{"id":3190,"date":"2021-02-12T18:11:34","date_gmt":"2021-02-12T17:11:34","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=3190"},"modified":"2021-02-12T22:14:54","modified_gmt":"2021-02-12T21:14:54","slug":"media-bez-wyboru-taniec-wraca-na-scene","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2021\/02\/12\/media-bez-wyboru-taniec-wraca-na-scene\/","title":{"rendered":"Media bez wyboru? Taniec wraca na scen\u0119"},"content":{"rendered":"\n

\u201eTakie s\u0105 og\u00f3lne warunki, je\u015bli ich nie akceptujesz, tw\u00f3j wyb\u00f3r\u201d, us\u0142ysza\u0142am pewnego razu od osoby dobrze znaj\u0105cej si\u0119 na funkcjonowaniu prasy, kiedy dosadnie oznajmi\u0142am, co my\u015bl\u0119 o postawie de facto<\/em> wspieraj\u0105cej mobber\u00f3w i niegodziwe warunki pracy, a raczej wsp\u00f3\u0142pracy z mediami. Bo jak wiadomo – prawie nikogo to przecie\u017c nie dziwi, protestuj\u0105 nieliczni, a strajki polegaj\u0105ce na zamkni\u0119ciu dost\u0119pu do tre\u015bci jako\u015b nie s\u0105 w imi\u0119 praw pracowniczych organizowane – czwarta w\u0142adza (wcale nie sporadycznie) swoj\u0105 si\u0142\u0119 i niezale\u017cno\u015b\u0107 w wyra\u017caniu pogl\u0105d\u00f3w buduje na umowach \u015bmieciowych, gn\u0119bicielsko niskich honorariach za teksty (zdarza si\u0119, \u017ce warunkiem publikacji jest przymusowo liberalna rezygnacja z wynagrodzenia) oraz na aroganckiej doktrynie \u201edobrowolno\u015bci\u201d. Ze smutnym u\u015bmiechem przyjmuj\u0119 wi\u0119c powtarzany do\u015b\u0107 cz\u0119sto w ostatnich dniach argument, \u017ce narzucony \u201eharacz\u201d unicestwi dziennikarstwo \u015bledcze. To bardzo ciekawa konstatacja, zw\u0142aszcza w kontek\u015bcie wynagradzania reporta\u017cyst\u00f3w<\/a>. \u201eJak pracownicy medi\u00f3w maj\u0105 by\u0107 solidarni z w\u0142a\u015bcicielami prywatnych medi\u00f3w uwa\u017caj\u0105cych si\u0119 za wolne i demokratyczne, skoro gwiazdom i zarz\u0105dom wyp\u0142aca si\u0119 bajo\u0144skie sumy, a pracownikom zostawia si\u0119 cywilnoprawne och\u0142apy?\u201d – takie pytanie zada\u0142a wczoraj Komisja Dziennikarek i Dziennikarzy przy OZZ Inicjatywa Pracownicza<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

Ale przecie\u017c praca powinna by\u0107 tylko frajd\u0105. Wi\u0119c zamiast narzeka\u0107 na takie czy inne \u201edaniny\u201d i \u201eog\u00f3lne warunki\u201d, bez \u017cadnej dyskusji narzucane przez populistyczn\u0105 wi\u0119kszo\u015b\u0107 (dla wielu to pewnie niespodzianka, lecz ka\u017cdy ma swojego szefa, czasami bywa nim po prostu w\u0142adza ustawodawcza ), polubmy je albo\u2026 sta\u0144my za lad\u0105. Przekwalifikowanie – to przecie\u017c s\u0142owo wytrych XXI wieku. Antidotum dla artyst\u00f3w baletu, kt\u00f3rym odebrano prawo do wcze\u015bniejszej emerytury, delegowanych prokurator\u00f3w, dziennikarzy, kt\u00f3rzy ledwo wi\u0105\u017c\u0105 koniec z ko\u0144cem. Na scen\u0119 wraca te\u017c taniec, p\u00f3jd\u017amy wi\u0119c do teatru; wiecz\u00f3r ze sztuk\u0105 jest milszym zaj\u0119ciem od ocieraj\u0105cego si\u0119 o masochizm obserwowania polityczno-medialnej rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n\n\n\n

