{"id":3598,"date":"2022-01-02T15:36:36","date_gmt":"2022-01-02T14:36:36","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=3598"},"modified":"2022-01-24T13:35:08","modified_gmt":"2022-01-24T12:35:08","slug":"ja-sie-caly-czas-czegos-ucze-muzyka-manon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2022\/01\/02\/ja-sie-caly-czas-czegos-ucze-muzyka-manon\/","title":{"rendered":"Ja si\u0119 ca\u0142y czas czego\u015b ucz\u0119. Muzyka \u201eManon\u201d"},"content":{"rendered":"\n

Tak si\u0119 od kilku dni zastanawia\u0142am. W Mezzo trwaj\u0105 jeszcze emisje \u201eL’Histoire de Manon\u201d<\/a> w choreografii Kennetha MacMillana, przedstawienia sfilmowanego 18 maja 2015 roku w Palais Garnier, w obsadzie zgodnie ze standardami Operami Paryskiej z najwy\u017cszej p\u00f3\u0142ki, z Aur\u00e9lie Dupont w roli Manon, Robertem Bolle jako Kawalerem des Grieux. W onlinowej bibliotece English National Ballet \u201eBallet on demand\u201d<\/a> mo\u017cemy sobie za nieca\u0142e osiem funt\u00f3w wypo\u017cyczy\u0107 na ca\u0142e trzy dni \u201eManon\u201d zarejestrowan\u0105 dla cel\u00f3w archiwalnych w pa\u017adzierniku 2018 roku w Manchester Opera House, r\u00f3wnie\u017c w choreografii Kennetha MacMillana,
i te\u017c w doskona\u0142ej obsadzie, z Alin\u0105 Cojocaru i Josephem Caley. W sklepie Royal Opera House s\u0105 nadal do kupienia p\u0142yty DVD: z Tamar\u0105 Rojo i Carlosem Acost\u0105 <\/a>(w ich wykonaniu obejrza\u0142am \u201eManon\u201d po raz pierwszy i nadal z wielk\u0105 przyjemno\u015bci\u0105 do tego przedstawienia wracam) oraz z Sar\u0105 Lamb i Vadimem Muntagirovem<\/a>. Spektakl w \u015bwiatowym repertuarze, cho\u0107 w Polsce, je\u015bli si\u0119 nie myl\u0119 baletowa premiera jeszcze si\u0119 nie odby\u0142a, pojawi\u0142 si\u0119 w 1974 roku w Royal Opera House, trzy lata po premierze rozbudowanej wersji \u201eAnastazji\u201d<\/a> i cztery lata przed powstaniem baletu \u201eMayerling\u201d<\/a>. By\u0142 drugim trzyaktowym baletem MacMillana jako dyrektora artystycznego Royal Ballet. Premiera \u201eRomea i Julii\u201d<\/a> odby\u0142a si\u0119 9 lutego 1965 roku, kiedy zespo\u0142em kierowa\u0142 Frederick Ashton. \u201eManon\u201d jest wi\u0119c obecna na baletowych scenach od prawie p\u00f3\u0142 wieku. Baletomani od dawna maj\u0105 swoje ulubione obsady i znaj\u0105 ten balet na wylot. Libretto baletu powsta\u0142o na kanwie powie\u015bci Antoine\u2019a Pr\u00e9vosta \u201eHistoire du chevalier Des Grieux et de Manon Lescaut\u201d (Historia kawalera des Grieux i Manon Lescaut). Znawcy opery odnajduj\u0105 w nim w\u0105tki i sytuacje znane z dw\u00f3ch s\u0142ynnych oper: Julesa Masseneta i Giacoma Pucciniego; z pewno\u015bci\u0105 zauwa\u017caj\u0105, \u017ce Kenneth MacMillan, kt\u00f3ry sw\u00f3j balet stworzy\u0142 do muzyki Masseneta, usun\u0105\u0142 z fabu\u0142y posta\u0107 Hrabiego des Grieux (pojawia si\u0119 tylko w domy\u015ble) i w\u0105tek oddania si\u0119 s\u0142u\u017cbie Bogu przez Kawalera des Grieux. Co tu wi\u0119c jeszcze opisywa\u0107, recenzowa\u0107, zapowiada\u0107? <\/p>\n\n\n\n

