Czym r\u00f3\u017cni si\u0119 Tunezja od Egiptu? Zupe\u0142nie nie\u017ale wyja\u015bniaj\u0105 to dwa filmy.
\n
\n\u201eCztery lata rewolucji\u201d to dokumentalna opowie\u015b\u0107 o Tunezji, poprowadzona od pocz\u0105tku, czyli od samospalenia Mohameda Bouaziziego, co by\u0142o iskr\u0105 wzniecenia Arabskiej Wiosny, a\u017c do kolejnych wybor\u00f3w parlamentarnych w tym kraju. Demonstracje, wielka polityka, budowanie krok po kroku demokratycznego kraju, wielkie sprawy – pokazane przez histori\u0119 dw\u00f3ch kobiet, kt\u00f3re \u0142\u0105czy wiek, podobna sytuacja \u017cyciowa (obie szykuj\u0105 si\u0119 do \u015blubu) i aktywno\u015b\u0107 polityczna.<\/p>\n
Dziel\u0105 \u2013 jak nie przymierzaj\u0105c reszt\u0119 Tunezyjczyk\u00f3w \u2013 pogl\u0105dy na to, jakiej Tunezji chc\u0105. Emna Ben D\u017cemaa jest dziennikark\u0105, blogerk\u0105, zwolenniczk\u0105 \u015bwieckiej Tunezji, kt\u00f3ra bardziej przypomina Francj\u0119 czy Szwecj\u0119, jak sama przyznaje. I o tak\u0105 Tunezj\u0119 walczy wszelkimi mo\u017cliwymi sposobami.<\/p>\n
D\u017cawhara Ettis jest \u015bwie\u017co upieczon\u0105 absolwentk\u0105 uniwersytetu, wyk\u0142adowczyni\u0105, cz\u0142onkini\u0105 islamskiej partii Ennahada, najpierw szefow\u0105 kobiecej m\u0142odzie\u017c\u00f3wki, p\u00f3\u017aniej kandydatk\u0105 do Zgromadzenia Konstytucyjnego. Sama o sobie m\u00f3wi, \u017ce jest feministk\u0105, pot\u0119pia kolejne zamachy terrorystyczne, wierz\u0105c, \u017ce nie w imi\u0119 tego islamu, w kt\u00f3ry ona sama wierzy, s\u0105 one przeprowadzane. Jest m\u0142od\u0105 idealistk\u0105, dla kt\u00f3rej nie ma rzeczy niemo\u017cliwych, oczywi\u015bcie w ramach islamu, cokolwiek to znaczy.<\/p>\n
Emna stoi po drugiej stronie barykady, marzy o demokratycznej Tunezji, nie ufa islamskiej wersji kraju \u2013 uwa\u017ca, \u017ce jej zwolennicy (co zreszt\u0105 sami przyznaj\u0105) nie chc\u0105 narzuci\u0107 czy wymusi\u0107 swojej wizji kraju, ale b\u0119d\u0105 j\u0105 wprowadza\u0107 ma\u0142ymi krokami, zmieniaj\u0105c mentalno\u015b\u0107 ludzi od przedszkolak\u00f3w pocz\u0105wszy.<\/p>\n
Tunezja, mimo zawieruch i problem\u00f3w, z rewolucji wychodzi obronn\u0105 r\u0119k\u0105, w ko\u0144cu powstaje chwalona na \u015bwiecie konstytucja, odbywaj\u0105 si\u0119 kolejne wybory, ludzie przestaj\u0105 si\u0119 ba\u0107. Nawet je\u015bli nie wszystko, o czym marzyli, si\u0119 spe\u0142ni\u0142o, czuj\u0105, \u017ce s\u0105 wolni. Faktycznie, Tunezja wci\u0105\u017c walczy z problemami gospodarczymi, nowy rz\u0105d przede wszystkim zapowiedzia\u0142 konieczno\u015b\u0107 zaciskania pasa, ale wida\u0107, \u017ce Tunezja nie chce zamieni\u0107 si\u0119 w nieobliczaln\u0105 Libi\u0119.<\/p>\n
W Egipcie rewolucja sta\u0142a si\u0119 w\u0142asn\u0105 karykatur\u0105. Obalonego dyktatora zast\u0105pi\u0142 islamski prezydent, a jego w ko\u0144cu wojsko i genera\u0142 w fotelu prezydenta. Egipt drepcze w miejscu, co czuj\u0105 ludzie, co wida\u0107 z daleka. Fabularny film \u201eZderzenie\u201d opowiada o chwili, gdy Egipt ogarn\u0119\u0142y zamieszki po obaleniu prezydenta Mursiego. Do policyjnego transportowca jednego dnia trafiaj\u0105 jego zwolennicy i przeciwnicy, ich los zostaje spleciony w ci\u0105gu zaledwie kilkunastu godzin. Film nie pozostawia z\u0142udze\u0144, ta rewolucja po\u017cera kolejne swoje dzieci. Nic i nikt ich nie uratuje.<\/p>\n
Ten Egipt po rewolucji, kolejnej i kolejnej, nie przynosi \u017cadnej ulgi jego mieszka\u0144com. Jest jak pude\u0142ko, w kt\u00f3rym opowiadana jest wci\u0105\u017c ta sama historia, zmieniaj\u0105 si\u0119 tylko szyldy, ale ono samo pozostaje bez zmian.<\/p>\n
Oba filmy widzia\u0142am podczas trwaj\u0105cego w\u0142a\u015bnie Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Je\u015bli kto\u015b z Pa\u0144stwa ma okazj\u0119 jeszcze si\u0119 wybra\u0107, polecam, je\u015bli nie, prosz\u0119 pami\u0119ta\u0107 o tych tytu\u0142ach \u2013 by\u0107 mo\u017ce uda si\u0119 je zobaczy\u0107 przy innej okazji.<\/p>\n