{"id":3341,"date":"2021-05-02T18:25:48","date_gmt":"2021-05-02T16:25:48","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=3341"},"modified":"2021-05-03T07:32:38","modified_gmt":"2021-05-03T05:32:38","slug":"bez-historii-nowy-polski-teatr-tanca","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2021\/05\/02\/bez-historii-nowy-polski-teatr-tanca\/","title":{"rendered":"Bez historii. Nowy Polski Teatr Ta\u0144ca"},"content":{"rendered":"\n

Nowoczesny teatr powsta\u0142y w miejscu dziewi\u0119tnastowiecznej kamienicy i s\u0105siaduj\u0105cego z ni\u0105 budynku; z pomys\u0142em wkomponowany w architektur\u0119 miejsca przy ulicy Taczaka 8, wymarzona do tw\u00f3rczej pracy infrastruktura, sta\u0142a scena ta\u0144ca wsp\u00f3\u0142czesnego. Wprawdzie nie bez problem\u00f3w<\/a>, ale po ponad czterdziestu latach od rozpocz\u0119cia dzia\u0142alno\u015bci, dzi\u0119ki wsparciu Samorz\u0105du Wojew\u00f3dztwa Wielkopolskiego i unijnemu dofinansowaniu, Polski Teatr Ta\u0144ca ma swoj\u0105 wymarzon\u0105 siedzib\u0119. Jej oficjalne otwarcie nast\u0105pi\u0142o w Mi\u0119dzynarodowy Dzie\u0144 Ta\u0144ca. Jest to niew\u0105tpliwie sukces Iwony Pasi\u0144skiej, od 2016 roku dyrektor PTT, a tak\u017ce jej wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. <\/p>\n\n\n\n

Dzisiaj obejrza\u0142am nagranie<\/a> i z lekkim zdziwieniem zorientowa\u0142am si\u0119, \u017ce nawet w tak prze\u0142omowej chwili zesp\u00f3\u0142 zmierza do pisania nowej historii Polskiego Teatru Ta\u0144ca. Historii, w kt\u00f3rej nie ma Ewy Wycichowskiej, otwarcie krytykuj\u0105cej dzia\u0142ania Iwony Pasi\u0144skiej<\/a>, kt\u00f3r\u0105 mo\u017cna lubi\u0107 b\u0105d\u017a nie, ale kt\u00f3rej nazwisko powinno si\u0119 w czwartek pojawi\u0107 w przem\u00f3wieniu jej nast\u0119pczyni; prosz\u0119 mi wierzy\u0107, \u017ce nie kieruje mn\u0105 w tym momencie jaki\u015b szczeg\u00f3lny sentyment do Ewy Wycichowskiej, krytycznie oceniam chocia\u017cby jej prac\u0119 pedagogiczn\u0105, a jedynie oficjalny charakter wydarzenia i fakt, \u017ce przez prawie trzydzie\u015bci lat zarz\u0105dza\u0142a PTT i wytycza\u0142a kierunki jego dzia\u0142ania. Historii, w kt\u00f3rej poza nawet \u201enieca\u0142\u0105 linijk\u0105\u201d w pierwszych sekundach transmisji, nie ma, co jeszcze trudniej zaakceptowa\u0107, Conrada Drzewieckiego, bez kt\u00f3rego w og\u00f3le nie by\u0142oby tego teatru i teraz Iwony Pasi\u0144skiej na jego czele. W ka\u017cdym licz\u0105cym si\u0119 na \u015bwiecie teatrze, szanuj\u0105cym swoj\u0105 histori\u0119 i publiczno\u015b\u0107, tak\u0105 sytuacj\u0119 uznano by za niedopuszczaln\u0105 i Conrad Drzewiecki by\u0142by jednym z g\u0142\u00f3wnych bohater\u00f3w wieczoru. Nie wymazuje tej gafy fakt, \u017ce oba nazwiska pojawi\u0142y si\u0119 w przem\u00f3wieniu marsza\u0142ka Wojew\u00f3dztwa Wielkopolskiego Marka Wo\u017aniaka. Nazwiska za\u0142o\u017cycieli i tw\u00f3rc\u00f3w zespo\u0142\u00f3w (Ninette de Valois, Marie Rambert, Fredericka Ashtona, George\u2019a Balanchine\u2019a, Arthura Mitchella, Piny Bausch\u2026) i ich dokonania standardowo s\u0105 uwzgl\u0119dniane w scenariuszach oficjalnych uroczysto\u015bci, naturalnym elementem scenografii s\u0105 r\u00f3wnie\u017c ich zdj\u0119cia. <\/p>\n\n\n\n

