{"id":626,"date":"2018-11-20T20:49:08","date_gmt":"2018-11-20T19:49:08","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=626"},"modified":"2020-09-06T10:32:26","modified_gmt":"2020-09-06T08:32:26","slug":"tancze-wiec-jestem","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2018\/11\/20\/tancze-wiec-jestem\/","title":{"rendered":"Ta\u0144cz\u0119, wi\u0119c jestem"},"content":{"rendered":"

By\u0142 na ok\u0142adkach \u201eTimesa\u201d i \u201eNewsweeka\u201d. Ale zainteresowanie prasy przeszkadza\u0142o mu. Chcia\u0142 by\u0107 zwyk\u0142ym cz\u0142onkiem zespo\u0142u Royal Ballet. I robi\u0107 swoje – spe\u0142nia\u0107 marzenia, podejmowa\u0107 wyzwania, pokonywa\u0107 przeszkody. W wywiadzie zarejestrowanym w filmie \u201eFonteyn & Nureyev, the perfect partnership”<\/a> (Fonteyn i Nuriejew, partnerstwo doskona\u0142e) m\u00f3wi: \u201eNie chcia\u0142em zmarnowa\u0107 swojego talentu. Wiedzia\u0142em, \u017ce go posiadam\u201d. Szcz\u0119\u015bliwy poczu\u0142 si\u0119 na lotnisku Le Bourget w Pary\u017cu, kiedy policja francuska poprosi\u0142a go o dokonanie wyboru. Mia\u0142 tylko usi\u0105\u015b\u0107 i przemy\u015ble\u0107, kt\u00f3re wybiera drzwi: do ryzykownej wolno\u015bci czy do poni\u017caj\u0105cych i nie do zniesienia intryg oraz kontroli.<\/p>\n

\"Margot


Margot Fonteyn i Rudolf Nuriejew. Materia\u0142 prasowy: nazywowkinach.pl.<\/p><\/div>\n

Nigdy nie znalaz\u0142 czasu na zbudowanie g\u0142\u0119bszych relacji. Blokowa\u0142 uczucia. Jego partnerzy, Erik Bruhn i Wallace Pots, nie byli z nim szcz\u0119\u015bliwi. Oczekiwa\u0142, \u017ce przyjaciele zawsze b\u0119d\u0105 dla niego dost\u0119pni, ale jak sam si\u0119 przyznawa\u0142 \u201ekiedy mnie potrzebuj\u0105 nie ma mnie dla nich\u201d. Mia\u0142 te\u017c ca\u0142\u0105 mas\u0119 kontakt\u00f3w przypadkowych, mechanicznych, dzi\u0119ki kt\u00f3rym odreagowywa\u0142 \u017cycie na scenie. Bo jak t\u0142umaczy\u0142 \u201epo spektaklu trudno jest zasn\u0105\u0107\u201d.<\/p>\n

Zadziera\u0142 ze wszystkimi: B\u00e9jartem, Makarow\u0105, cz\u0142onkami zespo\u0142\u00f3w, w kt\u00f3rych ta\u0144czy\u0142. Ninette de Valois m\u00f3wi\u0142a o jego \u201eoszala\u0142ym, wulgarnym egoizmie\u201d, kt\u00f3ry przejawia\u0142 si\u0119 te\u017c mani\u0105 gromadzenia pieni\u0119dzy. Tym niemniej to jego nazwisko na afiszu gwarantowa\u0142o sukces frekwencyjny. By\u0142 podziwiany jako artysta tancerz (\u201e\u015api\u0105c\u0105 kr\u00f3lewn\u0119\u201d, kt\u00f3r\u0105 wystawi\u0142 z Kanadyjskim Baletem Narodowym, na telewizyjnych ekranach obejrza\u0142o 30 mln. widz\u00f3w) i nie do zniesienia w kontaktach prywatnych, a nawet podczas pr\u00f3b.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

W 1984 r. potwierdzi\u0142y si\u0119 jego przypuszczenia, \u017ce jest nosicielem wirusa HIV. \u201eUmiera\u0142 w potwornych b\u00f3lach. Ka\u017cdy skrawek materia\u0142u na jego ciele przysparza\u0142 mu ogromnych cierpie\u0144. Le\u017ca\u0142 nagi, przykryty jedwabiem lub kaszmirem. Nic nie przynosi\u0142o ulgi. Cia\u0142o przesta\u0142o reagowa\u0107 na lekarstwa. Ka\u017cda zwi\u0119kszona dawka mog\u0142a go zabi\u0107. Wi\u0119c cierpia\u0142 niewyobra\u017calne m\u0119ki. Ale nie skar\u017cy\u0142 si\u0119 (\u2026) I ca\u0142y czas wierzy\u0142, \u017ce naukowcy znajd\u0105 \u015brodek na zwalczenie tej choroby i \u017ce go uratuj\u0105\u201d – napisa\u0142 Jan Stanis\u0142aw Witkiewicz w ksi\u0105\u017cce \u201eRudolf Nurejew\u201d<\/a>.\u00a0Nie poddawa\u0107 si\u0119. To tak\u017ce by\u0142a jedna z jego \u017cyciowych dewiz. Nawet wtedy, kiedy Rudi van Dantzig stworzy\u0142 dla niego balet \u201ePe\u0142zaj\u0105cy czas\u201d sugeruj\u0105c, \u017ce nadszed\u0142 czas po\u017cegnania ze scen\u0105.<\/p>\n