W sobot\u0119 Opera na Zamku w Szczecinie<\/strong> proponuje \u201eWizje mi\u0142o\u015bci\/ Mity\u201d, balet po\u015bwi\u0119cony Ewie G\u0142owackiej<\/a>, wielkiej polskiej balerinie, zmar\u0142ej
19 pa\u017adziernika 2020 roku. \u201eTo by\u0142a moja przyjaci\u00f3\u0142ka, \u017cyciowa i artystyczna. Po jej \u015bmierci dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce wiele os\u00f3b podziwia\u0142o t\u0119 nasz\u0105 przyja\u017a\u0144. My\u015bmy si\u0119 bardzo dobrze rozumia\u0142y. Ca\u0142e lata mia\u0142y\u015bmy jedn\u0105 garderob\u0119, ca\u0142e lata sp\u0119dzi\u0142y\u015bmy przy jednym dr\u0105\u017cku na lekcjach\u00a0baletu. Bardzo du\u017co jej zawdzi\u0119czam.\u201d – m\u00f3wi choreografka Zofia Rudnicka w rozmowie nades\u0142anej przez teatr, kt\u00f3r\u0105 w ca\u0142o\u015bci publikuj\u0119 dla Pa\u0144stwa poni\u017cej. W niedziel\u0119 premierowe przedstawienie zostanie udost\u0119pnione na platformie eWej\u015bci\u00f3wki VOD<\/a>. Pod koniec miesi\u0105ca Polski Balet Narodowy<\/strong> zata\u0144czy w \u201eRomeo i Julii\u201d Krzysztofa Pastora, w marcu mo\u017cemy wybra\u0107 si\u0119 na \u201eDam\u0119 kameliow\u0105\u201d Johna Neumeiera. Je\u015bli jednak nie chcemy jeszcze ryzykowa\u0107 wyj\u015bcia z domu, do 18 lutego mo\u017cemy wybra\u0107 onlinow\u0105 propozycj\u0119 i obejrze\u0107 trzy odcinki \u201eNoworocznej Gali\u201d, tak\u017ce w wykonaniu PBN. 21 i 22 lutego, w Teatrze Wielkim w \u0141odzi<\/strong> odb\u0119d\u0105 si\u0119 przedstawienia \u201eZiemi obiecanej\u201d w choreografii Graya Veredona<\/a>; spektakl zostanie te\u017c udost\u0119pniony na platformie VOD, ja w\u0142a\u015bnie zamierzam skorzysta\u0107 z tej opcji. W tym samym czasie na scenie Opery Krakowskiej<\/strong> wystawiany b\u0119dzie \u201eSen nocy letniej\u201d w choreografii Giorgia Madii. Nowy Teatr w Warszawie <\/strong>odwo\u0142a\u0142 premier\u0119 \u201eSilenzio!\u201d Ramony Nagabczy\u0144skiej, ale aktualne pozosta\u0142y dwie inne, ju\u017c wprawdzie tylko onlinowo: \u201eSalvage\u201d<\/a> Katarzyny Woli\u0144skiej i \u201eExpiria\u201d<\/a> Agnieszki Kryst.<\/p>\n\n\n\n

Media bez wyboru? Wybierz taniec. <\/p>\n\n\n\n

=================<\/p>\n\n\n\n

Magdalena Jagie\u0142\u0142o-Kmieciak:<\/strong>

Mi\u0142o\u015b\u0107. Nie do poj\u0119cia, je\u015bli samemu si\u0119 jej nie prze\u017cyje, i to bardzo mocno. Do swojego spektaklu wybra\u0142a Pani w\u0142a\u015bnie to uczucie. Jak je Pani widzi jako Zofia Rudnicka? 