W 2018 roku, dwa lata po obj\u0119ciu przez Iwon\u0119 Pasi\u0144sk\u0105 stanowiska dyrektora PTT, zmieniono jego nazw\u0119 ucinaj\u0105c cz\u0142on \u201eBalet Pozna\u0144ski\u201d. T\u0119 decyzj\u0119 mo\u017cna jeszcze by\u0142o zrozumie\u0107. Z baletem, w klasycznie rozumianym znaczeniu, Polski Teatr Ta\u0144ca od wielu lat nie mia\u0142 wiele wsp\u00f3lnego. Szkoda jednak, \u017ce nie pomy\u015blano, aby t\u0105 sam\u0105 uchwa\u0142\u0105 nada\u0107 teatrowi imi\u0119 Conrada Drzewieckiego. By\u0142by to \u0142adny gest upami\u0119tniaj\u0105cy jednego z najwybitniejszych choreograf\u00f3w; cz\u0119sto si\u0119 zastanawia\u0142am, czym nasi wielcy mistrzowie zas\u0142u\u017cyli sobie na takie traktowanie i dlaczego nadal mog\u0119 ogl\u0105da\u0107 spektakle Wac\u0142awa Ni\u017cy\u0144skiego, Fredericka Ashtona, Leonida \u0141awrowskiego, Maurice’a B\u00e9jarta i wielu innych gwiazd \u015bwiatowej choreografii, a o tw\u00f3rczo\u015bci Conrada Drzewieckiego, Janiny Jarzyn\u00f3wny-Sobczak, Teresy Kujawy, Witolda Grucy mog\u0119 sobie jedynie (z ma\u0142ymi wyj\u0105tkami) poczyta\u0107 w ksi\u0105\u017ckach autor\u00f3w, kt\u00f3rym zale\u017ca\u0142o, aby ich tw\u00f3rczo\u015b\u0107 przetrwa\u0142a przynajmniej w wersji papierowej. Czwartkowa uroczysto\u015b\u0107 pozwala przypuszcza\u0107, jak to si\u0119 sta\u0142o.<\/p>\n\n\n\n

PS<\/strong>: Na kanale YouTube Polskiej Opery Kr\u00f3lewskiej obejrza\u0142am te\u017c balet \u201eNoverre en action\u201d w choreografii Romany Agnel i w wykonaniu Baletu Cracovia Danza. Niestety \u201eNoverre en action\u201d nie do ko\u0144ca okaza\u0142 si\u0119 \u201eballet d\u2019action\u201d, a i \u201emouvements de l\u2019\u00e2me” raczej nie by\u0142y zauwa\u017calne. Tancerze doskonale ta\u0144czyli, mieli pi\u0119kne kostiumy, od strony techniczno-estetycznej spektakl mo\u017cna uzna\u0107 za znakomity. Postaci Noverre\u2019a i kr\u00f3la Stasia zosta\u0142y jednak bardzo lakonicznie zbudowane, obawiam si\u0119, \u017ce bez przeczytania libretta akcja dla os\u00f3b niewtajemniczonych w temat mo\u017ce by\u0107 s\u0142abo zrozumia\u0142a. Ja przynajmniej liczy\u0142am na ciekawsze uj\u0119cie zapowiadanego tematu, wi\u0119cej akcji i \u201eporusze\u0144 duszy\u201d, na balet prze\u0142amuj\u0105cy konwencj\u0119, tak jak sobie tego \u017cyczy\u0142 patron Mi\u0119dzynarodowego Dnia Ta\u0144ca. <\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Obrazki z budowy<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Takie wra\u017cenie odnios\u0142am po obejrzeniu nagrania z inauguracji autonomicznej siedziby Polskiego Teatru Ta\u0144ca w Poznaniu.<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":1844,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,388,12,131,130,132],"tags":[369,13,16],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3341"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3341"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3341\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3348,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3341\/revisions\/3348"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1844"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3341"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3341"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3341"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}