{"id":3476,"date":"2018-10-15T13:03:08","date_gmt":"2018-10-15T11:03:08","guid":{"rendered":"http:\/\/zagner.blog.polityka.pl\/?p=3476"},"modified":"2018-11-14T14:42:46","modified_gmt":"2018-11-14T13:42:46","slug":"na-barkach-nadii-murad","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/2018\/10\/15\/na-barkach-nadii-murad\/","title":{"rendered":"Na barkach Nadii Murad"},"content":{"rendered":"<p>Nadia Murad nie chcia\u0142a by\u0107 s\u0142awna. Chcia\u0142a by\u0107 zwyk\u0142\u0105 dziewczyn\u0105 z jazydzkiej wioski, fryzjerk\u0105, wiza\u017cystk\u0105, rolniczk\u0105, mo\u017ce jeszcze kim\u015b innym, ale nikim wa\u017cnym. Jej marzeniem by\u0142o zosta\u0107 najzwyczajniejsz\u0105, jak tylko si\u0119 da.<br \/>\n<!--more--><br \/>\nW pierwszych dniach sierpnia 2014 r. nie wiedzia\u0142a jeszcze, \u017ce jej marzenie si\u0119 nie spe\u0142ni. 3 sierpnia <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/swiat\/1686878,1,dwie-jazydki-ktorym-udalo-sie-uciec-z-rak-panstwa-islamskiego-odebraly-nagrode-sacharowa.read\">d\u017cihady\u015bci z Pa\u0144stwa Islamskiego najechali na wiosk\u0119 Kod\u017co na p\u00f3\u0142nocy Iraku<\/a>, gdzie mieszka\u0142a. Jej sze\u015bciu braci zgin\u0119\u0142o tego dnia razem z niemal wszystkimi m\u0119\u017cczyznami z wioski (masakr\u0119 prze\u017cy\u0142o tylko pi\u0119tnastu) i kobietami, kt\u00f3re ze wzgl\u0119du na wiek nie mia\u0142y dla Pa\u0144stwa Islamskiego \u017cadnej warto\u015bci seksualnej, a przez to nie zas\u0142ugiwa\u0142y na dalsze \u017cycie. M\u0142ode kobiety, w tym dziewczynki powy\u017cej 9. roku \u017cycia, trafi\u0142y do niewoli. Nadia r\u00f3wnie\u017c. Z okien szko\u0142y patrzy\u0142a, jak dokonuje si\u0119 rze\u017a.<\/p>\n<p>Jej historia jest wstrz\u0105saj\u0105ca\u00a0\u2013 Nadia sta\u0142a si\u0119 ofiar\u0105 handlu lud\u017ami, seksualnym towarem, by\u0142a wielokrotnie gwa\u0142cona. Zniewolona, bita. M\u0142odziutka, zaledwie 21-letnia dziewczyna prze\u017cy\u0142a koszmar trudny do wyobra\u017cenia. Tym niezwyklejsze jest to, co sta\u0142o si\u0119 p\u00f3\u017aniej, ju\u017c po ucieczce z r\u0105k oprawc\u00f3w. Dokument \u201eNa jej barkach\u201d pokazywany w ramach Warszawskiego Festiwalu Filmowego pokazuje w\u0142a\u015bnie t\u0119 walk\u0119.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" title=\"On Her Shoulders (Teaser)\" width=\"1778\" height=\"1000\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/lT6EgVIGwDY?feature=oembed\" frameborder=\"0\" allow=\"accelerometer; autoplay; encrypted-media; gyroscope; picture-in-picture\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Nadia mog\u0142a zosta\u0107 kolejn\u0105 bezimienn\u0105 ofiar\u0105 Pa\u0144stwa Islamskiego, a nieoczekiwanie sta\u0142a si\u0119 przedstawicielk\u0105 tych, kt\u00f3rzy nie maj\u0105 twarzy, nazwiska, g\u0142osu. \u201eM\u00f3wi\u0119 w imieniu 3,2 tys. dziewcz\u0105t, kobiet i dzieci wci\u0105\u017c przebywaj\u0105cych w niewoli\u201d \u2013 og\u0142asza podczas demonstracji. Trudno sobie wyobrazi\u0107, jak krucha, delikatna, m\u0142oda kobieta mo\u017ce nie\u015b\u0107 na barkach taki ci\u0119\u017car \u2013 krwawy baga\u017c w\u0142asnych prze\u017cy\u0107. Do tego upomina si\u0119 o tych, kt\u00f3rzy nie s\u0105 w stanie sami przem\u00f3wi\u0107. Je\u017adzi do oboz\u00f3w dla uchod\u017ac\u00f3w, gdzie spotyka Jazyd\u00f3w, kt\u00f3rzy podobnie jak ona nie mog\u0105 wr\u00f3ci\u0107 do domu. \u015awiat w tym czasie robi niewiele, \u017ceby nie powiedzie\u0107: nie robi w ich sprawie nic. Nadia chce, by jej oprawcy stan\u0119li przed s\u0105dem i zostali ukarani, domaga si\u0119 uwolnienia wszystkich przetrzymywanych przez Pa\u0144stwo Islamskie. Jej apele w zasadzie pozostaj\u0105 bez odpowiedzi, ale to nie odbiera jej si\u0142, przeciwnie, ka\u017ce jej m\u00f3wi\u0107 o tym g\u0142o\u015bniej i dobitniej.