{"id":3590,"date":"2021-12-21T09:18:19","date_gmt":"2021-12-21T08:18:19","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=3590"},"modified":"2021-12-22T21:59:18","modified_gmt":"2021-12-22T20:59:18","slug":"niezaplanowany-eksperyment-floor-work-polskiego-teatru-tanca","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2021\/12\/21\/niezaplanowany-eksperyment-floor-work-polskiego-teatru-tanca\/","title":{"rendered":"Niezaplanowany eksperyment. Floor Work Polskiego Teatru Ta\u0144ca"},"content":{"rendered":"\n

Do ta\u0144ca zamierza\u0142am wr\u00f3ci\u0107 gdzie\u015b w okolicach Nowego Roku. Kilka dni temu odkry\u0142am \u201eFaud\u0119\u201d, mocny serial o konflikcie izraelsko-palesty\u0144skim, kt\u00f3ry ju\u017c zapewne wszyscy widzieli, ale \u017ce ja z Netflixem obcuj\u0119 dopiero od marca, wi\u0119c wci\u0105\u017c nadrabiam braki i pewnie du\u017co jeszcze zaleg\u0142ych wra\u017ce\u0144 przede mn\u0105. \u201eFaud\u0119\u201d ogl\u0105dam szybko, podobnie jak \u201eHomeland\u201d po kilka odcink\u00f3w dziennie, tak wi\u0119c emocji mi nie brakuje i chwilowo moimi bohaterami s\u0105 szpiedzy, agenci wywiadu, s\u0142u\u017cb kontrwywiadu i terrory\u015bci. Pewnie dlatego poczu\u0142am si\u0119 wczoraj lekko przyparta do muru i troch\u0119 zaatakowana, kiedy z kilku stron jednocze\u015bnie nadesz\u0142a do mnie wiadomo\u015b\u0107 o nowym choreograficznym filmie w re\u017cyserii Iwony Pasi\u0144skiej. W pierwszym odruchu pomy\u015bla\u0142am sobie mniej wi\u0119cej to, co ju\u017c napisa\u0142am: \u201eDo ta\u0144ca wr\u00f3c\u0119 gdzie\u015b w okolicach Nowego Roku. \u017badnych nowych choreografii do tego czasu nie ogl\u0105dam ani o nich nie pisz\u0119\u201d. Wieczorem w\u0142\u0105czy\u0142am \u201eFaud\u0119\u201d, przed snem ciekawo\u015b\u0107 jednak zwyci\u0119\u017cy\u0142a, postanowi\u0142am obejrze\u0107 kilka pierwszych minut \u201eZielnika\u201d. Kontrast estetyczny by\u0142 natychmiastowy. Niezaplanowany eksperyment okaza\u0142 si\u0119 potrzebny i po\u017cyteczny. Choreografi\u0119 obejrza\u0142am w ca\u0142o\u015bci, trzy razy z rz\u0119du i przez ca\u0142y ten czas nie opuszcza\u0142a mnie my\u015bl, \u017ce na tym w\u0142a\u015bnie polega pi\u0119kno. <\/p>\n\n\n\n

\u201eZielnik\u201d to pi\u0105ty choreograficzny film Iwony Pasi\u0144skiej wsp\u00f3\u0142tworzony
z tancerzami Polskiego Teatru Ta\u0144ca. Jego premiera odby\u0142a si\u0119 19 grudnia
w ramach III Festiwalu \u201e1 strona – 1 spojrzenie – 180 sekund\u201d; tego dnia zosta\u0142 udost\u0119pniony w Internecie. <\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

\u201eChoreografia u\u0142o\u017cona do suity Edwarda Griega i zaprezentowana przez artyst\u00f3w-tancerzy Polskiego Teatru Ta\u0144ca prowadzi widz\u00f3w w \u015bwiat flory. Pozwala zg\u0142\u0119bi\u0107 jeden dzie\u0144 z \u017cycia ro\u015blin od momentu rozkwitu po zatopiony w ciep\u0142ej nostalgii koniec. Zach\u0119camy do zanurzenia si\u0119 w pi\u0119knym \u015bwiecie kwiat\u00f3w i li\u015bci, w zieleniach, czerwieniach i fioletach przechodz\u0105cych w szaro\u015b\u0107 i br\u0105zy jesieni. A wszystko to opowiedziane ruchem w rytm dynamicznych d\u017awi\u0119k\u00f3w suity Peer Gynt op. 1 w wykonaniu Trondheim Symfoniorkester & Opera\u201d – taki komunikat prasowy otrzyma\u0142am z Polskiego Teatru Ta\u0144ca. <\/p>\n\n\n\n

I rzeczywi\u015bcie, cho\u0107 musz\u0119 przyzna\u0107, \u017ce w pierwszej reakcji, bez przeczytania materia\u0142u prasowego, takich skojarze\u0144 z przyrod\u0105 raczej nie mia\u0142am, \u201eZielnik\u201d ma w sobie co\u015b z si\u0142y boskiej Flory. Jest pi\u0119knym, optymistycznym, pozytywnie nastawiaj\u0105cym, nostalgicznie kolorowym, radosnym, momentami dowcipnym, operuj\u0105cym zmianami nastroju, genialnie zrealizowanym choreograficznym filmem. I doskona\u0142ym przyk\u0142adem Floor Work.<\/em> Prosz\u0119 nie zwleka\u0107 i jak najszybciej obejrze\u0107 ten film. Link do nagrania znajd\u0105 Pa\u0144stwo: tutaj<\/a>. <\/p>\n\n\n\n

ZIELNIK<\/strong>
Scenariusz i re\u017cyseria<\/strong>: Iwona Pasi\u0144ska
Scenografia i kostiumy:<\/strong> Andrzej Grabowski
Muzyka<\/strong>: Edward Grieg
Zdj\u0119cia<\/strong>: Marek Grabowski
Monta\u017c<\/strong>: Edyta Pietrowska
Postprodukcja obrazu i d\u017awi\u0119ku<\/strong>: Miros\u0142aw Feliks Mamczur<\/p>\n\n\n\n

Wyst\u0119puj\u0105<\/strong>: Evelyn Blue, Kacper Bo\u017cek, Julia Ha\u0142ka, Paulina Jaksim, Patryk Jarczok, Jerzy Ka\u017amierczak, Zbigniew Koci\u0119ba, Katarzyna Kulmi\u0144ska, Dominik Kupka, Daniel Michna, JinWoo Namkung, Pau Perez-Pique, Katarzyna Rzetelska, Sandra Szatan, Zofia Tomczyk, Emily Wong-Adrya\u0144czyk<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Do ta\u0144ca zamierza\u0142am wr\u00f3ci\u0107 gdzie\u015b w okolicach Nowego Roku. Kilka dni temu odkry\u0142am \u201eFaud\u0119\u201d, mocny serial o konflikcie izraelsko-palesty\u0144skim, kt\u00f3ry ju\u017c zapewne wszyscy widzieli, ale \u017ce ja z Netflixem obcuj\u0119 dopiero od marca, wi\u0119c wci\u0105\u017c nadrabiam braki i pewnie du\u017co jeszcze zaleg\u0142ych wra\u017ce\u0144 przede mn\u0105. \u201eFaud\u0119\u201d ogl\u0105dam szybko, podobnie jak \u201eHomeland\u201d po kilka odcink\u00f3w dziennie, […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":3591,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[131,130,132],"tags":[498,16,497],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3590"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3590"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3590\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3596,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3590\/revisions\/3596"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3591"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3590"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3590"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3590"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}