Zofia Rudnicka: <\/strong>
Bez niego nie ma \u017cycia. Kochamy od pierwszego momentu, gdy przychodzimy na \u015bwiat. Kochamy rodzic\u00f3w, a gdy \u017cycie p\u0142ynie dalej, zaczynamy si\u0119 rozgl\u0105da\u0107 za innymi osobami. Mi\u0142o\u015b\u0107 pojawia si\u0119 zawsze w najmniej oczekiwanym momencie. U mnie te\u017c tak si\u0119 pojawi\u0142a, kiedy absolutnie si\u0119 jej nie spodziewa\u0142am. Uczucie pi\u0119kne, bez kt\u00f3rego trudniej \u017cy\u0107, motor do dzia\u0142ania, co\u015b, co pobudza, uskrzydla, roznami\u0119tnia. Nigdy nie pozwala traci\u0107 nadziei. Cho\u0107 s\u0105 ludzie, kt\u00f3rzy tak bardzo kochaj\u0105 sami siebie, \u017ce im to wystarcza. Ale nie o to w prawdziwej mi\u0142o\u015bci chodzi. 
 
I tak przez Pani\u0105 pojmowana mi\u0142o\u015b\u0107 spowodowa\u0142a, \u017ce po\u015bwi\u0119ci\u0142a Pani spektakl swojej przyjaci\u00f3\u0142ce, zmar\u0142ej w 2020 roku Ewie G\u0142owackiej? <\/strong>
 
To by\u0142a moja przyjaci\u00f3\u0142ka, \u017cyciowa i artystyczna. Po jej \u015bmierci dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce wiele os\u00f3b podziwia\u0142o t\u0119 nasz\u0105 przyja\u017a\u0144. My\u015bmy si\u0119 bardzo dobrze rozumia\u0142y. Ca\u0142e lata mia\u0142y\u015bmy jedn\u0105 garderob\u0119, ca\u0142e lata sp\u0119dzi\u0142y\u015bmy przy jednym dr\u0105\u017cku na lekcjach baletu. Bardzo du\u017co jej zawdzi\u0119czam, z kolei ona m\u00f3wi\u0142a: \u201eZofio, ja nigdy nie b\u0119d\u0119 w stanie tobie si\u0119 odwdzi\u0119czy\u0107\u201d, poniewa\u017c uwa\u017ca\u0142a, \u017ce fakt, i\u017c pod koniec jej kariery przygotowywa\u0142am dla niej tak du\u017co choreografii, utrzyma\u0142o j\u0105 na dobrej pozycji artystycznej i dawa\u0142o jej satysfakcj\u0119. Ewa ta\u0144czy\u0142a mi\u0119dzy innymi w tych dw\u00f3ch baletach: ponad dwadzie\u015bcia lat temu w Operze Krakowskiej i\u202fw\u202ffilmie baletowym. 
 
Czyli mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce Pani j\u0105 wr\u0119cz kocha\u0142a? <\/strong>
 
No tak\u2026 Zawsze, nawet b\u0119d\u0105c daleko, by\u0142y\u015bmy bardzo blisko siebie. Kocha\u0142am j\u0105 za wszystko. By\u0142a wspania\u0142a. Delikatna, subtelna, mi\u0142a, uczynna, dobra. Taka drobna\u2026 Osoba nie z tej ziemi, anio\u0142. Nie by\u0142a ani troch\u0119 zawistna, bardzo kocha\u0142a sztuk\u0119, a wobec swojej pracy mia\u0142a ogromn\u0105 pokor\u0119. Ka\u017cdemu m\u0142odemu tancerzowi po\u015bwi\u0119ca\u0142a tyle czasu, ile ten kto\u015b potrzebowa\u0142, i nie by\u0142o to dla niej problemem. Nie mo\u017cna by\u0142o jej nie kocha\u0107. Gdy odesz\u0142a, sama zamie\u015bci\u0142am w internecie t\u0119 straszn\u0105 wiadomo\u015b\u0107. Ile\u017c os\u00f3b zareagowa\u0142o, opisuj\u0105c w\u0142a\u015bnie te zalety Ewy, o kt\u00f3rych powiedzia\u0142am\u2026    
 
Na czym polega\u0142 fenomen Ewy G\u0142owackiej, jej zjawiskowo\u015b\u0107 na scenie? M\u00f3wi Pani o niej \u201eostatnia rozpoznawalna primabalerina\u201d\u2026 <\/strong>
 
