{"id":3138,"date":"2018-05-13T06:55:47","date_gmt":"2018-05-13T04:55:47","guid":{"rendered":"http:\/\/zagner.blog.polityka.pl\/?p=3138"},"modified":"2018-05-14T15:04:44","modified_gmt":"2018-05-14T13:04:44","slug":"netta-nie-jest-zabawka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/2018\/05\/13\/netta-nie-jest-zabawka\/","title":{"rendered":"Netta nie jest zabawk\u0105"},"content":{"rendered":"<p>Zwyci\u0119stwo Netty Barzilai w Eurowizji Tel Awiw \u015bwi\u0119towa\u0142 w swoim stylu: na plac Rabina, mimo p\u00f3\u017anej godziny i tego, \u017ce w niedziel\u0119 tu si\u0119 pracuje, przysz\u0142y t\u0142umy. Na wielkim wy\u015bwietlaczu na ratuszu pojawi\u0142 si\u0119 napis \u201eToy\u201d. Czyli tytu\u0142 zwyci\u0119skiej piosenki.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nPodobno \u015bwi\u0119towano nawet w Machane Jehuda, kt\u00f3ry za dnia jest pachn\u0105cym milionem przypraw szukiem, a nocami popularnym miejscem spotka\u0144. \u201eNast\u0119pnym razem w Jerozolimie\u201d \u2013 m\u00f3wi\u0142a Netta, jakby nawi\u0105zuj\u0105c do s\u0142ynnego \u201eNast\u0119pnego roku w Jerozolimie\u201d.<\/p>\n<p>25-letnia Netta jest na ustach Izraela od wielu tygodni. Kolorowa, \u017cywio\u0142owa, inna, bardzo ciekawa w tej inno\u015bci i kolorowo\u015bci. \u015apiewa, \u017ce nie jest zabawk\u0105 w r\u0119kach g\u0142upich facet\u00f3w. Wydaje przy tym dziwne odg\u0142osy i ta\u0144czy. Ubrana te\u017c jest dziwnie: w r\u00f3\u017cowe kimono i czarny b\u0142yszcz\u0105cy gorset. I to si\u0119 podoba. Nie znam si\u0119 na muzyce, wi\u0119c nawet nie b\u0119d\u0119 pr\u00f3bowa\u0107 ocenia\u0107 Netty pod tym wzgl\u0119dem. Dla mnie interesuj\u0105ca jest ona sama i to, na ile opowiada o wsp\u00f3\u0142czesnym Izraelu.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/84LBjXaeKk4\" width=\"560\" height=\"315\" frameborder=\"0\" allowfullscreen=\"allowfullscreen\"><\/iframe><\/p>\n<p>Netta nie ukrywa, \u017ce inspirowa\u0142a si\u0119 #MeToo. Jej piosenk\u0119 okrzykni\u0119to hymnem, a j\u0105 &#8211; g\u0142osem akcji. Ale piosenk\u0119 stworzyli dwaj m\u0119\u017cczy\u017ani: znany autor izraelskich hit\u00f3w Doron Madalie i Stav Beger. Nie oceniajmy jednak ani Netty, ani jej autor\u00f3w po pozorach. Madalie przyzna\u0142 kiedy\u015b, \u017ce mia\u0142 do\u015b\u0107 widoku takich samych kobiet na ulicy, szuka\u0142 \u201einnej\u201d twarzy. Strza\u0142 w dziesi\u0105tk\u0119. Wida\u0107, \u017ce Nett\u0119 pokochano w\u0142a\u015bnie za inno\u015b\u0107, co zreszt\u0105 sama podkre\u015bla\u0142a, gdy dzi\u0119kowa\u0142a za nagrod\u0119. \u201eDzi\u0119kuj\u0119 za wybranie mnie. Dzi\u0119kuj\u0119 za akceptacj\u0119 r\u00f3\u017cnic mi\u0119dzy nami. Dzi\u0119kuj\u0119 za uczczenie r\u00f3\u017cnorodno\u015bci\u2033 \u2013 m\u00f3wi\u0142a Netta po og\u0142oszeniu wynik\u00f3w. Nie jestem pewna, czy bardziej o sobie, czy o Izraelu.<\/p>\n<p>Z jej sukcesu cieszy si\u0119 telawiwska ulica, ale te\u017c politycy (dzwonili do niej prezydent i premier, nazywaj\u0105c j\u0105 slangowo \u201e<em>kapara alajch<\/em>\u201d, co w wolnym t\u0142umaczeniu oznacza tyle co\u00a0\u201eskarb\u201d,\u00a0\u201ekochana\u201d). Minister kultury Miri Regev cieszy si\u0119 z prezentu na 70. rocznic\u0119 powstania Izraela. Wed\u0142ug polityk\u00f3w jest \u201enajlepsz\u0105 ambasadork\u0105\u201d na \u015bwiecie. I co\u015b w tym jest. Cho\u0107 ona sama sta\u0142a si\u0119 celem atak\u00f3w ze strony aktywist\u00f3w ruchu BDS, kt\u00f3rzy wzywali do zbojkotowania piosenki.