\u201eMo\u017ce to zabrzmi banalnie, ale kupuj\u0105c bilet do opery widzowie pragn\u0105 potem ujrze\u0107 pi\u0119kno\u201d, \u201eWarto czasami przenie\u015b\u0107 si\u0119 w odrealnion\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107\u201d, \u201ePlanujemy wystawia\u0107 znane tytu\u0142y, ale w nowych inscenizacjach i ze \u015bwie\u017cym podej\u015bciem do choreografii. Szokowa\u0107 jednak nie b\u0119dziemy, bo bardzo \u0142atwo mo\u017cna si\u0119 oszuka\u0107 i wpa\u015b\u0107 w nikomu niepotrzebn\u0105 pu\u0142apk\u0119\u201d.<\/p>\n\n\n\n
Tak definiowa\u0142 swoje plany Wojciech Warszawski, kiedy rozmawiali\u015bmy w Operze Ba\u0142tyckiej w 2016 roku, tu\u017c po obj\u0119ciu przez niego stanowiska kierownika baletu. I trzeba przyzna\u0107, \u017ce te zamiary konsekwentnie realizuje. Po \u201ePinokiu\u201d<\/a>, \u201eGiselle\u201d<\/a>, \u201e\u015anie nocy letniej\u201d<\/a>, w\u0142a\u015bnie zrealizowa\u0142 kolejn\u0105 baletow\u0105 premier\u0119: nie\u015bmiertelnego \u201eKopciuszka\u201d Siergieja Prokofiewa. Tym razem choreografia nie jest dzie\u0142em zaproszonego do wsp\u00f3\u0142pracy artysty z zewn\u0105trz; stworzy\u0142 j\u0105 wraz z Izabel\u0105 Soko\u0142owsk\u0105-Boulton<\/a>, swoj\u0105 zast\u0119pczyni\u0105, w latach 2002-2007 solistk\u0105 Du\u0144skiego Baletu Kr\u00f3lewskiego. <\/p>\n\n\n\n Czytaj te\u017c:<\/strong> Widzowie pragn\u0105 ujrze\u0107 pi\u0119kno. Rozmowa z Wojciechem Warszawskim<\/a><\/p>\n\n\n\n Cz\u0119\u015bciej bywa w ten spos\u00f3b: idziemy do teatru na znany tytu\u0142 klasyczny, a otrzymujemy wsp\u00f3\u0142czesne pomieszanie z popl\u0105taniem. Prosz\u0119 tylko nie s\u0105dzi\u0107, \u017ce nie lubi\u0119 balet\u00f3w wsp\u00f3\u0142czesnych. Ju\u017c kiedy\u015b zosta\u0142am o to pos\u0105dzona. Mam teraz znowu na my\u015bli jedynie chybione dzie\u0142a wsp\u00f3\u0142czesne.<\/a> W pi\u0105tek w Operze Ba\u0142tyckiej, to jednak zwolennicy redefiniowania utartych schemat\u00f3w i \u015bwie\u017cych, pod\u0105\u017caj\u0105cych z duchem czasu, spojrze\u0144 na znane od wiek\u00f3w bajki i wynikaj\u0105ce z nich mora\u0142y, mogli poczu\u0107 si\u0119 zaskoczeni. Wprawdzie, w rozmowie opublikowanej na portalu Miasta Gda\u0144ska<\/a>, Izabela Soko\u0142owska-Boulton opowiada\u0142a: \u201eNie tworzyli\u015bmy wsp\u00f3\u0142czesnej wersji, kt\u00f3ra zmienia\u0142aby w zasadniczy spos\u00f3b rol\u0119 Kopciuszka. Nie dodali\u015bmy emancypacyjnych czy dotycz\u0105cych wyzwolenia przekaz\u00f3w. O Kopciuszku wiemy tyle, \u017ce zostaje w domu z zazdrosnymi o ni\u0105 macoch\u0105 i przybranymi siostrami, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 j\u0105 wszystkiego pozbawia\u0107: \u0142adnych stroj\u00f3w, przyjemno\u015bci i zmusza\u0107 do wykonywania ci\u0119\u017ckich prac, gdy kochaj\u0105cy ojciec wyjedzie w poszukiwaniu pracy\u201d, do widz\u00f3w przedosta\u0142 si\u0119 nowatorski komunikat prasowy:<\/strong> \u201eOto Kopciuszek nie jest ju\u017c tylko bezwoln\u0105 biedn\u0105 dziewczyn\u0105, kt\u00f3rej \u017cycie odmienia si\u0119 za spraw\u0105 magii, ale dzieln\u0105 kobiet\u0105, kt\u00f3ra – dzi\u0119ki wsparciu zewn\u0119trznych si\u0142 – realizuje swoje zamiary i zmienia swoje \u017cycie na lepsze. Znana z klasycznej wersji wr\u00f3\u017cka czy zagubiony pantofelek w tej opowie\u015bci r\u00f3wnie\u017c si\u0119 znajd\u0105, ale to nie one determinuj\u0105 wydarzenia. Kopciuszek jest siln\u0105 