{"id":1623,"date":"2016-01-11T23:57:51","date_gmt":"2016-01-11T22:57:51","guid":{"rendered":"http:\/\/zagner.blog.polityka.pl\/?p=1623"},"modified":"2016-01-12T00:50:34","modified_gmt":"2016-01-11T23:50:34","slug":"mohammed-nie-pamieta-kiedy-ostatnio-jadl-chleb","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/2016\/01\/11\/mohammed-nie-pamieta-kiedy-ostatnio-jadl-chleb\/","title":{"rendered":"Mohammed nie pami\u0119ta, kiedy ostatnio jad\u0142 chleb"},"content":{"rendered":"<p>Ci\u0119\u017car\u00f3wki ONZ z pomoc\u0105 w ko\u0144cu dotar\u0142y do trzech umieraj\u0105cych z g\u0142odu syryjskich miejscowo\u015bci: Madaja, Kafrajja i Fu\u2019ah. Po raz kolejny trudno zrozumie\u0107, dlaczego pomoc do tych ludzi dociera tak p\u00f3\u017ano.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nPierwsze relacje s\u0105 wstrz\u0105saj\u0105ce, czytam je na Twitterze, tak\u017ce na kontach ONZ. \u201eMohammed nie pami\u0119ta, kiedy ostatnio jad\u0142 chleb. Kiedy\u015b gra\u0142em w pi\u0142k\u0119, ale teraz nie mam si\u0142y&#8221;. UNHCR: \u201eWolontariusze roz\u0142adowuj\u0105 ci\u0119\u017car\u00f3wki. T\u0142umy g\u0142odnych dzieci. \u015aciskaj\u0105ce za serce\u2026\u201d.<\/p>\n<blockquote class=\"twitter-tweet\" lang=\"pl\">\n<p dir=\"ltr\" lang=\"en\">Mohamed doesn&#8217;t know when he last ate meat\/bread. &#8222;I used to play football but now I don&#8217;t have the power&#8221; <a href=\"https:\/\/twitter.com\/hashtag\/Madaya?src=hash\">#Madaya<\/a> <a href=\"https:\/\/t.co\/RcHxK0yJZ1\">pic.twitter.com\/RcHxK0yJZ1<\/a><\/p>\n<p>\u2014 UN Refugee Agency (@Refugees) <a href=\"https:\/\/twitter.com\/Refugees\/status\/686638879936528385\">stycze\u0144 11, 2016<\/a><\/p><\/blockquote>\n<p><script src=\"\/\/platform.twitter.com\/widgets.js\" async=\"\" charset=\"utf-8\"><\/script><br \/>\n40-tys. Madaja by\u0142a odci\u0119ta przez Hezbollah i armi\u0119 syryjsk\u0105 od \u015bwiata od pa\u017adziernika (blokada znajduj\u0105cych si\u0119 w prowincji Edlib Kafraji i Fu\u2019ah, gdzie mieszka ok. 20 tys. os\u00f3b trwa\u0142a od grudnia). Miasteczko le\u017cy zaledwie p\u00f3\u0142 godziny drogi samochodem od Damaszku, 10 kilometr\u00f3w od granicy z Libanem. Kiedy w Madai zjedzono wszystko, co by\u0142o do zjedzenia, ludzie zacz\u0119li gotowa\u0107 zup\u0119 na li\u015bciach z drzew, jedli traw\u0119, ofiar\u0105 pad\u0142y koty. Je\u015bli jakiekolwiek jedzenie mo\u017cna by\u0142o kupi\u0107, to ceny by\u0142y astronomiczne: kilogram ry\u017cu za r\u00f3wnowarto\u015b\u0107 200 dolar\u00f3w lub wi\u0119cej.<\/p>\n<p>W mediach spo\u0142eczno\u015bciowych mo\u017cna znale\u017a\u0107 wstrz\u0105saj\u0105ce zdj\u0119cia wychudzonych dzieci, z przykuwaj\u0105cymi uwag\u0119 wielkimi oczami na zabiedzonych twarzach, sk\u00f3ra i ko\u015bci, podobnie zdj\u0119cia wycie\u0144czonych doros\u0142ych. Ilu ludzi umar\u0142o tu z g\u0142odu \u2013 nie wiadomo, tylko w ostatnich dniach, kiedy miasteczko wiedzia\u0142o ju\u017c, \u017ce pomoc nadejdzie, zmar\u0142o 10 os\u00f3b. Od 1 grudnia zmar\u0142o tu 28 os\u00f3b, w tym sze\u015bcioro dzieci poni\u017cej pierwszego roku \u017cycia.