W Izraelu osiad\u0142 Roman Abramowicz, jeden z najbogatszych ludzi \u015bwiata.
\n
\nJego maj\u0105tek szacowany jest na 11,5 mld dol., co daje mu 140. miejsce na li\u015bcie najbogatszych wed\u0142ug \u201eForbesa\u201d i pierwsze w Izraelu. Abramowicz zdetronizowa\u0142 Izraelczyka Eyala Ofera, magnata rynku nieruchomo\u015bci i spedycji (9 mld dol. maj\u0105tku).<\/p>\n
Abramowicz ma pieni\u0105dze i nie waha si\u0119 ich u\u017cywa\u0107. Ale w jego ustabilizowanym \u017cyciu nie zawsze wszystko si\u0119 uk\u0142ada. Oberwa\u0142 rykoszetem po tym, jak Londyn (a za nim inne zachodnie stolice) zacz\u0105\u0142 reagowa\u0107 na pr\u00f3b\u0119 zab\u00f3jstwa Siergieja Skripala i jego c\u00f3rki. Kiedy kilka tygodni temu wygas\u0142a wiza inwestorska Abramowicza, pozwalaj\u0105ca na 40-miesi\u0119czny pobyt na Wyspach, biznesmen musia\u0142 szuka\u0107 dla siebie innego miejsca do \u017cycia.<\/p>\n
Znalaz\u0142 je w Izraelu (ma \u017cydowskie pochodzenie, wi\u0119c m\u00f3g\u0142 si\u0119 ubiega\u0107 o obywatelstwo), dok\u0105d przylecia\u0142 swoim odrzutowcem. Z Izraelem sporo go \u0142\u0105czy. W jednej z najmodniejszych dzielnic Tel Awiwu Newe Cedek jest w\u0142a\u015bcicielem domu, niegdy\u015b hotelu Versano, kupionego od znanej izraelskiej aktorki Gal Gadot i jej m\u0119\u017ca Yarona Versano w 2015 r. za – podobno – 26 mln dol. Okolica jest urokliwa – wok\u00f3\u0142 wille i pi\u0119kny domy, galerie sztuki, kawiarnie, restauracje. Nieopodal mie\u015bci si\u0119 Centrum Ta\u0144ca i Teatru Suzanne Dellal, w kt\u00f3rym dzia\u0142a legendarny Batsheva Dance Company (ten od Mr. Gaga).<\/p>\n
Abramowicz jest w Izraelu znany, cz\u0119sto tu bywa, zainwestowa\u0142 w kilka start-up\u00f3w, a par\u0119 lat temu przekaza\u0142 30 mln dol. na budow\u0119 centrum nanotechnologii przy uniwersytecie w Tel Awiwie. 60 mln dol. przeznaczy\u0142 na centrum medycyny nuklearnej w najwi\u0119kszym izraelskim szpitalu w Ramat Gan.<\/p>\n
Wed\u0142ug izraelskiej prasy Abramowicz przez nast\u0119pn\u0105 dekad\u0119 b\u0119dzie zwolniony z p\u0142acenia podatk\u00f3w za dochody spoza Izraela. Nie b\u0119dzie te\u017c musia\u0142 wykazywa\u0107 ich \u017ar\u00f3de\u0142.<\/p>\n
W jaki spos\u00f3b si\u0119 wzbogaci\u0142? Zaczyna\u0142 od handlu ulicznego, a pierwszych powa\u017cnych pieni\u0119dzy dorobi\u0142 si\u0119 na sprzeda\u017cy gumowych kaczuszek z importu, kt\u00f3rymi handlowa\u0142 wprost ze swojego moskiewskiego mieszkania. Na fali pierestrojki<\/em> wszed\u0142 w bardziej legalne interesy. Za\u0142o\u017cy\u0142 z \u017con\u0105 firm\u0119 produkuj\u0105c\u0105 plastikowe lalki. P\u00f3\u017aniej wiod\u0142o mu si\u0119 ca\u0142kiem dobrze, zarabia\u0142 na ropie. W 1995 r. wraz z Borysem Bierezowskim<\/a> przej\u0105\u0142 kontrol\u0119 nad rosyjsk\u0105 firm\u0105 Sibnieft. Mia\u0142 wtedy tylko 29 lat. Dzi\u0119ki Bierezowskiemu wszed\u0142 w orbit\u0119 Kremla, pozna\u0142 samego Jelcyna. Do dzi\u015b jest uwa\u017cany za cz\u0142owieka zwi\u0105zanego z Kremlem.<\/p>\n Przyja\u017a\u0144 z Bierezowskim zako\u0144czy\u0142a si\u0119 z hukiem, ale na akcjach Sibnieftu zarobi\u0142 13 mld dol. 15 lat temu kupi\u0142 londy\u0144ski klub pi\u0142karski Chelsea, kt\u00f3ry wkr\u00f3tce sta\u0142 si\u0119 jednym z najlepszych zespo\u0142\u00f3w w Europie. Domy w Londynie, zamek w Sussex, luksusowe jachty, helikoptery, samoloty odrzutowe – nie ma takiej zachcianki, kt\u00f3rej oligarcha nie m\u00f3g\u0142by sobie odm\u00f3wi\u0107. Prince, Gwen Stefani czy Beyonc\u00e9 \u2013 kto mia\u0142by wyst\u0105pi\u0107 na prywatnej imprezie sylwestrowej? Najlepiej wszyscy, co oczywi\u015bcie si\u0119 sta\u0142o. Grali dla niego tak\u017ce Red Hot Chili Peppers czy Robin Williams.<\/p>\n Wychodzi na to, \u017ce Abramowicz po raz kolejny zaczyna nowe \u017cycie. Znaj\u0105c jego dotychczasowe osi\u0105gni\u0119cia – nie po raz ostatni.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Abramowicz ma pieni\u0105dze i nie waha si\u0119 ich u\u017cywa\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3222,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[5,203],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3219"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3219"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3219\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3232,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3219\/revisions\/3232"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3222"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3219"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3219"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3219"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}