Wizualnie by\u0142a pi\u0119kn\u0105 osob\u0105. Mia\u0142a \u015bliczn\u0105 twarz, pi\u0119kn\u0105 figur\u0119, idealn\u0105 na scen\u0119. Ale i\u202fosobowo\u015b\u0107, charyzm\u0119. Gdy pojawia\u0142a si\u0119 na scenie, ta\u0144czy\u0142a ca\u0142\u0105 sob\u0105, nadawa\u0142a ogromu emocji temu, co ta\u0144czy\u0142a. Mia\u0142a te\u017c oczywi\u015bcie nienagann\u0105 technik\u0119. Ale przede wszystkim charyzm\u0119, jak zawsze kto\u015b pi\u0119kny o pi\u0119knej duszy. To, kim jeste\u015bmy, na scenie najcz\u0119\u015bciej wida\u0107. A u niej wida\u0107 by\u0142o cudown\u0105 harmoni\u0119, wspania\u0142\u0105 koordynacj\u0119 i wczuwanie si\u0119 w ka\u017cd\u0105 rol\u0119. Magnetyczny cz\u0142owiek i magnetyczna artystka.   
 
Czym si\u0119 Pani kierowa\u0142a, wybieraj\u0105c muzyk\u0119 do tego spektaklu, kt\u00f3ry b\u0119dzie po\u015bwi\u0119cony pami\u0119ci Ewy G\u0142owackiej? 
 <\/strong>
Gdy rozmy\u015bla\u0142am, jak rozplanowa\u0107 pr\u00f3by do tego spektaklu, zapragn\u0119\u0142am zadzwoni\u0107 niej z\u202fpro\u015bb\u0105 o pomoc, bo by\u0142a w tym mistrzyni\u0105. Mia\u0142aby tyle uwag i koncepcji\u2026 To przedstawienie by\u0142oby o wiele pi\u0119kniejsze, gdyby ona nad nim pracowa\u0142a. Ten balet powsta\u0142 dla Ewy. Licz\u0119, \u017ce mi pomo\u017ce\u2026 Do pierwszej cz\u0119\u015bci pt. \u201eWizje\u201d wybra\u0142am muzyk\u0119 Chopina, bo wyda\u0142a mi si\u0119 bardzo uduchowiona, tak jak Ewa. Ta muzyka oddaje charaktery kobiet. Widzimy je gdzie\u015b w\u202fparku przy nadmorskim bulwarze. S\u0105 w r\u00f3\u017cnym wieku, nudz\u0105 si\u0119, marz\u0105\u2026 Podczas p\u00f3\u0142godzinnego spektaklu z\u202fmuzycznym Chopinowskim t\u0142em poznajemy ich problemy. W ich \u017cyciu pojawiaj\u0105 si\u0119 m\u0119\u017cczy\u017ani, odchodz\u0105, one zostaj\u0105 same. Podstaw\u0105 b\u0119d\u0105 preludia Chopina w wykonaniu Marty Argerich. Inne si\u0119 nie nadawa\u0142y, te, kt\u00f3re zagra\u0142a Argerich, s\u0105 idealne. Od razu poczu\u0142am, co mo\u017cna do nich zata\u0144czy\u0107. W naszym spektaklu ju\u017c jednak nie Argerich, a\u202fmuzyka na \u017cywo podniesie temperatur\u0119 przedstawienia. Z kolei do drugiej cz\u0119\u015bci wybra\u0142am \u201eMity\u201d Szymanowskiego, bo wiem, \u017ce jego muzyka pasuje do Ewy\u2026 
 
Wszystko dla Ewy\u2026 Fryderyk Chopin znany jest ze swoich mi\u0142osnych uniesie\u0144. Jaka jest mi\u0142o\u015b\u0107 w tych utworach, kt\u00f3re Pani wybra\u0142a? <\/strong>
 
Nami\u0119tna, czu\u0142a, ale tak\u017ce rozpaczliwa i naiwna. Ma r\u00f3\u017cne twarze. Buzuje emocjami. Mo\u017cna j\u0105 mocno poczu\u0107. Jego rubata, te zawieszenia w muzyce, s\u0105 jak oddechy podnieconych ludzi. To wspania\u0142a podstawa do ta\u0144ca. I ta jego g\u0142\u0119boka wra\u017cliwo\u015b\u0107, kt\u00f3ra tak bardzo harmonizuje z\u202fEw\u0105\u2026 
 