osob\u0105, kt\u00f3ra \u015bwiadomie zmienia \u015bwiat na lepsze\u201d. <\/p>\n\n\n\n Z g\u00f3ry uprzedzam, cho\u0107 nie lubi\u0119 spoiler\u00f3w<\/em>, \u017ce wierzy\u0107 nale\u017cy choreografce. I \u017ce chyba musimy si\u0119 przyzwyczai\u0107 do nie brania na serio zapowiedzi programowych, pora uzna\u0107, \u017ce powstaj\u0105 one w oderwaniu od tego, co dzieje si\u0119 na salach pr\u00f3b. Na blogu pisa\u0142am niedawno o premierze \u201eSoli ziemi czarnej\u201d w Operze \u015al\u0105skiej w Bytomiu<\/a> i transmisjach \u201eRomea i Julii\u201d z Teatru Wielkiego w Warszawie<\/a> – w tych spektaklach materia\u0142y prasowe i rozw\u00f3j scenicznych wydarze\u0144 nie mia\u0142y r\u00f3wnie\u017c ze sob\u0105 wiele wsp\u00f3lnego. <\/p>\n\n\n\n Czytaj te\u017c:<\/strong> Gor\u0105ce tematy \u2013 szpilki i kr\u00f3tkie sp\u00f3dniczki <\/a><\/p>\n\n\n\n \u201eKopciuszek\u201d Izabeli Soko\u0142owskiej-Boulton i Wojciecha Warszawskiego jest familijnym, optymistycznym, ciekawie zmodyfikowanym inscenizacyjnie spektaklem; bez d\u0142u\u017cyzn, wydziwiania, z efektownymi wizualnie, inspirowanymi stylem secesyjnym i Art d\u00e9co, scenografi\u0105 (Damian Styrna) oraz multimediami (Eliasz Styrna) i utrzymanymi w filmowym klimacie kostiumami zaprojektowanymi przez Hann\u0119 Szymczak (akcja dzieje si\u0119 w Niemczech w latach 30.). Choreografia jest neoklasyczna; w fabu\u0142\u0119 wplecione zosta\u0142y, zawsze przyci\u0105gaj\u0105ce uwag\u0119, baletowe popisy (kombinacje skok\u00f3w m\u0119skich, ta\u0144ce dobrych wr\u00f3\u017cek Wiosny, Lata, Jesieni i Zimy) i ta\u0144ce charakterystyczne. Pojawia si\u0119 te\u017c, znany z \u201eRomea i Julii\u201d motyw pierwszej m\u0142odzie\u0144czej mi\u0142o\u015bci, spojrzenia, po kt\u00f3rym ju\u017c nie ma odwrotu, tylko \u017ce zamiast fatalnego zbiegu okoliczno\u015bci, nad opresyjno\u015bci\u0105 systemu, w tym przypadku domow\u0105 przemoc\u0105, bezmy\u015blnym okrucie\u0144stwem, bierno\u015bci\u0105 ojca, a i samego Kopciuszka, kt\u00f3ry pokornie znosi sw\u00f3j los, czuwaj\u0105 si\u0142y magiczne, a z\u0142o jest obr\u00f3cone w grotesk\u0119 (ale czy\u017c taka w\u0142a\u015bnie nie jest de facto g\u0142upota po\u0142\u0105czona z pod\u0142o\u015bci\u0105, je\u017celi spojrzymy na problem z dystansem). W najbli\u017cszy weekend odb\u0119d\u0105 si\u0119 kolejne przedstawienia. Bilety s\u0105 ju\u017c wyprzedane, ale w sobot\u0119 na afiszu znajduje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c live streaming<\/a>. <\/p>\n\n\n\n Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n Mam wiadomo\u015b\u0107<\/a><\/p>\n\n\n\n Fabryka sn\u00f3w Rudolfa Nuriejewa<\/a><\/p>\n\n\n\n Lepszy \u015bwiat<\/a><\/p>\n\n\n\n Sezon w\u0142oski – recenzja spektaklu: \u201ePinokio\u201d, chor. Giorgio Madia<\/a><\/p>\n\n\n\n Kultowy balet \u201eGiselle\u201d<\/a><\/p>\n\n\n\n
Soli\u015bci i zesp\u00f3\u0142 – wyst\u0119puj\u0105cy w premierowym przedstawieniu – naturalnie, a nawet powiedzia\u0142abym do\u015b\u0107 skromnie i z pokor\u0105 weszli w swoje role. Wci\u0105\u017c zachowuj\u0105 \u015bwie\u017co\u015b\u0107, sprawiaj\u0105, \u017ce taniec w po\u0142\u0105czeniu z ba\u015bniow\u0105 muzyk\u0105 Siergieja Prokofiewa (\u015bwietna orkiestra Opery Ba\u0142tyckiej, w pi\u0105tek pod batut\u0105 Luisa Gorelika, to oczywi\u015bcie determinuj\u0105cy sukces element \u201eKopciuszka\u201d) jest pi\u0119knym prze\u017cyciem estetycznym. <\/p>\n\n\n\n