{"id":827,"date":"2019-02-09T00:14:07","date_gmt":"2019-02-08T23:14:07","guid":{"rendered":"https:\/\/taniec.blog.polityka.pl\/?p=827"},"modified":"2020-10-30T08:44:31","modified_gmt":"2020-10-30T07:44:31","slug":"slynny-fan-wladimira-putina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/2019\/02\/09\/slynny-fan-wladimira-putina\/","title":{"rendered":"S\u0142ynny fan W\u0142adimira Putina"},"content":{"rendered":"

W Operze Paryskiej d\u0142ugo si\u0119 nie zastanawiano. Siergiej Po\u0142unin zosta\u0142 wycofany z obsady \u201eJeziora \u0142ab\u0119dziego\u201d<\/a> w choreografii Rudolfa Nuriejewa, w kt\u00f3rym mia\u0142 go\u015bcinnie wyst\u0105pi\u0107 w roli Zygfryda.<\/p>\n

Ten genialny tancerz, najm\u0142odszy w historii pierwszy solista The Royal Ballet, ulubieniec publiczno\u015bci, nie tylko baletowej, jego wyst\u0119p w klipie \u201eTake Me to Church\u201d Hoziera w re\u017cyserii Davida LaChapelle\u2019a osi\u0105gn\u0105\u0142 ponad 26 mln wy\u015bwietle\u0144, ostatnio zas\u0142yn\u0105\u0142 seri\u0105 homofobicznych i seksistowskich wpis\u00f3w w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych.<\/p>\n

Nie s\u0105 to pierwsze ekscesy w wykonaniu \u201ebad boy of ballet\u201d. Z niekonwencjonalnych zachowa\u0144 znany jest od dawna. By\u0142y i nadal s\u0105 opisywane w prasie. Kilka lat temu na ekranach kin pojawi\u0142 si\u0119 te\u017c film \u201eDancer\u201d w re\u017cyserii Stevena Cantora, kt\u00f3ry w Polsce zwyci\u0119\u017cy\u0142 w kategorii film\u00f3w dokumentalnych w plebiscycie publiczno\u015bci 32. Warszawskiego Festiwalu Filmowego.<\/p>\n

Do nowych wybryk\u00f3w urodzonego na Ukrainie Po\u0142unina nale\u017cy zaliczy\u0107 g\u0142o\u015bn\u0105 fascynacj\u0119 Donaldem Trumpem (\u201eYou don\u2019t like Donald Trump because he speaks the truth and speaks his mind!!!\u201d). Ale przede wszystkim W\u0142adimirem Putinem, kt\u00f3r\u0105 przypiecz\u0119towa\u0142 tatuuj\u0105c sobie wizerunek prezydenta Rosji na klatce piersiowej.\u00a0Niedawno zabra\u0142 g\u0142os w sprawach spo\u0142ecznych. I tym razem nie wyst\u0105pi\u0142 w obronie ci\u0119\u017cko pracuj\u0105cych, zarabiaj\u0105cych grosze tancerzy<\/a>. Tylko przywo\u0142a\u0142 do porz\u0105dku zniewie\u015bcia\u0142ych jego zdaniem m\u0119\u017cczyzn:<\/p>\n

Man what\u2019s wrong with you? Females now trying take on the man role because you don\u2019t fuck them and because you are an embarrassment.<\/em><\/p>\n

Za\u015b jako tancerz ca\u0142e \u017cycie dbaj\u0105cy o sylwetk\u0119 jeden z wpis\u00f3w po\u015bwi\u0119ci\u0142 \u201ewalce\u201d z oty\u0142o\u015bci\u0105:<\/p>\n

Let\u2019s slap fat people when you see them. It will help them and encourage them to lose some fat. No respect for laziness!<\/em><\/p>\n

Preferencje polityczne tancerza nie mia\u0142y wp\u0142ywu na jego karier\u0119 artystyczn\u0105. Pogl\u0105dy wypowiadane w sprawach spo\u0142ecznych uznano jednak w Pary\u017cu za niedopuszczalne i stoj\u0105ce w sprzeczno\u015bci z wyznawanymi tam zasadami.\u00a0Spraw\u0119 szerzej opisuj\u0105 \u201eThe Guardian\u201d<\/a>, \u201eThe Telegraph\u201d<\/a> i \u201eDance Magazine\u201d<\/a>.\u00a0Ukaza\u0142o si\u0119 te\u017c o\u015bwiadczenie Opery Paryskiej:<\/p>\n