Bo mi\u0142o\u015b\u0107 jest inna na ka\u017cdym etapie\u2026 <\/strong>
 
To prawda. Pokazuj\u0119 pi\u0119\u0107 historii, pi\u0119\u0107 r\u00f3\u017cnych wizji mi\u0142o\u015bci. W pierwszej wyst\u0119puje Dziewczynka. Ona o mi\u0142o\u015bci jeszcze zbyt wiele nie wie. Wie tylko, \u017ce Ch\u0142opiec to interesuj\u0105ca posta\u0107, \u017ce warto o niego zawalczy\u0107, wi\u0119c droczy si\u0119 z nim. Panienka z nast\u0119pnej opowie\u015bci wie ju\u017c nieco wi\u0119cej, jest rozkochana, oczekuje, ma przeczucia, ale ucieka. Potem jest m\u0142oda kobieta: zalotna, wr\u0119cz kokietka, kt\u00f3ra trafia na troszk\u0119 ciapowatego ch\u0142opaka. Przyci\u0105ga go do siebie i uwodzi. Nast\u0119pne uczucie to utrata. Kobieta, kt\u00f3ra ma m\u0119\u017ca, kocha i nienawidzi zarazem. I ostatnia historia, ta, kt\u00f3r\u0105 gra\u0142a Ewa\u2026 Kobieta przegrana. Kocha i po\u017c\u0105da, a\u202fm\u0119\u017cczyzna przed ni\u0105 si\u0119 kryje, odpycha, a ona za nim rozpaczliwie t\u0119skni. Ale \u017cadna z tych kobiet nie traci nadziei, te wszystkie kobiety dalej trwaj\u0105 w marzeniach i oczekiwaniu. Bo na mi\u0142o\u015b\u0107 warto czeka\u0107. Ten spektakl b\u0119dzie o \u017cyciu, mi\u0142o\u015bci i nadziei. 
 
Trwaj\u0105 w marzeniach \u2013 ka\u017cda tak samo, niezale\u017cnie od wieku\u2026 A teraz Karol Szymanowski, czyli druga cz\u0119\u015b\u0107 spektaklu \u2013 \u201eMity\u201d oraz \u201eNokturn i Tarantella\u201d. Mia\u0142 powiedzie\u0107: \u201eJedno, co jest w \u017cyciu warte, to mi\u0142o\u015b\u0107. A tego mia\u0142em, dzi\u0119ki Bogu, du\u017co\u201d. Czy uda\u0142o mu si\u0119 swoje bogate \u017cycie uczuciowe przenie\u015b\u0107 na j\u0119zyk nut? <\/strong>
 
Na pewno. Ten kompozytor ma niesamowit\u0105 wra\u017cliwo\u015b\u0107. Uwielbiam jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107. Jego utwory s\u0105 natchnione. Jest w nich du\u017co uczucia, emocji wewn\u0119trznych. I u Chopina, i\u202fu\u202fSzymanowskiego tak bardzo mocno czu\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107, ju\u017c od pierwszego d\u017awi\u0119ku! To du\u017co wi\u0119cej ni\u017c s\u0142owa\u2026 Przecie\u017c nie zawsze mo\u017cemy powiedzie\u0107, co czujemy. Albo nie umiemy. A muzyka i\u202fmo\u017ce, i umie.  
 