Ja si\u0119 jednak ca\u0142y czas czego\u015b ucz\u0119, wprawdzie nie jak Pan Prezydent bez przerwy, w domu, w samochodzie i samolocie<\/a> (blog baletowy prezydenckich wyzwa\u0144 na szcz\u0119\u015bcie przede mn\u0105 nie stawia), ale przy okazji chocia\u017cby tak \u201ezas\u0142u\u017conych\u201d balet\u00f3w jak \u201eManon\u201d z regu\u0142y staram si\u0119 czego\u015b nowego o nich dowiedzie\u0107. Podziel\u0119 si\u0119 wi\u0119c teraz wiedz\u0105, dot\u0105d mi nieznan\u0105, cho\u0107 dla wielu baletoman\u00f3w, operoman\u00f3w, a zw\u0142aszcza os\u00f3b z solidnym wykszta\u0142ceniem muzycznym zapewne oczywist\u0105. <\/p>\n\n\n\n

Zaczn\u0119 od tytu\u0142u: \u201eL’Histoire de Manon\u201d czy \u201eManon\u201d? Niejeden raz zastanawia\u0142am si\u0119, jakie to ma znaczenie i dlaczego w Operze Paryskiej balet ten figuruje pod tytu\u0142em \u201eHistoria Manon\u201d, za\u015b w Royal Opera House jako \u201eManon\u201d. Choreografia jest przecie\u017c dzie\u0142em tego samego Kennetha MacMillana. Ot\u00f3\u017c spektakl otrzyma\u0142 nowy tytu\u0142 (\u201eL’Histoire de Manon\u201d) w 1991 roku, kiedy Balet Opery Paryskiej w\u0142\u0105czy\u0142 spektakl do swojego repertuaru, a spadkobierca kompozytora sprzeciwi\u0142 si\u0119 mo\u017cliwo\u015bci mylenia opery z baletem. Nie znam szczeg\u00f3\u0142\u00f3w dotycz\u0105cych tego sporu, genezy mog\u0119 si\u0119 jednak domy\u015bla\u0107 i zaraz co\u015b o tym napisz\u0119, ale by\u0142abym wdzi\u0119czna za wszelkie wskaz\u00f3wki dotycz\u0105cego jego przebiegu; b\u0119d\u0119 si\u0119 mog\u0142a wtedy dalej uczy\u0107 jak Pan Prezydent. P\u00f3ki co sta\u0142o si\u0119 dla mnie ja\u015bniejsze, dlaczego w Operze Paryskiej balet jest wystawiany pod tytu\u0142em \u201eL’Histoire de Manon\u201d, a w Royal Opera House, English National Ballet albo w American Ballet Theatre jako \u201eManon\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Jules Massenet<\/figcaption><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Za\u015b konflikt mo\u017cna lepiej zrozumie\u0107, kiedy ju\u017c zdamy sobie spraw\u0119, \u017ce muzyka wykorzystana w balecie jest wprawdzie dzie\u0142em Julesa Masseneta, ale nie jest wcale muzyk\u0105 napisan\u0105 przez niego do opery \u201eManon\u201d.
T\u0119 wiedz\u0119 posiada\u0142am ju\u017c wprawdzie od d\u0142u\u017cszego czasu, do wczoraj jednak nie sprawdza\u0142am, jakie konkretnie utwory z\u0142o\u017cy\u0142y si\u0119 na baletow\u0105 kompozycj\u0119. Z pomoc\u0105 przyszed\u0142 mi English National Ballet. Na stronie internetowej zespo\u0142u znajduje si\u0119 lista obejmuj\u0105ca fragmenty oper, oratori\u00f3w, pie\u015bni i suit orkiestrowych Masseneta zaaran\u017cowanych w 1974 roku przez Leightona Lucasa, kt\u00f3ry swoj\u0105 artystyczn\u0105 karier\u0119 rozpocz\u0105\u0142 jako tancerz Balet\u00f3w Rosyjskich Siergieja Diagilewa, a p\u00f3\u017aniej po\u015bwi\u0119ci\u0142 tw\u00f3rczo\u015bci kompozytorskiej (w 2011 roku partytur\u0119 przerobi\u0142 jeszcze Martin Yates). St\u0105d teraz