{"id":732,"date":"2019-01-07T17:38:03","date_gmt":"2019-01-07T16:38:03","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=732"},"modified":"2020-11-22T09:08:45","modified_gmt":"2020-11-22T08:08:45","slug":"urodziny-rajmondy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2019\/01\/07\/urodziny-rajmondy\/","title":{"rendered":"Urodziny Rajmondy"},"content":{"rendered":"

Nie jest to okr\u0105g\u0142a rocznica. Premiera \u201eRajmondy\u201d odby\u0142a si\u0119 7 stycznia 1898 roku w Teatrze Maryjskim w Sankt Petersburgu. A wi\u0119c 121 lat temu.<\/p>\n

Balet jest teraz emitowany na arte.tv z okazji 200. urodzin Mariusa Petipy, w wersji Konstantina Siergiejewa z 1948 roku, jednej z najbardziej znanych. Przedstawienie<\/a> zosta\u0142o zarejestrowane w maju 2018 roku. Dyrygowa\u0142 Walery Giergiew.<\/p>\n

W \u015bredniowiecznym zamku trwaj\u0105 przygotowania do urodzin Rajmondy (Wiktoria Tjerijoszkina<\/a>). \u2028Jej narzeczony, rycerz Jean de Brienne (Xander Parish<\/a>) jest nieobecny, gdy\u017c uczestniczy w wojennej wyprawie. Pojawia si\u0119 za to Abderachman, rycerz sarace\u0144ski (Konstantin Zwierjew<\/a>) i usi\u0142uje zdoby\u0107 serce dziewczyny.<\/p>\n

Fabu\u0142a uwzgl\u0119dnia charakterystyczne dla tego okresu elementy – koloryt lokalny, marzenie senne, pojedynek, szcz\u0119\u015bliwe zako\u0144czenie i \u015blub zakochanych. Ca\u0142e libretto mog\u0105 Pa\u0144stwo przeczyta\u0107 tutaj<\/a>.<\/p>\n

O pojawieniu si\u0119 w I akcie g\u0142\u00f3wnej bohaterki, kilku wariacjach i wielkim finale pisze si\u0119, \u017ce stanowi\u0105 echo \u201e\u015api\u0105cej kr\u00f3lewny\u201d.\u00a0Ale mo\u017cna te\u017c w \u201eRajmondzie\u201d, w jej warstwie tre\u015bciowej i choreograficznej, dopatrzy\u0107 si\u0119 rozwi\u0105za\u0144 zastosowanych w \u201eBajaderze\u201d, \u201eKorsarzu\u201d i innych baletach powsta\u0142ych w XIX wieku.\u00a0A tytu\u0142 jest dzisiaj traktowany przez historyk\u00f3w ta\u0144ca jako ostatnie znacz\u0105ce dzie\u0142o francuskiego choreografa.<\/p>\n

Widzia\u0142am \u201eRajmond\u0119\u201d r\u00f3wnie\u017c w innej wersji, w 2011 roku, w Teatro alla Scala w Mediolanie. By\u0142a to rekonstrukcja zrealizowana specjalnie dla tej sceny przez Siergieja Wichariewa.\u00a0W tytu\u0142owej roli wyst\u0105pi\u0142a wtedy Olesja Novikowa<\/a>, partnerowa\u0142 jej Friedemann Vogel<\/a>.\u00a0Spodoba\u0142o mi si\u0119, \u017ce Siergiej Wichariew zachowa\u0142 pierwotny plan, nie zrezygnowa\u0142 z postaci Bia\u0142ej Damy (tak jak uczyni\u0142 to Siergiejew), a Abderachman pojawi\u0142 si\u0119 dopiero we \u015bnie Rajmondy.\u00a0Nie musz\u0119 dodawa\u0107, \u017ce Olesja Novikowa ta\u0144czy\u0142a zjawiskowo.<\/p>\n

Koszmar senny<\/h1>\n

\u201ePierwsze wej\u015bcie na scen\u0119 Paw\u0142a Gerdta nie mo\u017ce si\u0119 odbywa\u0107 w czyim\u015b koszmarze\u201d – w ten spos\u00f3b s\u0142ynny tancerz, ku frustracji choreografa, wym\u00f3g\u0142 na Iwanie Wsiewo\u0142o\u017cskim zmian\u0119 libretta.\u00a0Nie by\u0142o to jednak jedyne zmartwienie, w\u00f3wczas ju\u017c osiemdziesi\u0119cioletniego, Mariusa Petipy.<\/p>\n

\"Pierina

Pierina Legnani – pierwsza wykonawczyni roli Rajmondy<\/p><\/div>\n

Wsp\u00f3\u0142praca z Aleksandrem G\u0142azunowem r\u00f3wnie\u017c nie nale\u017ca\u0142a do \u0142atwych. \u201eTo okropne pracowa\u0107 z kompozytorem, kt\u00f3ry ju\u017c odda\u0142 muzyk\u0119 swojemu wydawcy i j\u0105 opublikowa\u0142\u201d – skar\u017cy\u0142 si\u0119 do przyjaci\u00f3\u0142 na nieust\u0119pliwo\u015b\u0107 G\u0142azunowa w kwestiach skr\u00f3t\u00f3w i innych poprawek dostosowuj\u0105cych muzyk\u0119 do wymog\u00f3w ta\u0144ca.<\/p>\n

Pomimo tych perturbacji, premiera z Pierin\u0105 Legnani jako Rajmond\u0105, okaza\u0142a si\u0119 sukcesem.\u00a0Tytu\u0142 przetrwa\u0142 dzi\u0119ki zapisowi metod\u0105 Stiepanowa, kt\u00f3rego dokonano podczas pr\u00f3b z Olg\u0105 Prieobra\u017ce\u0144sk\u0105 w 1903 roku. I nadal ma rzesze wielbicieli.<\/p>\n

\"Olga

Olga Prieobra\u017ce\u0144ska w \u201eTa\u0144cu w\u0119gierskim\u201d<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Premiera odby\u0142a si\u0119 7 stycznia 1898 r. Balet jest teraz emitowany z okazji 200. rocznicy urodzin Mariusa Petipa. <\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":734,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[146],"tags":[152,149,148,150,20,147,69,151],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/732"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=732"}],"version-history":[{"count":28,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/732\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3022,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/732\/revisions\/3022"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/734"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=732"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=732"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=732"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}