0144stwo w tym miejscu<\/a>. Spektakl mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 do 6 stycznia. <\/p>\n\n\n\n

#Zosta\u0144wdomu i ogl\u0105daj taniec!<\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Nowy \u201eDon Kichot\u201d<\/a><\/p>\n\n\n\n

Piraci w Operze – recenzja spektaklu: \u201eKorsarz\u201d w choreografii Manuela Legris<\/a><\/p>\n\n\n\n

Powr\u00f3t klasyki – recenzja spektaklu: \u201eDon Kichot\u201d w, choreografii Henryka Konwi\u0144skiego i Liliany Kowalskiej<\/a><\/p>\n\n\n\n

Nie boj\u0119 si\u0119 upadku – rozmowa z Carlosem Acost\u0105<\/a><\/p>\n\n\n\n

Kreacje 12 Polskiego Baletu Narodowego<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czarne jest bia\u0142e, a bia\u0142e zmienia si\u0119 w czarne. Wtedy k\u0142amcy mog\u0105 czu\u0107 si\u0119 zupe\u0142nie bezkarnie. <\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":3142,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,261],"tags":[84,207,317,374],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3141"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3141"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3141\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3153,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3141\/revisions\/3153"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3142"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3141"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3141"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3141"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}