Compte tenu des propos publics tenus par Sergei Polunin, Aur\u00e9lie Dupont, Directrice de la danse, a pris la d\u00e9cision de ne plus inviter l\u2019artiste. Ces propos n\u2019\u00e9tant pas en ad\u00e9quation avec ses valeurs et celles de l\u2019Institution.<\/em><\/p>\n

Ale nie s\u0105 to jedyne wie\u015bci z tej instytucji.\u00a0W tym roku mija 350 lat od powstania L\u2019Op\u00e9ra de Paris (wcze\u015bniej nazywanej \u201eAcad\u00e9mie d\u2019Op\u00e9ra\u201d i \u201eAcad\u00e9mie Royale de Musique\u201d) i 30 lat od otwarcia Op\u00e9ra Bastille.\u00a0Z tej okazji arte.tv emituje rewelacyjn\u0105 gal\u0119 operowo-baletow\u0105<\/a> zarejestrowan\u0105 31 grudnia 2018 r., a sk\u0142adaj\u0105c\u0105 si\u0119 z a\u017c trzech cz\u0119\u015bci.\u00a0Pierwsza i druga odby\u0142a si\u0119 w Palais Garnier.<\/p>\n

W programie znalaz\u0142y si\u0119 fragmenty oper: mi\u0119dzy innymi \u201eLa damnation de Faust\u201d (Pot\u0119pienie Fausta) Hectora Berlioza, \u201eLes P\u00eacheurs de perles\u201d (Po\u0142awiacze pere\u0142) Georges’a Bizeta, \u201eH\u00e9rodiade\u201d (Herodiada), \u201eWerther\u201d (Werter) i \u201eManon\u201d Jules’a Masseneta oraz \u201eLa Traviata\u201d Giuseppe Verdiego. Wyst\u0105pili: Sonya Yoncheva<\/a>, Bryan Hymel<\/a> i Ludovic T\u00e9zier<\/a>.<\/p>\n

Z kolei \u00c9toiles<\/em> Opery Paryskiej zata\u0144czyli cztery duety mi\u0142osne:<\/p>\n

L\u00e9onore Baulac<\/a> i Mathieu Ganio<\/a> – pas de deux<\/em> z I aktu \u201eLa Dame aux cam\u00e9lias\u201d Johna Neumeiera, Eleonora Abbagnato<\/a> i St\u00e9phane Bullion<\/a> – fragment \u201eCarmen\u201d w choreografii Rolanda Petit i pas de deux<\/em> z III aktu \u201eLa Dame aux cam\u00e9lias\u201d, Amandine Albisson<\/a> i Florian Magnenet<\/a> (Premier danseur) fragment baletu \u201eLe Parc\u201d Angelina Preljocaja.<\/p>\n

Trzecia cz\u0119\u015b\u0107 odby\u0142a si\u0119 w Op\u00e9ra Bastille. Zgodnie z \u017cyczeniem Karla Paquette\u2019a<\/a> wystawiono balet \u201eCendrillon\u201d w choreografii Rudolfa Nuriejewa. By\u0142o to jego po\u017cegnanie ze scen\u0105. W randze Danseur \u00c9toile<\/em> ta\u0144czy\u0142 od 31 grudnia 2009 r., a swoj\u0105 sceniczn\u0105 karier\u0119 postanowi\u0142 zako\u0144czy\u0107 \u201epi\u0119kn\u0105 histori\u0105\u201d, spektaklem z happy endem. W roli Kopciuszka wyst\u0105pi\u0142a Valentine Colasante<\/a>.<\/p>\n

Czy by\u0142 przygotowany na ten dzie\u0144? Odpowied\u017a na to pytanie znajd\u0105 Pa\u0144stwo w za\u0142\u0105czonym filmie<\/a>.<\/p>\n

Gal\u0119 mo\u017cna ogl\u0105da\u0107 do 31 marca.<\/a> Mi\u0142ych wra\u017ce\u0144!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Preferencje polityczne nie mia\u0142y wp\u0142ywu na jego karier\u0119 artystyczn\u0105. Pogl\u0105dy wypowiadane w sprawach spo\u0142ecznych uznano jednak w Pary\u017cu za niedopuszczalne. <\/p>\n","protected":false},"author":10,"featured_media":828,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[167,6],"tags":[172,171,170,169],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/827"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/users\/10"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=827"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/827\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2921,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/827\/revisions\/2921"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media\/828"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=827"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=827"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/taniec\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=827"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}