{"id":3218,"date":"2021-03-07T14:22:37","date_gmt":"2021-03-07T13:22:37","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=3218"},"modified":"2021-03-09T09:10:03","modified_gmt":"2021-03-09T08:10:03","slug":"mezzo-swietuje-dzien-kobiet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2021\/03\/07\/mezzo-swietuje-dzien-kobiet\/","title":{"rendered":"Mezzo \u015bwi\u0119tuje Dzie\u0144 Kobiet"},"content":{"rendered":"\n

Dyrygentki, kompozytorki, pianistki, jazzmanki, re\u017cyserki oper, \u015bpiewaczki, choreografki, baleriny. W tym miesi\u0105cu telewizja Mezzo proponuje specjalny program, pod has\u0142em \u201eWomen and Music\u201d, podkre\u015blaj\u0105cy znaczenie kobiet w muzyce powa\u017cnej, ta\u0144cu, jazzie. Szczeg\u00f3\u0142owy program znajd\u0105 Pa\u0144stwo: w tym miejscu<\/a>. Ja zacz\u0119\u0142am od filmu sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z archiwalnych nagra\u0144 fragment\u00f3w balet\u00f3w z udzia\u0142em Mai Plisieckiej: \u201eRajmondy”, \u201eCarmen\u201d, \u201eRomea i Julii\u201d, \u201eJeziora \u0142ab\u0119dziego\u201d, \u201eDon Kichota\u201d, \u201eSpartakusa\u201d, \u201eLaurencji\u201d, \u201eIsadory\u201d, \u201eUmieraj\u0105cego \u0142ab\u0119dziego\u201d\u2026Najbli\u017csze powt\u00f3rki odb\u0119d\u0105 si\u0119 w poniedzia\u0142ek i we wtorek wieczorem<\/a>. Ale propozycji jest znacznie wi\u0119cej. I opr\u00f3cz nazwiska wielkiej rosyjskiej primabaleriny w zapowiedziach podkre\u015blane s\u0105 osi\u0105gni\u0119cia: Bronis\u0142awy Ni\u017cy\u0144skiej, Isadory Duncan, Ruth Saint Denis, Marthy Graham, Piny Bausch, Ninette de Valois, Aur\u00e9lie Dupont, Tamary Rojo, artystek stoj\u0105cych na czele zespo\u0142\u00f3w baletowych i ta\u0144ca wsp\u00f3\u0142czesnego, zarz\u0105dzaj\u0105cych nimi, tak\u017ce choreografek maj\u0105cych zas\u0142ugi w unowocze\u015bnianiu ta\u0144ca, wyznaczaj\u0105cych nowe trendy. <\/p>\n\n\n\n

