Zamiast walki wojna, zamiast medali gesty, zamiast sportu polityka. Smutne igrzyska.
\n
\nLiba\u0144scy sportowcy nie wpuszczaj\u0105 izraelskich do autobusu, kt\u00f3rym maj\u0105 jecha\u0107 na ceremoni\u0119 otwarcia igrzysk w Rio. T\u0142umacz\u0105 potem, \u017ce \u201eIzraelczycy szukali k\u0142opot\u00f3w\u201d. Szef liba\u0144skiej delegacji staje si\u0119 bohaterem narodowym w Libanie.<\/p>\n
Saudyjska judoka Joud Fahmy oddaje walk\u0119 z zawodniczk\u0105 z Mauritiusa. Oficjalnym powodem jest kontuzja r\u0119ki i nogi. Nieoficjalnie wszyscy m\u00f3wi\u0105, \u017ce chodzi o to, by nie spotka\u0107 si\u0119 w kolejnej rundzie z Gili Cohen. Gili jest Izraelk\u0105.<\/p>\n
Egipski judoka Islam El Shehaby po przegranej walce z Orenem Sasssonem z Izraela odmawia podania r\u0119ki zwyci\u0119zcy. Uk\u0142on jest nieod\u0142\u0105cznym elementem tej dyscypliny, zar\u00f3wno na pocz\u0105tku, jak i po zako\u0144czeniu walki \u2013 Shehaby nie m\u00f3g\u0142 z tego zrezygnowa\u0107. Podanie r\u0119ki jest zwyczajowym gestem, ale praktycznie nie zdarza si\u0119, by go zabrak\u0142o.<\/p>\n
Shehaby za swoje zachowanie zosta\u0142 wybuczany przez kibic\u00f3w na trybunach, ale u siebie w kraju mo\u017ce mie\u0107 wi\u0119kszy problem. Ju\u017c dzi\u015b w komentarzach pod tekstem na ten temat w arabskiej prasie \u015bcieraj\u0105 si\u0119 dwie opcje \u2013 Islam w og\u00f3le nie powinien by\u0142 stawa\u0107 do walki, nie maj\u0105c pewno\u015bci, \u017ce mo\u017ce j\u0105 wygra\u0107. Albo opinia, \u017ce niepodanie r\u0119ki jest wystarczaj\u0105cym gestem. Nikt nie pisze, \u017ce powinien zachowa\u0107 si\u0119 normalnie, czyli jak wszyscy po przegranej czy wygranej walce.<\/p>\n
Walka na niesportowe gesty jest nieod\u0142\u0105cznym elementem imprez sportowych, je\u015bli chodzi o zawodnik\u00f3w z Bliskiego Wschodu (do historii przesz\u0142o zachowanie graj\u0105cego w europejskiej dru\u017cynie egipskiego pi\u0142karza, kt\u00f3ry by unikn\u0105\u0107 przybicia \u201epi\u0105tki\u201d z przeciwnikami z Tel-Awiw Makabi w jednym mecz\u00f3w kwalifikacji do Ligi Mistrz\u00f3w, koniecznie musia\u0142 zasznurowa\u0107 buty, a w kolejnym zamiast otwartej d\u0142oni zamkn\u0105\u0142 j\u0105 w pi\u0119\u015b\u0107).<\/p>\n
W przypadku igrzysk jest jednocze\u015bnie zaprzeczeniem g\u0142\u0119bokiej idei tej imprezy, \u017ce sport jest t\u0105 p\u0142aszczyzn\u0105, na kt\u00f3rej wszelkie spory zawiesza si\u0119 na ko\u0142ku \u2013 cho\u0107by tylko na kilka tygodni. Kiedy\u015b na czas igrzysk zawieszano wojny, dzi\u015b nie ma o tym mowy \u2013 na \u015bwiecie toczy si\u0119 ok. 40 konflikt\u00f3w zbrojnych i nikomu nie przychodzi do g\u0142owy, by przesta\u0107 strzela\u0107 do ludzi lub zrzuca\u0107 na nich bomby tylko dlatego, \u017ce gdzie\u015b dalej toczy si\u0119 walka o medale.<\/p>\n
Sportowcy mogliby nie my\u015ble\u0107 o polityce (jak te dwie Koreanki, kt\u00f3re sfotografowa\u0142y si\u0119 razem, mimo \u017ce jedna pochodzi z p\u00f3\u0142nocy, a druga z po\u0142udnia), ale to si\u0119 nie udaje. Nie s\u0105 do tego zach\u0119cani, przeciwnie. Serbski minister sportu wzywa do bojkotu ceremonii dekoracji medalowych, je\u015bli mieliby w nich uczestniczy\u0107 sportowcy z Kosowa. W\u0119gierska telewizja nie zauwa\u017ca dru\u017cyny uchod\u017ac\u00f3w.<\/p>\n
Sportowcy z Bliskiego Wschodu te\u017c nie mog\u0105\/nie potrafi\u0105\/nie chc\u0105 odci\u0105\u0107 si\u0119 od polityki. Izraelski zawodnik nie jest przeciwnikiem, ale wrogiem. Je\u015bli nie mog\u0105 go pokona\u0107, przynajmniej obra\u017c\u0105 lub zignoruj\u0105, wyma\u017c\u0105 z mapy zawod\u00f3w. Nawet je\u015bli nie wr\u00f3c\u0105 do domu z medalem, b\u0119d\u0105 mogli powiedzie\u0107, \u017ce nie ugi\u0119li si\u0119 przed wrogiem, nawet najmniejszym gestem. B\u0119d\u0105 mieli swoje \u201ezwyci\u0119stwo\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zamiast walki wojna, zamiast medali gesty, zamiast sportu polityka. Smutne igrzyska.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[7,18,107,5,6,106],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1929"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1929"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1929\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1931,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1929\/revisions\/1931"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1929"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1929"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1929"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}