{"id":3398,"date":"2021-06-13T11:27:52","date_gmt":"2021-06-13T09:27:52","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=3398"},"modified":"2021-06-13T11:28:51","modified_gmt":"2021-06-13T09:28:51","slug":"walce-wiedenskie-georgea-balanchinea-tylko-w-new-york-city-ballet","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2021\/06\/13\/walce-wiedenskie-georgea-balanchinea-tylko-w-new-york-city-ballet\/","title":{"rendered":"\u201eWalce wiede\u0144skie\u201d George\u2019a Balanchine\u2019a. Tylko w New York City Ballet"},"content":{"rendered":"\n

Do 17 czerwca online<\/em> i free of charge<\/em>.<\/p>\n\n\n\n

\u201eBalet mo\u017ce zawiera\u0107 histori\u0119, ale to efekt wzrokowy, a nie fabu\u0142a, jest kluczowym elementem\u201d – m\u00f3wi\u0142 George Balanchine (Gieorgij Melitonowicz Ba\u0142ancziwadze), romantyk, klasyk, tradycjonalista, nowator okrzykni\u0119ty tw\u00f3rc\u0105 stylu neoklasycznego i balet\u00f3w potocznie zwanych abstrakcyjnymi, artysta wykszta\u0142cony w carskiej szkole baletowej w Petersburgu, kt\u00f3rego mi\u0119dzynarodowa kariera rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 w Baletach Rosyjskich Siergieja Diagilewa, genialnie wszechstronny choreograf, wsp\u00f3\u0142tw\u00f3rca New York City Ballet. <\/p>\n\n\n\n

Ju\u017c ponad rok temu New York City Ballet emitowa\u0142 fragmenty \u201eKlejnot\u00f3w\u201d<\/a>, jednego z jego najs\u0142ynniejszych balet\u00f3w, tytu\u0142u znajduj\u0105cego si\u0119 tak\u017ce w repertuarze innych zespo\u0142\u00f3w (Baletu Bolszoj, Opery Paryskiej, Teatro alla Scala, Baletu Maryjskiego), utworu, w kt\u00f3rym George Balanchine wykorzysta\u0142 muzyk\u0119 Gabriela Faur\u00e9, Igora Strawi\u0144skiego i Piotra Czajkowskiego. Teraz, dzi\u0119ki cyfrowemu sezonowi New York City Ballet, mamy niepowtarzaln\u0105 okazj\u0119 obejrze\u0107 jego \u201eVienna Waltzes\u201d, balet jak do tej pory ta\u0144czony wy\u0142\u0105cznie przez NYCB, stworzony w 1977 roku do muzyki Johanna Straussa II, Franza Leh\u00e1ra i Richarda Straussa, w ho\u0142dzie Austrii i w odniesieniu do historii walca, kt\u00f3ry na przestrzeni wiek\u00f3w z ta\u0144ca ludowego przekszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w towarzyski taniec z czasem wykonywany w naj\u015bwietniejszych salach balowych.<\/p>\n\n\n\n

W pi\u0119ciocz\u0119\u015bciowych \u201eWalcach wiede\u0144skich\u201d Balanchine\u2019a, spektaklu z udzia\u0142em pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu fantastycznych tancerek i tancerzy NYCB, mamy wi\u0119c do czynienia z romantyczn\u0105, o\u015bwietlon\u0105 ksi\u0119\u017cycem le\u015bn\u0105 polan\u0105 austriackiego lasu, kawiarnian\u0105 sal\u0105 taneczn\u0105, lustrzan\u0105 sal\u0105 balow\u0105; z choreograficznie doskona\u0142ymi epizodami odzwierciedlaj\u0105cymi r\u00f3\u017cne wymiary towarzyskiego \u017cycia Wiednia i zachodz\u0105ce w spo\u0142ecze\u0144stwie przemiany. Efekt wzrokowy wzmacniaj\u0105 przepi\u0119kne kostiumy zaprojektowane przez Barbar\u0119 Kari\u0144sk\u0105<\/a> i, co w transmisjach internetowych jest niestety mniej odczuwalne ni\u017c w przedstawieniach na \u017cywo, \u015bwietnie koresponduj\u0105ca z Balanchinowsk\u0105 elegancj\u0105 scenografia Roubena Ter-Arutuniana oraz re\u017cyseria \u015bwiate\u0142 Marka Stanley\u2019a. <\/p>\n\n\n\n

A co z fabu\u0142\u0105? Pomimo braku libretta, mo\u017ce nie ca\u0142kiem dowolnie, bo jednak w ramach pewnych norm skojarzeniowych, na pi\u0119knie wizualnie sceny mimowolnie nak\u0142adaj\u0105 si\u0119 tre\u015bci. Balet, czy szerzej taniec bez tre\u015bci, po prostu nie istnieje. Zawsze jest jaka\u015b historia, p\u0142yciej lub g\u0142\u0119biej zwerbalizowana, kr\u00f3tsza b\u0105d\u017a d\u0142u\u017csza chwila, kt\u00f3rej znaczenie pod\u015bwiadomie sobie dopowiadamy. Ale to forma, o kt\u00f3rej Balanchine m\u00f3wi\u0142 \u201eefekt wzrokowy\u201d, czyni choreografi\u0119 (w jego przypadku) genialn\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Link do nagrania znajd\u0105 Pa\u0144stwo: w tym miejscu<\/a>. Zach\u0119cam te\u017c do lektury opinii, wra\u017ce\u0144 i wspomnie\u0144 artyst\u00f3w NYCB bior\u0105cych udzia\u0142 w spektaklu.<\/a><\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Sfilmowa\u0107 taniec. Sofia Coppola i New York City Ballet<\/a><\/p>\n\n\n\n

T\u0119czowy taniec New York City Ballet<\/a><\/p>\n\n\n\n

Baletowe nowo\u015bci online<\/a><\/p>\n\n\n\n

#Zosta\u0144wdomu i ogl\u0105daj taniec \u2013 cz\u0119\u015b\u0107 sz\u00f3sta<\/a><\/p>\n\n\n\n

Kultura studencka<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Do 17 czerwca online i free of charge. \u201eBalet mo\u017ce zawiera\u0107 histori\u0119, ale to efekt wzrokowy, a nie fabu\u0142a, jest kluczowym elementem\u201d – m\u00f3wi\u0142 George Balanchine (Gieorgij Melitonowicz Ba\u0142ancziwadze), romantyk, klasyk, tradycjonalista, nowator okrzykni\u0119ty tw\u00f3rc\u0105 stylu neoklasycznego i balet\u00f3w potocznie zwanych abstrakcyjnymi, artysta wykszta\u0142cony w carskiej szkole baletowej w Petersburgu, kt\u00f3rego mi\u0119dzynarodowa kariera rozpocz\u0119\u0142a si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":3399,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,287],"tags":[409,127,449],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3398"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3398"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3398\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3401,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3398\/revisions\/3401"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3399"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3398"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3398"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3398"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}