ju\u017c wiem, \u017ce: dwa moje ulubione tematy melodyczne przewijaj\u0105ce si\u0119 przez wszystkie akty pochodz\u0105 z utwor\u00f3w \u201eCr\u00e9puscule\u201d, czyli \u201eZmierzch\u201d (ten temat muzyczny pojawia si\u0119 za ka\u017cdym razem, kiedy Manon pojawia si\u0119 na scenie) oraz \u201e\u00c9l\u00e9gie\u201d z dramatu \u201eLes \u00c9rinnyes\u201d; \u015bcie\u017cka d\u017awi\u0119kowa do s\u0142ynnego pas de deux<\/em> w sypialni skomponowana zosta\u0142a na podstawie pie\u015bni \u201eOuvre tes yeux bleus\u201d, a fina\u0142owa scena odbywa si\u0119 do orkiestrowej wersji \u201eL\u2019extase de la Vierge\u201d z oratorium \u201eLa Vierge\u201d. Po wi\u0119cej szczeg\u00f3\u0142\u00f3w odsy\u0142am do publikacji ENB \u201eSpot the tunes in Manon\u201d<\/a>. Wymienione w niej r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142y inne utwory Masseneta wykorzystane w balecie \u201eManon\u201d. Warto te\u017c zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na teksty: \u201eFemmes fatales of ballet\u201d<\/a> (wi\u0119kszo\u015b\u0107 bohaterek pojawi\u0142a si\u0119 ju\u017c na blogu) i \u201eThe story of Manon \u2013 in literature, film and pop\u201d<\/a>. Pozostaj\u0105c w temacie muzyki i uczenia si\u0119, z drugiego tekstu dowiedzia\u0142am si\u0119, \u017ce w 1970 roku piosenk\u0119 \u201eManon\u201d napisa\u0142 Serge Gainsbourg<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Samob\u00f3jstwo w pa\u0142acu Mayerling. Premiera w Polskim Balecie Narodowym<\/a><\/p>\n\n\n\n

Pi\u0119kne szale\u0144stwo. Kobiety Rudolfa Habsburga<\/a><\/p>\n\n\n\n

Sztuka wysoka i popularna<\/a><\/p>\n\n\n\n

Najbardziej znana Panna Nieznana<\/a><\/p>\n\n\n\n

Baletowy Oscar. Kobiety te\u017c bywaj\u0105 okrutne<\/a><\/p>\n\n\n\n

Nie boj\u0119 si\u0119 upadku. Rozmowa z Carlosem Acost\u0105<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tak si\u0119 od kilku dni zastanawia\u0142am. W Mezzo trwaj\u0105 jeszcze emisje \u201eL’Histoire de Manon\u201d w choreografii Kennetha MacMillana, przedstawienia sfilmowanego 18 maja 2015 roku w Palais Garnier, w obsadzie zgodnie ze standardami Operami Paryskiej z najwy\u017cszej p\u00f3\u0142ki, z Aur\u00e9lie Dupont w roli Manon, Robertem Bolle jako Kawalerem des Grieux. W onlinowej bibliotece English National Ballet […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":3599,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,198,261],"tags":[409,500,184,499],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3598"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3598"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3598\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3630,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3598\/revisions\/3630"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3599"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3598"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3598"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3598"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}