<\/p>\n<p>Syryjski rz\u0105d zgodzi\u0142 si\u0119 w ko\u0144cu na wjazd do miasta ci\u0119\u017car\u00f3wek z pomoc\u0105 humanitarn\u0105 &#8211; dopiero wtedy, kiedy wstrz\u0105saj\u0105ce zdj\u0119cia dzieci by\u0142y ju\u017c wsz\u0119dzie. Gdyby by\u0142o cicho, ludzie ci pewnie umarliby dalej z g\u0142odu, po cichu. Skoro ci\u0119\u017car\u00f3wki wjecha\u0142y tam dzi\u015b, mog\u0142y te\u017c wjecha\u0107 dwa miesi\u0105ce temu.<\/p>\n<p>Madaja po Jarmuku staje si\u0119 kolejnym miastem symbolem wojennego g\u0142odu. Cho\u0107 nie musia\u0142a si\u0119 nim sta\u0107. Pomoc humanitarna dociera do zaledwie 10 proc. potrzebuj\u0105cych w Syrii. Wed\u0142ug szacunk\u00f3w ONZ wszystkich potrzebuj\u0105cych jest 4,5 mln os\u00f3b. Za chwil\u0119 b\u0119dzie g\u0142o\u015bno o kolejnej Madai, bo jest zima i w zwi\u0105zku z tym jeszcze trudniej o po\u017cywienie. B\u0119dzie wi\u0119c g\u0142o\u015bno od Deraja, Deir ez-Zor, Zabadani, cho\u0107 mog\u0142oby nie by\u0107. Wystarczy\u0142oby, gdyby kontroluj\u0105ce dane tereny si\u0142y pozwala\u0142y wjecha\u0107 ci\u0119\u017car\u00f3wkom z pomoc\u0105 wcze\u015bniej (s\u0105 w Syrii miejsca, gdzie to zwolennicy Asada przymieraj\u0105 g\u0142odem w obl\u0119\u017conych miejscowo\u015bciach).<\/p>\n<p>W przypadku Madai, Kafraji i Fu\u2019ah nie pozwoli\u0142y, wola\u0142y tygodniami i miesi\u0105cami broni\u0107 si\u0119, \u017ce to wielka manipulacja, \u017ce zdj\u0119cia pochodz\u0105 z innych miejsc na \u015bwiecie, a jedzenie przechwytuj\u0105 znajduj\u0105ce si\u0119 tu grupy rebeliant\u00f3w. To ostatnie do pewnego stopnia mo\u017ce by\u0107 prawd\u0105. Cz\u0119sto zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce na \u017cywno\u015bci, wodzie, lekach \u0142apy k\u0142ad\u0142y uzbrojone grupy, a do cywil\u00f3w dociera\u0142a ich znikoma ilo\u015b\u0107 lub zupe\u0142nie nic.<\/p>\n<p>Blokada miasta odcina je od wszelkich dostaw, tyle \u017ce ci, kt\u00f3rzy nosz\u0105 karabin, \u0142atwiej i szybciej znajd\u0105 po\u017cywienie ni\u017c rodzina z pi\u0105tk\u0105 dzieci. Wiedz\u0105 to zar\u00f3wno oblegaj\u0105cy, jak i uzbrojeni obl\u0119\u017ceni, bez wahania tocz\u0105c sw\u00f3j wy\u015bcig szale\u0144c\u00f3w o osi\u0105gni\u0119cie kolejnego strategicznego celu. Gotowi na wszystko, nawet na to, by zag\u0142odzi\u0107 ca\u0142e miasto.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Ci\u0119\u017car\u00f3wki ONZ z pomoc\u0105 w ko\u0144cu dotar\u0142y do trzech umieraj\u0105cych z g\u0142odu syryjskich miejscowo\u015bci: Madaja, Kafrajja i Fu\u2019ah. Po raz kolejny trudno zrozumie\u0107, dlaczego pomoc do tych ludzi dociera tak p\u00f3\u017ano.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[3],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1623"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1623"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1623\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1627,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1623\/revisions\/1627"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1623"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1623"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1623"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}