O jego \u017cyciu ukaza\u0142o si\u0119 wiele ksi\u0105\u017cek, wspomnie\u0144. Zachowa\u0142y si\u0119 te\u017c wywiady prasowe i telewizyjne z jego udzia\u0142em, zdj\u0119cia, filmy, balety. Aby go bli\u017cej pozna\u0107 wystarczy odwiedzi\u0107 stron\u0119 internetow\u0105 Fundacji Rudolfa Nuriejewa<\/a>.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Po raz pierwszy zetkn\u0119\u0142am si\u0119 z Nuriejewem ogl\u0105daj\u0105c na DVD jego \u201eJezioro \u0142ab\u0119dzie\u201d<\/a>, w kt\u00f3rym wyst\u0105pi\u0142 z Margot Fonteyn w Operze Wiede\u0144skiej w 1966 r. Potem si\u0119gn\u0119\u0142am do biografii \u201eNureyev\u201d<\/a> w re\u017cyserii Patricji Foy, wspomnianego wy\u017cej dokumentu \u201eFonteyn & Nureyev, the perfect partnership\u201d i wspania\u0142ego albumu \u201eNureyev\u201d<\/a> wydanego przez wydawnictwo Phaidon.\u00a0Dwa lata temu obejrza\u0142am fabularyzowany dokument \u201eNuriejew \u2013 taniec wolno\u015bci\u201d, w re\u017cyserii Richarda Cursona Smitha, przedstawiaj\u0105cy kulisy jego ucieczki na Zach\u00f3d.\u00a0W tym sensie \u201eNuriejew bez kurtyny<\/a>\u201d niczym mnie nie zaskoczy\u0142. A jednak by\u0142 to pierwszy film o Nuriejewie, kt\u00f3ry mnie g\u0142\u0119boko poruszy\u0142.<\/p>\n

Spos\u00f3b poprowadzenia narracji, wyb\u00f3r materia\u0142\u00f3w, kt\u00f3rych przekaz wzmacniaj\u0105 taneczne obrazy w choreografii Russella Maliphanta sprawi\u0142y, \u017ce nie jest to kolejny dokument przedstawiaj\u0105cy mniej lub bardziej znane fakty z \u017cycia tancerza. Jacqui i\u00a0David Morris dokonali wi\u0119cej. Uda\u0142o im si\u0119 uchwyci\u0107 dusz\u0119 Nuriejewa – jego samotno\u015b\u0107, wewn\u0119trzn\u0105 walk\u0119 o talent i przetrwanie. A tak\u017ce to, \u017ce od pocz\u0105tku wszystko zmierza\u0142o do tragicznego fina\u0142u.<\/p>\n

Wczoraj wieczorem po raz kolejny obejrza\u0142am Nuriejewa w roli Alberta<\/a> z Carl\u0105 Fracci jako Giselle. Patrz\u0105c na jego niepowtarzaln\u0105 interpretacj\u0119, wysi\u0142ek emocjonalny towarzysz\u0105cy temu wyst\u0119powi i dopinguj\u0105cy jego partnerki (przyzna\u0142a to chocia\u017cby Margot Fonteyn, kt\u00f3rej kreacje dzi\u0119ki Rudiemu nabra\u0142y innego wymiaru) \u0142atwiej zrozumie\u0107, dlaczego nie by\u0142 ju\u017c zdolny do tych samych uczu\u0107 w realnym \u017cyciu. Zostawi\u0142 je dla nas (a mo\u017ce i dla siebie) na scenie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u201eNuriejew bez kurtyny\u201d niczym mnie nie zaskoczy\u0142. A jednak by\u0142 to pierwszy film o Nuriejewie, kt\u00f3ry mnie g\u0142\u0119boko poruszy\u0142.<\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":629,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[142],"tags":[170],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/626"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=626"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/626\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2617,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/626\/revisions\/2617"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/629"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=626"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=626"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=626"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}