{"id":3573,"date":"2021-11-29T10:02:43","date_gmt":"2021-11-29T09:02:43","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=3573"},"modified":"2021-11-29T18:28:05","modified_gmt":"2021-11-29T17:28:05","slug":"up-down-borisa-ejfmana-w-mezzo-gala-jubileuszowa-w-sieci-nowe-mozliwosci-tanca","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2021\/11\/29\/up-down-borisa-ejfmana-w-mezzo-gala-jubileuszowa-w-sieci-nowe-mozliwosci-tanca\/","title":{"rendered":"Up & Down Borisa Ejfmana w Mezzo. Gala Jubileuszowa w sieci. Nowe mo\u017cliwo\u015bci ta\u0144ca"},"content":{"rendered":"\n

Zamierza\u0142am napisa\u0107 jedynie kilka zda\u0144 tytu\u0142em kr\u00f3tkiego postscriptum do poprzedniego wpisu; zajrza\u0142am jednak wcze\u015bniej na stron\u0119 internetow\u0105 telewizji Mezzo z nadziej\u0105, \u017ce w programie jakim\u015b cudem odnajd\u0119 \u201e\u041f\u043e \u0442\u0443 \u0441\u0442\u043e\u0440\u043e\u043d\u0443 \u0433\u0440\u0435\u0445\u0430\u201d (Po drugiej stronie grzechu) w choreografii Borisa Ejfmana. Nie wiem czy to dobrze, czy \u017ale. \u201eBraci Karamazow\u201d w nowej wersji zapowiedzie\u0107 nie mog\u0119, ale za to ju\u017c 8 grudnia (dla mnie jest to bardzo mi\u0142a niespodzianka, gdy\u017c tego tytu\u0142u nie mia\u0142am dot\u0105d jak obejrze\u0107) odb\u0119dzie si\u0119 emisja \u201eUp & Down\u201d<\/a>, baletu Borisa Ejfmana opartego na \u201eTender Is the Night\u201d (Czu\u0142a jest noc) Francisa Scotta Fitzgeralda, do muzyki George\u2019a Gershwina, Franza Schuberta, Albana Berga. B\u0119d\u0105 te\u017c powt\u00f3rki: 15, 18 i 22 grudnia. Streszczenie baletu i s\u0142owo wst\u0119pne Borisa Ejfmana mo\u017cemy sobie przeczyta\u0107 na stronie internetowej Sanktpetersburskiego Teatru Baletu Borisa Ejfmana<\/a>. Ja jeszcze mam dodatkowe wyzwanie, gdy\u017c ksi\u0105\u017cki nie czyta\u0142am, a chcia\u0142abym to zrobi\u0107, je\u015bli uda mi si\u0119 j\u0105 zdoby\u0107, jeszcze przed pierwsz\u0105 emisj\u0105. <\/p>\n\n\n\n

\u201ePo drugiej stronie grzechu\u201d by\u0142o mi potrzebne z dw\u00f3ch powod\u00f3w. Dlatego, \u017ce jest to genialny balet i warto go obejrze\u0107 pierwszy, drugi, trzeci, czwarty, a nawet pi\u0105ty i dziesi\u0105ty raz. Ale tak\u017ce dlatego, \u017ce na kanale YouTube zespo\u0142u <\/a>jest wci\u0105\u017c dost\u0119pne godzinne nagranie z Jubileuszowej Gali Borisa Ejfmana, kt\u00f3ra odby\u0142a si\u0119 w 2006 roku w Teatrze Maryjskim. W programie wieczoru znalaz\u0142y si\u0119 wtedy fragmenty s\u0142ynnych balet\u00f3w: inspirowanej sztuk\u0105 Czechowa \u201eMewy\u201d, \u201eWho is Who\u201d, \u201eAnny Kareniny\u201d, \u201eMojej Jerozolimy\u201d `i \u201eBraci Karamazow\u201d. Pewnie nie wszyscy zauwa\u017cyli m\u00f3j dopisek pod poprzednim wpisem o mo\u017cliwo\u015bci obejrzenia gali (doda\u0142am go ju\u017c po publikacji tekstu), zach\u0119cam wi\u0119c raz jeszcze do skorzystania z tej propozycji.<\/a> <\/p>\n\n\n\n

Dialog Wielkiego Inkwizytora\/ Iwana z\u00a0Chrystusem\/ Alosz\u0105, jedna z najmocniejszych filozoficznych scen, jakie kiedykolwiek powsta\u0142y w historii baletu, genialny zabieg Borisa Ejfmana, kt\u00f3ry \u201epoemat wymy\u015blony z zapa\u0142em i zapami\u0119tany\u201d przez Iwana, a kt\u00f3rego pierwszym \u201eczytelnikiem\u201d by\u0142 Alosza opowiedzia\u0142 ta\u0144cem, a na dodatek s\u0142owa Dostojewskiego po\u0142\u0105czy\u0142 z mow\u0105 cia\u0142a tancerzy i w ten spos\u00f3b przeni\u00f3s\u0142 na baletow\u0105 scen\u0119 okrutnie gorzk\u0105 wizj\u0119 wolno\u015bci dla mas Fiodora Dostojewskiego, zosta\u0142 podczas gali zata\u0144czony w wersji z 1995 roku. Premiera nowej odby\u0142a si\u0119 29 kwietnia 2013 roku w Sankt Petersburgu (wcze\u015bniej odby\u0142y si\u0119 prapremierowe pokazy w Mi\u0144sku i Kazaniu). Je\u015bli uda si\u0119 Pa\u0144stwu por\u00f3wna\u0107 obie wersje (to by\u0142 w\u0142a\u015bnie drugi pow\u00f3d, dla kt\u00f3rego szuka\u0142am \u201e\u041f\u043e \u0442\u0443 \u0441\u0442\u043e\u0440\u043e\u043d\u0443 \u0433\u0440\u0435\u0445\u0430\u201d, w Mezzo emitowanego pod oryginalnym tytu\u0142em powie\u015bci, zapewne nie wszyscy s\u0105 w posiadaniu DVD), od razu zauwa\u017cycie zmiany w choreografii. <\/p>\n\n\n\n

