Mowa o \u201eKopciuszku” Siergieja Prokofiewa w choreografii Nuriejewa z 1986 roku, kt\u00f3ry w tym miesi\u0105cu przypominany jest w Mezzo (najbli\u017csza emisja 9 kwietnia), a w listopadzie pojawi si\u0119 na afiszu Opery Paryskiej. Polecam ten balet troch\u0119 niepewnie, bior\u0119 pod uwag\u0119, \u017ce nie musi to by\u0107 mi\u0142o\u015b\u0107 od pierwszego wejrzenia. Jest to raczej realizacja nale\u017c\u0105ca do grupy balet\u00f3w, z kt\u00f3rymi stopniowo nale\u017cy si\u0119 zaprzyja\u017ania\u0107 ogl\u0105daj\u0105c przynajmniej dwa razy.
\n
\nNuriejew pozosta\u0142 wierny partyturze. Dlatego trzeba znie\u015b\u0107, a nie zawsze przychodzi to \u0142atwo, du\u017c\u0105 liczb\u0119 scen zbiorowych, kt\u00f3re w pewnym momencie – mimo inwencji choreograficznej – staj\u0105 si\u0119 monotonne i balet zaczyna si\u0119 troch\u0119 d\u0142u\u017cy\u0107. Wi\u0105\u017ce si\u0119 z tym odwieczny dylemat \u2013 czy wypada ci\u0105\u0107 partytur\u0119. D\u0105\u017c\u0105 do tego cz\u0119sto choreografowie, kompozytorzy wyra\u017caj\u0105 mniej lub bardziej stanowcze sprzeciwy. Ja wol\u0119 niedosyt i bliska jest mi dewiza Fredericka Ashtona, kt\u00f3ry kiedy\u015b powiedzia\u0142: \u201eR\u00f3b swoje balety tak, aby publiczno\u015b\u0107 wychodz\u0105c z teatru chcia\u0142a wi\u0119cej\u201d.<\/p>\n
Zupe\u0142nie mi natomiast nie przeszkadza, a wr\u0119cz przeciwnie nawet bardziej podoba inne od tradycyjnego libretto. Nuriejew zmieni\u0142 tre\u015b\u0107 zachowuj\u0105c przes\u0142anie, chyba nawet nada\u0142 mu g\u0142\u0119bszy wymiar. Nie jest to ju\u017c tylko opowie\u015b\u0107 o spe\u0142nianiu marze\u0144 i zmianie dotychczasowego \u017cycia na lepsze. W domy\u015ble pojawia si\u0119 motyw walki o uznanie talentu i s\u0142aw\u0119. Prokofiew poni\u00f3s\u0142 za \u017cycia pora\u017ck\u0119. Wr\u00f3ci\u0142 z Francji do Zwi\u0105zku Radzieckiego i nied\u0142ugo po premierze \u201eKopciuszka” prawie ca\u0142a jego tw\u00f3rczo\u015b\u0107 zosta\u0142a pot\u0119piona. Nuriejew na odwr\u00f3t \u2013 uciek\u0142 do Francji, dzi\u0119ki temu jego sen o s\u0142awie sta\u0142 si\u0119 realny, cho\u0107 \u017cycie p\u00f3\u017aniej szcz\u0119\u015bliwie si\u0119 nie potoczy\u0142o.\u00a0W balecie wszystko ko\u0144czy si\u0119 happy endem.<\/p>\n
W pierwszej scenie Kopciuszek (Agn\u00e8s Letestu) ogl\u0105da w ukryciu afisz reklamuj\u0105cy \u201eThe Kid” (Brzd\u0105ca) Charliego Chaplina. Dalej do akcji wkraczaj\u0105 macocha (St\u00e9phane Phavorin) i siostry przyrodnie (La\u00ebtitia Pujol, St\u00e9phanie Romberg). Pojawia si\u0119 – znany z libretta z 1945 roku \u2013 motyw k\u0142\u00f3tni o jedwabny szal. Na scen\u0119 wtacza si\u0119 te\u017c bezwolny ojciec (w wersji Nuriejewa jest alkoholikiem), odbywa si\u0119 lekcja baletu z udzia\u0142em nauczyciela ta\u0144ca, w ko\u0144cu znienacka zjawia si\u0119 nieznajomy, kt\u00f3ry okazuje si\u0119 spe\u0142niaj\u0105cym marzenia producentem filmowym. Zamiast balu w pa\u0142acu ksi\u0119cia odbywaj\u0105 si\u0119 castingi, podczas kt\u00f3rych Kopciuszek poznaje s\u0142awnego aktora (Jos\u00e9 Martinez). Reszty nie trzeba ju\u017c dopowiada\u0107… No, mo\u017ce poza tym, \u017ce tytu\u0142owa bohaterka nie tylko znajduje prawdziw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, ale i zawodowe spe\u0142nienie.<\/p>\n