Maja Plisiecka w Teatrze Bolszoj w\u00a0Moskwie wyst\u0119powa\u0142a od\u00a01943 roku. Uwielbiana przez publiczno\u015b\u0107, doskona\u0142a Odetta\/ Odylia, Aurora, Kitri, Egina, Julia, Carmen, wspania\u0142a interpretatorka \u201eUmieraj\u0105cego \u0142ab\u0119dzia\u201d, klasyczna primabalerina ta\u0144cz\u0105ca we wsp\u00f3\u0142czesnych choreografiach Maurice\u2019a B\u00e9jarta, Rolanda Petit, Ruth Saint Denis, przez ca\u0142\u0105 swoj\u0105 karier\u0119 zmaga\u0142a si\u0119 z absurdami sowieckiej rzeczywisto\u015bci. \u201eZ trudem wspina\u0142am si\u0119 w g\u00f3r\u0119 po teatralnej drabinie. Bole\u015bnie poobija\u0142am sobie boki. Ale tym cenniejsze jest to, co osi\u0105gn\u0119\u0142am\u201d, \u201eNie chc\u0119 na kartach opowie\u015bci o swoim \u017cyciu z nikim wyr\u00f3wnywa\u0107 rachunk\u00f3w. Ale nie b\u0119d\u0119 przemilcza\u0107 intryg rozmaitych bezimiennych przyjaci\u00f3\u0142. Ka\u017cdy mia\u0142 imi\u0119, nazwisko, sto\u0142ek\u201d – napisa\u0142a w\u00a0autobiografii \u201eJa, Maja Plisiecka\u201d. Jej matka, Ra Messerer<\/a>, by\u0142a s\u0142ynn\u0105 aktork\u0105 kina niemego, ojciec Michai\u0142 Plisiecki – konsulem generalnym i kierownikiem kopal\u0144 na Spitsbergenie w 1937 roku oskar\u017conym o szpiegostwo, zatrzymanym jako \u201ewr\u00f3g ludu\u201d i aresztowanym \u201ebez prawa do korespondencji\u201d. Szczerze m\u00f3wi\u0105c liczy\u0142am, \u017ce Mezzo wyemituje co\u015b wi\u0119cej ni\u017c tylko fragmenty balet\u00f3w. Tak si\u0119 na razie nie sta\u0142o. Dlatego zach\u0119cam do obejrzenia tego filmu dokumentalnego<\/a>, jednego z moich ulubionych. Jest to portret Mai Plisieckiej w re\u017cyserii Dominique\u2019a Delouche zrealizowany w 1999 roku z udzia\u0142em W\u0142adimira Wasiliewa, Maurice\u2019a B\u00e9jarta, artyst\u00f3w baletu Opery Paryskiej, dla kt\u00f3rych Maja Plisiecka prowadzi\u0142a lekcje \u201eJeziora \u0142ab\u0119dziego\u201d (zawsze lubi\u0119 wraca\u0107 do fragmentu, na kt\u00f3rym primabalerina przekazuje swoim francuskim nast\u0119pczyniom niuanse wykonywanie roli). Jest to r\u00f3wnie\u017c film, w kt\u00f3rym artystka opowiada o swoim dzieci\u0144stwie, troch\u0119 o doros\u0142ym \u017cyciu prywatnym i zawodowym (wi\u0119cej mo\u017cna si\u0119 jednak dowiedzie\u0107 z autobiografii) i, co najcenniejsze opowiada wraz z Mauricem B\u00e9jartem o przygotowaniach do \u201eBolera\u201d, \u201eLedy\u201d i \u201eIsadory\u201d. <\/p>\n\n\n\n

#Zosta\u0144wdomu i ogl\u0105daj taniec!<\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Jak ujarzmi\u0107 m\u0119\u017cczyzn\u0119?<\/a><\/p>\n\n\n\n

Gor\u0105ce tematy \u2013 szpilki i kr\u00f3tkie sp\u00f3dniczki<\/a><\/p>\n\n\n\n

Ave Maja<\/a><\/p>\n\n\n\n

Balet eksperymentalny \u2013 premiera z przeszkodami<\/a><\/p>\n\n\n\n

Baletowy Oscar. Kobiety te\u017c bywaj\u0105 okrutne<\/a><\/p>\n\n\n\n

\u0106wiczenia z r\u00f3wnowagi<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Dyrygentki, kompozytorki, pianistki, jazzmanki, re\u017cyserki oper, \u015bpiewaczki, choreografki, baleriny. W tym miesi\u0105cu telewizja Mezzo proponuje specjalny program, pod has\u0142em \u201eWomen and Music\u201d, podkre\u015blaj\u0105cy znaczenie kobiet w muzyce powa\u017cnej, ta\u0144cu, jazzie. Szczeg\u00f3\u0142owy program znajd\u0105 Pa\u0144stwo: w tym miejscu. Ja zacz\u0119\u0142am od filmu sk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 z archiwalnych nagra\u0144 fragment\u00f3w balet\u00f3w z udzia\u0142em Mai Plisieckiej: \u201eRajmondy”, \u201eCarmen\u201d, \u201eRomea […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":110,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,198,132],"tags":[437,22,302,190],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3218"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3218"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3218\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3228,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3218\/revisions\/3228"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/110"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3218"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3218"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3218"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}