<\/p>\n<p>Niezwyk\u0142e, jak ta m\u0142oda dziewczyna, kt\u00f3ra nie by\u0142a przygotowywana, by przemawia\u0107 na forum ONZ, je\u017adzi\u0107 po \u015bwiecie, udziela\u0107 wywiad\u00f3w, spotyka\u0107 si\u0119 z przyw\u00f3dcami, wchodzi w rol\u0119, w kt\u00f3rej zosta\u0142a obsadzona troch\u0119 przypadkiem, wbrew w\u0142asnej woli. \u201eBy\u0142am szcz\u0119\u015bliwa w mojej wiosce, wiod\u0105c proste \u017cycie\u201d \u2013 m\u00f3wi. Widzimy, jakie to wszystko jest dla niej trudne, jak obci\u0105\u017caj\u0105ce emocjonalnie jest odpowiadanie na te same pytania, upominanie si\u0119 o sprawy podstawowe. Towarzysz\u0105cy jej na ka\u017cdym kroku Murad, t\u0142umacz i aktywista, przypomina w pewnym momencie, \u017ce Nadia wielokrotnie mia\u0142a do\u015b\u0107, nie ma si\u0142y, po czym za chwil\u0119 wraca\u0142a do pracy nad kolejnym wyst\u0105pieniem. Nadia wie, jak wa\u017cne ma zadanie. Je\u015bli nie ona, to w\u0142a\u015bciwie kto upomni si\u0119 o los ofiar?<\/p>\n<p>Pozna\u0142am Nadi\u0119 kilka lat temu. Wydawa\u0142a si\u0119 onie\u015bmielona, ogromnie smutna, skromna, bardzo autentyczna. Od tego czasu wiele wydarzy\u0142o si\u0119 w jej \u017cyciu, jej nazwisko przebi\u0142o si\u0119 do medi\u00f3w na ca\u0142ym \u015bwiecie, ostatnio dzi\u0119ki <a href=\"https:\/\/www.polityka.pl\/tygodnikpolityka\/swiat\/1766536,1,pokojowy-nobel-dla-dzialaczy-na-rzecz-kobiet--ofiar-wojny.read\">Pokojowej Nagrodzie Nobla<\/a>. Ale jej nie chodzi o uznanie i s\u0142aw\u0119. Raczej jej to ci\u0105\u017cy &#8211; tak jak przesz\u0142o\u015b\u0107. Ci\u0119\u017carem jest zreszt\u0105 nie tylko to, co si\u0119 sta\u0142o, ale i bolesna prawda: nie ma powrotu do dawnego \u017cycia. Nie chodzi tylko o to, \u017ce ju\u017c nigdy nie b\u0119dzie zwyk\u0142\u0105 dziewczyn\u0105, ale o to, \u017ce nawet je\u015bli kiedykolwiek wr\u00f3ci do Kod\u017co, nigdy nie b\u0119dzie tam tak samo \u2013 nie b\u0119dzie m\u0119\u017cczyzn, starszych kobiet, nic ju\u017c nie b\u0119dzie takie samo.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jej marzeniem by\u0142o zosta\u0107 najzwyczajniejsz\u0105 dziewczyn\u0105, jak tylko si\u0119 da.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3478,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[39,35],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3476"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3476"}],"version-history":[{"count":17,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3476\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3494,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3476\/revisions\/3494"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3478"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3476"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3476"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3476"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}