{"id":763,"date":"2019-01-19T22:34:39","date_gmt":"2019-01-19T21:34:39","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=763"},"modified":"2020-12-06T18:30:00","modified_gmt":"2020-12-06T17:30:00","slug":"dobra-giselle-skruszony-ksiaze-i-wyrozumiala-batylda","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2019\/01\/19\/dobra-giselle-skruszony-ksiaze-i-wyrozumiala-batylda\/","title":{"rendered":"Dobra Giselle, skruszony ksi\u0105\u017c\u0119 i wyrozumia\u0142a Batylda"},"content":{"rendered":"

Spacery po Dworcu Centralnym, od niedawna im. Stanis\u0142awa Moniuszki, bywaj\u0105 zaskakuj\u0105ce. Gdyby nie styczniowa przechadzka i rzut okiem na jedn\u0105 z ksi\u0119garskich witryn, pewnie bym si\u0119 nie dowiedzia\u0142a, \u017ce Charlotte Gastaut<\/a>, znana francuska ilustratorka, stworzy\u0142a kolejn\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 dla dzieci inspirowan\u0105 baletowym librettem. Po \u201eJeziorze \u0142ab\u0119dzim\u201d<\/a> przysz\u0142a kolej na \u201eGiselle\u201d.<\/p>\n

\"\u201eGiselle\u201d

\u201eGiselle\u201d Charlotte Gastaut, zdj\u0119cie: Mamania<\/p><\/div>\n

Ilustracje – utrzymane w podobnym, wyrafinowanym stylu – s\u0105 przepi\u0119kne i misternie wykonane. Z estetyk\u0105 baletu romantycznego nie maj\u0105 wprawdzie wiele wsp\u00f3lnego, ale i tak zachwycaj\u0105. Mo\u017cna si\u0119 tylko zastanowi\u0107 kogo bardziej: dzieci czy doros\u0142ych?<\/p>\n

Baletomanom nie spodoba si\u0119 pewnie tre\u015b\u0107 zako\u0144czenia – mniej dramatyczna i troch\u0119 ra\u017c\u0105ca naiwn\u0105 poprawno\u015bci\u0105. Nie wiem, czy w jakiejkolwiek z wystawianych wsp\u00f3\u0142cze\u015bnie wersji baletowych – Giselle powierza Alberta jego \u201eprawowitej narzeczonej\u201d, prosi go \u201eby ten dope\u0142ni\u0142 swego przeznaczenia, o\u017ceni\u0142 si\u0119 z Bathilde i otoczy\u0142 j\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105\u201d. A kiedy wraca do grobu, para ksi\u0105\u017c\u0119ca trzymaj\u0105c si\u0119 za r\u0119ce opuszcza \u201eniebezpieczny las\u201d.<\/p>\n

\"\u201eGiselle\u201d

\u201eGiselle\u201d Charlotte Gastaut, zdj\u0119cie: Mamania<\/p><\/div>\n

Cho\u0107 mo\u017ce warto si\u0119 z takim fina\u0142em oswoi\u0107. Zw\u0142aszcza \u017ce pozostaje w zgodzie z opublikowan\u0105 w 1841 roku oryginaln\u0105 tre\u015bci\u0105 baletu, kt\u00f3rej angielskie t\u0142umaczenie znajduje si\u0119 w ksi\u0105\u017cce Cyrila W. Beaumonta \u201eThe ballet called Giselle\u201d.<\/p>\n

Albrecht retraces his steps and remains spellbound with surprise and grief on seeing Giselle sink slowly and gradually into this verdant tomb. Then, with one arm she still keeps free, she shows Albrecht the trembling Bathilde, kneeling some paces from him and stretching out her hand to him with a gesture of entreaty.<\/em><\/p>\n

Giselle seems to tell her lover to bestow his love and fidelity on the sweet young girl; that is her sole wish, her last prayer, from one who can love no more this world. Then, making him a poignant and eternal gesture of farewell, she vanishes amid the flowering grass which now completely engulfs her.<\/em><\/p>\n

Albrecht rises heartbroken, but to him the Wili’s command seems sacred. He plucks some of the flowers which cover Giselle and lovingly presses them to his heart, next, to his lips, then, weak and staggering, he stretches out his hand to Bathilde and falls into the arms of those surrounding him.<\/em><\/p>\n

\"\u201eGiselle\u201d

\u201eGiselle\u201d Charlotte Gastaut, zdj\u0119cie: Mamania<\/p><\/div>\n

Kusi mnie, \u017ceby znowu napisa\u0107 nie wiem, czy mi si\u0119 podoba\u0142o<\/a>. Ale jak to si\u0119 m\u00f3wi \u201ez\u0142o dobrem zwyci\u0119\u017caj\u201d. I nie zapominajmy, \u017ce jest to bajka o \u201eGiselle\u201d dla dzieci. Uwsp\u00f3\u0142cze\u015bnion\u0105 wersj\u0119 dla doros\u0142ych, o kt\u00f3rej wspomnia\u0142am w artykule \u201eZ Harzu na Kaszuby”<\/a>, mo\u017cna obejrze\u0107 w lutym i w marcu w Operze Ba\u0142tyckiej w Gda\u0144sku.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Baletomanom nie spodoba si\u0119 pewnie tre\u015b\u0107 zako\u0144czenia – mniej dramatyczna i troch\u0119 ra\u017c\u0105ca naiwn\u0105 poprawno\u015bci\u0105. <\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":774,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[4,158,406],"tags":[159,160,17],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/763"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=763"}],"version-history":[{"count":20,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/763\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3082,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/763\/revisions\/3082"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/774"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=763"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=763"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=763"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}