<\/p>\n<p>Sami politycy maj\u0105 za uszami. O ma\u0142y w\u0142os Izrael nie wyst\u0105pi\u0142 w konkursie, bo w\u0142adze zamkn\u0119\u0142y jeden z publicznych kana\u0142\u00f3w telewizyjnych, na kt\u00f3rym tradycyjnie transmitowano fina\u0142y Eurowizji. Rok temu og\u0142aszano nawet, \u017ce wyst\u0119p na Ukrainie by\u0142 ostatnim.<\/p>\n<p>Netta nie daje si\u0119 upchn\u0105\u0107 w \u017cadne szufladki. Na razie za\u015bpiewa\u0142a jedn\u0105 piosenk\u0119, kt\u00f3r\u0105 zna ju\u017c pewnie p\u00f3\u0142 \u015bwiata, i ma ochot\u0119 na wi\u0119cej. Jest wykszta\u0142cona muzycznie, ma dobry g\u0142os. I, jak ustalili\u015bmy, jest \u201einna\u201d. Na ile jest jednak \u201einna\u201d ni\u017c ca\u0142y Izrael? Netta to g\u0142os pokolenia, kt\u00f3re nie chce by\u0107 zabawk\u0105 w niczyich r\u0119kach. W tym sensie nie r\u00f3\u017cni si\u0119 od innych kobiet na ulicach, kt\u00f3re g\u0142o\u015bno m\u00f3wi\u0105, \u017ce nie zgadzaj\u0105 si\u0119 na wykorzystywanie seksualne. Ruch #MeToo odbi\u0142 si\u0119 w Izraelu szerokim echem, swoje historie opowiada\u0142y dziennikarki, aktorki, modelki, sportsmenki. Ma nawet powsta\u0107 specjalny program telewizyjny ujawniaj\u0105cy zarejestrowane ukryt\u0105 kamer\u0105 przypadki molestowania w miejscach pracy. O tym si\u0119 m\u00f3wi. Ale nie od dzisiaj przecie\u017c (Izrael jest chyba jedynym krajem na \u015bwiecie, kt\u00f3rego by\u0142y prezydent siedzia\u0142 w wi\u0119zieniu za gwa\u0142ty i molestowanie).<\/p>\n<p>Ale nie mo\u017cna zapomina\u0107, \u017ce Netta reprezentuje bardziej \u201eTel Awiw\u201d ni\u017c \u201eJerozolim\u0119\u201d, przez co rozumiem nie miejsce, a inne cz\u0119\u015bci spo\u0142ecze\u0144stwa izraelskiego &#8211; takie, kt\u00f3re ani nie wygl\u0105daj\u0105 jak Netta, ani nie my\u015bl\u0105 jak ona. Nie wiem, na ile piosenka Netty jest w stanie dotrze\u0107 pod tradycyjne strzechy w Bnei Brak, Bat Jam czy Jawne. Ale je\u015bli i tam dotrze, na pewno b\u0119dziemy mogli powiedzie\u0107, \u017ce inno\u015b\u0107 zwyci\u0119\u017cy\u0142a.<\/p>\n<p>W ostatnie \u015bwi\u0119to Purim wielu Izraelczyk\u00f3w przebra\u0142o si\u0119 za Nett\u0119, zar\u00f3wno dzieci, jak i doro\u015bli. A to by\u0142 dopiero pocz\u0105tek. Czy za chwil\u0119 ulica zacznie wygl\u0105da\u0107 jak Netta? Nie zdziwi\u0142abym si\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Netta si\u0119 podoba, bo jest inna.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3146,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[5,19],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3138"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3138"}],"version-history":[{"count":26,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3138\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3166,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3138\/revisions\/3166"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3146"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3138"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3138"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3138"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}