W wywiadach, wczoraj si\u0119gn\u0119\u0142am do swoich notatek z czasu premiery \u201ePo drugiej stronie grzechu\u201d, Boris Ejfman podkre\u015bla\u0142, \u017ce chcia\u0142 wykorzysta\u0107 nowe, o wiele wy\u017csze, mo\u017cliwo\u015bci techniczne zespo\u0142u, przyznawa\u0142 te\u017c,
\u017ce i on sam od czasu prapremiery nie sta\u0142 w miejscu i rozwija\u0142 sw\u00f3j choreograficzny warsztat. I rzeczywi\u015bcie nowa kompozycja oraz jej wykonanie s\u0105 dynamiczniejsze, choreografia sk\u0142ada si\u0119 z wi\u0119kszej ilo\u015bci krok\u00f3w wykonywanych w tym samym czasie, jest w niej wi\u0119cej p\u0142ynnych przej\u015b\u0107 i unosze\u0144, zmian wysoko\u015bci, szybsze jest tempo, mniej jest bezruchu. Jest dok\u0142adniejsza dramaturgicznie, tancerze jeszcze doskonalej – ruchem, gestem, spojrzeniem – przekazuj\u0105 my\u015bl choreografa. Na korzy\u015b\u0107 zmieniony te\u017c zosta\u0142 kostium Wielkiego Inkwizytora\/Iwana. Nowy projekt lepiej koresponduje z tre\u015bci\u0105, jest bardziej wyrazisty. <\/p>\n\n\n\n

O historii techniki tanecznej wspomina\u0142am w tek\u015bcie przybli\u017caj\u0105cym posta\u0107 Jeana-Georges\u2019a Noverre\u2019a<\/a>. We wpisie \u201eM\u0119skie \u0142ab\u0119dzie. Czy balet jest sztuk\u0105 skostnia\u0142\u0105?\u201d<\/a> napisa\u0142am, \u017ce balet \u201erozwija\u0142 si\u0119 i zmienia\u0142 odk\u0105d powsta\u0142 \u2013 po baletach dworskich przysz\u0142a reforma Noverre\u2019a, potem nasta\u0142y z\u0142ote czasy baletu romantycznego; po s\u0142ynnych dziewi\u0119tnastowiecznych baletach Petipy, sztuk\u0119 choreografii rewolucjonizowa\u0142y Balety Rosyjskie Siergieja Diagilewa i na nich rozw\u00f3j baletu r\u00f3wnie\u017c si\u0119 nie zako\u0144czy\u0142\u2026\u201d. Teraz mog\u0119 jeszcze doda\u0107, \u017ce przekraczanie barier nie jest tylko domen\u0105 sportu, a ponadto w sztuce ta\u0144ca i choreografii ten element (poprawianie wynik\u00f3w) zyskuje wymiar artystyczny. Za\u015b dzi\u0119ki wi\u0119kszym mo\u017cliwo\u015bciom wykonawczym, dziewi\u0119tnastowieczne choreografie, chocia\u017cby Mariusa Petipy, te\u017c nie stoj\u0105 w miejscu, s\u0105 doskonalsze technicznie, nie s\u0105 skansenem, cho\u0107 maj\u0105 urok tradycji. <\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Chleb ziemski czy niebieski? Wielki Inkwizytor Dostojewskiego w balecie Borisa Ejfmana <\/a><\/p>\n\n\n\n

Encyklopedia wsp\u00f3\u0142czesnego ta\u0144ca <\/a><\/p>\n\n\n\n

Wsp\u00f3\u0142czesny balet w renesansowej scenerii<\/a><\/p>\n\n\n\n

Mi\u0142o\u015b\u0107, taniec i boks<\/a><\/p>\n\n\n\n

Worek i dr\u0105\u017cek. Taniec i boks. Pary\u017c online<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zamierza\u0142am napisa\u0107 jedynie kilka zda\u0144 tytu\u0142em kr\u00f3tkiego postscriptum do poprzedniego wpisu; zajrza\u0142am jednak wcze\u015bniej na stron\u0119 internetow\u0105 telewizji Mezzo z nadziej\u0105, \u017ce w programie jakim\u015b cudem odnajd\u0119 \u201e\u041f\u043e \u0442\u0443 \u0441\u0442\u043e\u0440\u043e\u043d\u0443 \u0433\u0440\u0435\u0445\u0430\u201d (Po drugiej stronie grzechu) w choreografii Borisa Ejfmana. Nie wiem czy to dobrze, czy \u017ale. \u201eBraci Karamazow\u201d w nowej wersji zapowiedzie\u0107 nie mog\u0119, ale […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":3575,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,198,143],"tags":[56,488,492,493,190,491],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3573"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3573"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3573\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3578,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3573\/revisions\/3578"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3575"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3573"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3573"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3573"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}