{"id":3612,"date":"2022-01-18T14:09:32","date_gmt":"2022-01-18T13:09:32","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=3612"},"modified":"2022-01-18T14:14:46","modified_gmt":"2022-01-18T13:14:46","slug":"baletowe-premiery-drugiej-czesci-sezonu-rozne-ujecia-milosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2022\/01\/18\/baletowe-premiery-drugiej-czesci-sezonu-rozne-ujecia-milosci\/","title":{"rendered":"Baletowe premiery drugiej cz\u0119\u015bci sezonu. R\u00f3\u017cne uj\u0119cia mi\u0142o\u015bci"},"content":{"rendered":"\n

Czy mo\u017cna mu si\u0119 oprze\u0107? Pytaniem z cyklu \u201eCzy te oczy mog\u0105 k\u0142ama\u0107?\u201d<\/a> zach\u0119ca Opera Wroc\u0142awska do obejrzenia \u201eDon Juana\u201d w choreografii Giorgia Madii<\/a>. Balet powstaje do muzyki Christopha Wilibalda Glucka, po raz pierwszy wykorzystanej w 1761 roku w Wiedniu do baletu-pantomimy Gaspara Angiolini\u2019ego. Giorgio Madia proponuje nowe odczytanie tytu\u0142u, \u201e\u0142\u0105czy subtelny erotyzm i wysmakowan\u0105 minimalistyczn\u0105 estetyk\u0119 z groteskowym rysem postaci, poruszaj\u0105cych si\u0119 w takt barokowych wsp\u00f3\u0142brzmie\u0144\u201d; odnosi si\u0119 do narcyzmu (mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej) i konsekwencji pod\u0142o\u015bci. Premiera ju\u017c<\/a> 19 lutego<\/a><\/strong>. <\/p>\n\n\n\n

Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej – 4 marca<\/strong> – z krainy Molierowskiego z\u0142a mo\u017cemy si\u0119 przenie\u015b\u0107 w zgo\u0142a inne klimaty. Teatr Wielki w Poznaniu szykuje premier\u0119 \u201eDon Kichota\u201d<\/a> w nowej realizacji Michala \u0160t\u00edpy<\/a>. Przypominam, \u017ce \u201eDon Juana\u201d zrealizowa\u0142 wcze\u015bniej z Baletem Pozna\u0144skim Robert Bondara<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Jeszcze inna ods\u0142ona mi\u0142o\u015bci przedstawiona zostanie przez Polski Balet Narodowy. 28 kwietnia<\/strong> w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej odb\u0119dzie si\u0119 polska premiera \u201eDraculi\u201d w choreografii Krzysztofa Pastora – baletu, w kt\u00f3rym dyrektor PBN opowiada o mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ra \u017cyje nawet po \u015bmierci, pi\u0119knym arystokracie, smuk\u0142ym brunecie z d\u0142ugimi w\u0142osami, cz\u0142owieku prze\u015bladowanym przez gro\u017ane fatum, kt\u00f3re zdj\u0105\u0107 z niego mo\u017ce tylko mi\u0142o\u015b\u0107<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

I wreszcie: 7 maja<\/strong>, ju\u017c prawie na koniec sezonu, w Operze na Zamku w Szczecinie odb\u0119dzie si\u0119 premiera \u201eMa\u0142ego Ksi\u0119cia\u201d<\/a> w choreografii Lucyny Zwoli\u0144skiej, baletu na podstawie ba\u015bni Antoine’a de Saint-Exup\u00e9ry\u2019ego, o uczuciach i warto\u015bciach, o kt\u00f3rych Don Juan (bohater lutowej premiery) nie mia\u0142 zielonego poj\u0119cia. W odr\u00f3\u017cnieniu od pierwszego tytu\u0142u, dedykowanego wy\u0142\u0105cznie widzom doros\u0142ym, \u201eMa\u0142y Ksi\u0105\u017c\u0119\u201d jest propozycj\u0105 bez ogranicze\u0144 wiekowych.<\/p>\n\n\n\n

W repertuarach teatr\u00f3w znajduj\u0105 si\u0119 te\u017c oczywi\u015bcie spektakle, kt\u00f3re na ich scenach zago\u015bci\u0142y ju\u017c wcze\u015bniej. W TW-ON s\u0105 to chocia\u017cby \u201eMayerling\u201d<\/a> i \u201eKorsarz\u201d<\/a>, w Szczecinie \u201eDzieci z dworca Zoo\u201d, we Wroc\u0142awiu \u201eCopp\u00e9lia\u201d. Tak wi\u0119c szczepmy si\u0119<\/strong> i nie zagra\u017caj\u0105c innym chod\u017amy do teatr\u00f3w! <\/p>\n\n\n\n

Czytaj te\u017c:<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Wielki pan, z\u0142y cz\u0142owiek czy nijaki Don Juan?<\/a><\/p>\n\n\n\n

Czy warto umrze\u0107 z mi\u0142o\u015bci?<\/a><\/p>\n\n\n\n

Sezon w\u0142oski – recenzja spektaklu: \u201ePinokio\u201d w choreografii Giorgio<\/a><\/p>\n\n\n\n

Zdj\u0119cie: Wikimedia<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czy mo\u017cna mu si\u0119 oprze\u0107? Pytaniem z cyklu \u201eCzy te oczy mog\u0105 k\u0142ama\u0107?\u201d zach\u0119ca Opera Wroc\u0142awska do obejrzenia \u201eDon Juana\u201d w choreografii Giorgia Madii. Balet powstaje do muzyki Christopha Wilibalda Glucka, po raz pierwszy wykorzystanej w 1761 roku w Wiedniu do baletu-pantomimy Gaspara Angiolini\u2019ego. Giorgio Madia proponuje nowe odczytanie tytu\u0142u, \u201e\u0142\u0105czy subtelny erotyzm i wysmakowan\u0105 […]<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":3613,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,296,33,130,463,65],"tags":[504,63,477,505],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3612"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3612"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3612\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3617,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3612\/revisions\/3617"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3613"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3612"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3612"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3612"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}