Utwory Szymanowskiego, kt\u00f3re Pani wybra\u0142a, s\u0105 pe\u0142ne witalno\u015bci, ekspresji\u2026 
 <\/strong>
Ka\u017cdy z tych utwor\u00f3w ma w sobie zakodowane niejako s\u0142owo \u201enami\u0119tno\u015b\u0107\u201d. (\u015bmiech) \u201eNarcyz\u201d \u2013 Narcyz zakochany w sobie tak intensywnie patrzy\u0142 na swoje odbicie w wodzie, \u017ce a\u017c si\u0119 utopi\u0142. Czujemy go, jak si\u0119 ogl\u0105da z zachwytem, g\u0142aszcze i przytula do siebie, a gdy odchodzi, to nadal szuka: by\u0107 mo\u017ce jeszcze w czym\u015b si\u0119 przejrzy? (\u015bmiech) To jest mi\u0142o\u015b\u0107 pr\u00f3\u017cna. Cz\u0119sto ludzie \u017cyj\u0105 przyjemnie, tylko dla siebie\u2026 \u201eDriady i Pan\u201d \u2013 Pan b\u0119dzie nieco jak frywolny faun, drocz\u0105cy si\u0119 z driadami. On je uwodzi, oszukuje, to wszystko w zasadzie jest w muzyce. \u201e\u0179r\u00f3d\u0142o Aretuzy\u201d \u2013 dwoje ludzi kochaj\u0105cych si\u0119 z wzajemno\u015bci\u0105. W tym utworze chcia\u0142am pi\u0119knem ta\u0144ca odda\u0107 muzyk\u0119 pe\u0142n\u0105 czu\u0142o\u015bci, rozedrgania, przeb\u0142ysk\u00f3w nami\u0119tno\u015bci. \u201eNokturn\u201d ma w sobie pok\u0142ady nostalgii po\u0142udnia. \u201eTarantella\u201d jest energetycznym akcentem fina\u0142owym. Tak, jak pierwsza cz\u0119\u015b\u0107 ma m\u00f3wi\u0107 o \u017cyciu, to ta o fantazjach mi\u0142osnych. Bo tu, w muzyce Szymanowskiego jest podniecaj\u0105ce rozedrganie. Czasem trzeba si\u0119 unie\u015b\u0107, polewitowa\u0107\u2026     
 
Wejd\u017amy teraz na scen\u0119 Opery na Zamku. Jak, wed\u0142ug Pani konceptu, tancerze maj\u0105 t\u0119 rzecz o \u017cyciu i fantazji pokaza\u0107? 
 <\/strong>
Muzyka jest klasyczna, romantyczna, wi\u0119c taniec oparty b\u0119dzie tak\u017ce na technice klasycznej. Panie b\u0119d\u0105 mia\u0142y pointy. Ale b\u0119d\u0105 te\u017c wprowadzone elementy, na przyk\u0142ad z ta\u0144ca wsp\u00f3\u0142czesnego i neoklasyki. Taka technika fusion, ale nie id\u0119 za daleko. (\u015bmiech) Tutejsi tancerze maj\u0105 \u015bwietny warsztat, s\u0105 mocno \u201ezapaleni\u201d, poradz\u0105 sobie. 
 
A warstwa pozabaletowa tak\u017ce b\u0119dzie klasyczna? <\/strong>
 
Scenografia b\u0119dzie do\u015b\u0107 skromna. W pierwszej cz\u0119\u015bci \u0142aweczka, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy, dzieli i nastraja, i\u202ffragment czego\u015b na horyzoncie, imituj\u0105cego, \u017ce rzecz si\u0119 dzieje, nie wiem, mo\u017ce na bulwarze nadmorskim? W drugiej zobaczymy balet w klimacie art d\u00e9co. Ale w ca\u0142ej inscenizacji to tancerz jest najwa\u017cniejszy i to, co ma do powiedzenia. 
 
I na koniec wr\u00f3\u0107my do uczucia. Cia\u0142o jest stworzone do mi\u0142o\u015bci, prawda? Czy zata\u0144czy\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 jest wobec tego \u0142atwiej ni\u017c inne uczucia? <\/strong>
 
Cz\u0142owiek jako taki jest stworzony do mi\u0142o\u015bci, a cia\u0142o do kochania. (\u015bmiech) Wierz\u0119, \u017ce tancerze tego nie sfa\u0142szuj\u0105. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201eTakie s\u0105 og\u00f3lne warunki, je\u015bli ich nie akceptujesz, tw\u00f3j wyb\u00f3r\u201d, us\u0142ysza\u0142am pewnego razu od osoby dobrze znaj\u0105cej si\u0119 na funkcjonowaniu prasy, kiedy dosadnie oznajmi\u0142am, co my\u015bl\u0119 o postawie de facto wspieraj\u0105cej mobber\u00f3w i niegodziwe warunki pracy, a raczej wsp\u00f3\u0142pracy z mediami. Bo jak wiadomo – prawie nikogo to przecie\u017c nie dziwi, protestuj\u0105 nieliczni, a strajki […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":3191,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,235,137,296,130,132,36,65],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3190"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3190"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3190\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3196,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3190\/revisions\/3196"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3191"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3190"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3190"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3190"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}