Czego si\u0119 nie robi dla przyjaci\u00f3\u0142?
\n
\nGest ameryka\u0144skiego prezydenta to czysta polityka i wymierne zyski. Donald Trump napisa\u0142 na Twitterze (swoj\u0105 drog\u0105 znamienne, \u017ce dzi\u015b wa\u017cne decyzje og\u0142aszane s\u0105 w\u0142a\u015bnie w ten spos\u00f3b), \u017ce \u201epo 52 latach nadszed\u0142 czas, aby Stany Zjednoczone w pe\u0142ni uzna\u0142y suwerenno\u015b\u0107 Izraela nad Wzg\u00f3rzami Golan, kt\u00f3re maj\u0105 kluczowe znaczenie strategiczne dla bezpiecze\u0144stwa pa\u0144stwa Izrael i stabilno\u015bci regionu!\u201d. Nie jest jasne, czy tweet prezydenta to ju\u017c owo uznanie, czy dopiero jego zapowied\u017a, ale b\u0119dzie mia\u0142 swoje konkretne skutki: polityczne, wizerunkowe, wyborcze.<\/p>\n
Po pierwsze, Ameryka zmienia polityk\u0119 wobec Wzg\u00f3rz, zaj\u0119tych przez Izrael w wyniku wojny sze\u015bciodniowej w 1967 r., bo nadarzy\u0142a si\u0119 okazja. W Jerozolimie jest przyjmowany z honorami Mike Pompeo, w przysz\u0142ym tygodniu do Waszyngtonu jedzie Netanjahu. Za chwil\u0119 doroczne zgromadzenie proizraelskiej organizacji AIPAC. \u015awietny moment, by pokaza\u0107, jak bardzo Ameryka wspiera Izrael.<\/p>\n
Po drugie, w szczycie izraelskiej kampanii (raz prowadzi w sonda\u017cach Likud i sp\u00f3\u0142ka, raz opozycja pod bia\u0142o-niebieskim sztandarem Lapida i Ganca) Golan jest dla Netanjahu doskona\u0142ym prezentem. B\u0119dzie m\u00f3g\u0142 si\u0119 zaprezentowa\u0107 swoim wyborcom jako polityk, kt\u00f3ry skutecznie rozwi\u0105zuje problemy Izraela i ma w zasadzie bezwarunkowe poparcie Bia\u0142ego Domu. W dodatku mo\u017ce osi\u0105gn\u0105\u0107 to, czego nie uda\u0142o si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 dotychczasowym premierom, przecie\u017c te\u017c ciesz\u0105cych si\u0119 poparciem Waszyngtonu. Netanjahu walczy o przetrwanie i ka\u017cdy taki gest jest dla niego na wag\u0119 z\u0142ota. Og\u0142asza wi\u0119c, \u017ce Izrael nie ma lepszego przyjaciela od Trumpa. A jak wiadomo, przyja\u017a\u0144 (nawet polityczna) zobowi\u0105zuje (politycznie).<\/p>\n
Po trzecie, po wyborach ma zosta\u0107 og\u0142oszony \u201edeal stulecia\u201d (przecieki sugeruj\u0105, \u017ce Palestyna powstanie cz\u0119\u015bciowo na ziemiach dzi\u015b nale\u017c\u0105cych do Jordanii, za co Jordania ma dosta\u0107 ziemi\u0119 od Arabii Saudyjskiej, a Arabia jakie\u015b wyspy od Egiptu…). Lepiej wi\u0119c mie\u0107 takie sprawy wyczyszczone, zanim zaczn\u0105 si\u0119 rozwa\u017cania: kto i komu. By\u0142a sprawa, nie ma sprawy. Najpierw Trump ze sto\u0142u zdj\u0105\u0142 Jerozolim\u0119, teraz Golan. Proste? Proste.<\/p>\n
Po czwarte, je\u015bli kluczem do serc i g\u0142\u00f3w Izraelczyk\u00f3w jest bezpiecze\u0144stwo, to Golan – uwa\u017cany za strategiczny obszar (wystarczy spojrze\u0107 na ostatnie napi\u0119cia na tym terenie i ch\u0119\u0107 Izraela, by jak najdalej odsun\u0105\u0107 od granic grupy powi\u0105zane z Iranem i Hezbollahem) – nie mo\u017ce by\u0107 czym\u015b \u201espornym\u201d, to \u201enasza\u201d ziemia, kt\u00f3rej b\u0119dziemy broni\u0107. W tym kontek\u015bcie uznanie suwerenno\u015bci Izraela jest tylko symboliczne, bo Izrael i tak traktowa\u0142 te ziemie jak swoje.<\/p>\n
Wzg\u00f3rza Golan s\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Syrii okupowan\u0105 przez Izrael, ale niew\u0142\u0105czon\u0105 do niego. Uchwalone w 1981 r. prawo o obj\u0119ciu Wzg\u00f3rz izraelskim systemem prawnym i administracyjnym nie by\u0142o uznawane. Ale wystarczy tam na kr\u00f3tko pojecha\u0107, by zrozumie\u0107, \u017ce de facto<\/em> jest to cz\u0119\u015b\u0107 Izraela: owszem, co chwila mo\u017cna napotka\u0107 jak\u0105\u015b druzyjsk\u0105 wiosk\u0119, ale na Golanie mieszka kilkadziesi\u0105t tysi\u0119cy Izraelczyk\u00f3w, kt\u00f3rzy pozak\u0142adali kibuce, moszawy, winnice. W sklepach od lat (tak\u017ce w Polsce) mo\u017cna kupi\u0107 wino z not\u0105 \u201eWzg\u00f3rza Golan. Izrael\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Czego si\u0119 nie robi dla przyjaci\u00f3\u0142?<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3659,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[5,3,136],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3656"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3656"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3656\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4346,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3656\/revisions\/4346"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3659"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3656"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3656"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3656"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}