Wybory w Izraelu pokaza\u0142y, \u017ce Beniamin Netanjahu jest niezniszczalny. W zasadzie nikt ani nic nie mo\u017ce mu zagrozi\u0107.
\n
\nTo by\u0142a dramatyczna noc w Izraelu. Co ujawni\u0142a ta kampania i co b\u0119dzie dalej? Pi\u0119\u0107 najwa\u017cniejszych rzeczy.<\/p>\n
1. Remis ze wskazaniem.<\/strong> W czasie liczenia g\u0142os\u00f3w szala zwyci\u0119stwa przechyla\u0142a si\u0119 raz w stron\u0119 Likudu, raz koalicji Niebiesko-Bia\u0142ych, jednak to Netanjahu mia\u0142 wi\u0119cej szans na stworzenie koalicji i m\u00f3g\u0142 si\u0119 czu\u0107 faktycznym zwyci\u0119zc\u0105. Kiedy liczono ostatnie 3 proc. g\u0142os\u00f3w (dyplomat\u00f3w, \u017co\u0142nierzy), Likud z Niebiesko-Bia\u0142ymi szed\u0142 po r\u00f3wno: 35 mandat\u00f3w. Partie prawicowe (Unia Partii Prawicowych, Kulanu oraz religijne Szas i Zjednoczony Judaizm Tory, kt\u00f3re zdoby\u0142y odpowiednio pi\u0119\u0107, cztery i po osiem mandat\u00f3w) og\u0142osi\u0142y, \u017ce popieraj\u0105 Bibiego. Ale to dopiero 60 mandat\u00f3w. Potrzeba jeszcze co najmniej jednego. Pi\u0119\u0107 od Awigdora Liebermana, kt\u00f3remu uda\u0142o si\u0119 pokona\u0107 pr\u00f3g wyborczy i wprowadzi\u0107 Nasz Dom Izrael do Knesetu, ratowa\u0142oby sk\u00f3r\u0119 Netanjahu. I zapewne uratuje. Je\u015bli Bennettowi i Szaked uda si\u0119 prze\u015blizn\u0105\u0107 ponad progiem i wej\u015b\u0107 do Knesetu (brakuje kilku tysi\u0119cy g\u0142os\u00f3w), Lieberman Bibiemu wcale nie b\u0119dzie potrzebny.<\/p>\n 2. Ganc przegra\u0142, ale z godno\u015bci\u0105.<\/strong> Teoretycznie do podzia\u0142u jest wci\u0105\u017c 60 mandat\u00f3w, ale bez Liebermana Ganc nie ma szans na stworzenie koalicji. Wprawdzie premierem nie zostanie, ale nie jest zupe\u0142nym przegranym. W kr\u00f3tkim czasie uda\u0142o mu si\u0119 stworzy\u0107 realn\u0105 alternatyw\u0119 dla Likudu. Jak sam zauwa\u017cy\u0142, ponad milion wyborc\u00f3w postawi\u0142o na kogo\u015b innego ni\u017c Bibi i wobec nich Niebiesko-Biali powinni czu\u0107 si\u0119 zobowi\u0105zani. Nie zdo\u0142a\u0142 przekona\u0107 do siebie tych Izraelczyk\u00f3w, kt\u00f3rzy mieli Bibiego dosy\u0107 – nie tylko nadu\u017cy\u0107 jego w\u0142adzy, ale i stylu. Wida\u0107, \u017ce Izraelczykom to si\u0119 podoba, a przynajmniej nie maj\u0105 nic przeciwko, by by\u0142o tego wi\u0119cej. Oferta Ganca okaza\u0142a si\u0119 dla nich mniej atrakcyjna lub po prostu mniej zrozumia\u0142a. Zar\u00f3wno media, jak i eksperci podkre\u015blali, \u017ce Gancowi nie uda\u0142o si\u0119 przekona\u0107 Izraelczyk\u00f3w, \u017ce za jego rz\u0105d\u00f3w co\u015b naprawd\u0119 si\u0119 zmieni. Wielu nie potrafi\u0142o wykaza\u0107 zasadniczych r\u00f3\u017cnic mi\u0119dzy programami, a zreszt\u0105 nie one by\u0142y najwa\u017cniejsze. Ganc wprawdzie nie posun\u0105\u0142 si\u0119 tak daleko jak Netanjahu i nie obieca\u0142 anektowania Zachodniego Brzegu (za chwil\u0119 si\u0119 przekonamy, czy by\u0142 to blef, czy mo\u017ce cz\u0119\u015b\u0107 planu rysowanego przez Bia\u0142y Dom) ani nie po\u0142o\u017cy\u0142 na stole jakiejkolwiek innej oferty.<\/p>\n 3. Kto popularniejszy, ten niekoniecznie lepszy.<\/strong> Netanjahu osi\u0105gn\u0105\u0142 najlepszy wynik dla Likudu, odk\u0105d jest jego przyw\u00f3dc\u0105 (tylko w 2003 r. Arielowi Szaronowi uda\u0142o si\u0119 wprowadzi\u0107 do Knesetu 38 pos\u0142\u00f3w tego ugrupowania). To dowodzi, \u017ce referendum na temat jego popularno\u015bci – jak izraelskie media nazywa\u0142y te wybory – uda\u0142o mu si\u0119 wygra\u0107. Teraz jego g\u0142\u00f3wnym zadaniem b\u0119dzie pr\u00f3ba odsuni\u0119cia oskar\u017ce\u0144 korupcyjnych (to si\u0119 ju\u017c zacz\u0119\u0142o, pojawi\u0142y si\u0119 g\u0142osy, \u017ce to przecie\u017c wyborcy zadecydowali, \u017ce zarzuty przeciw niemu nie maj\u0105 natury kryminalnej). Zatem to on najpewniej za kilka miesi\u0119cy pobije rekord Ben Guriona, po raz pi\u0105ty obejmuj\u0105c urz\u0105d szefa rz\u0105du.<\/p>\n 4. Arabowie s\u0142abo wypadli w wyborach.<\/strong> Niska frekwencja prze\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 na gorszy wynik dw\u00f3ch blok\u00f3w arabskich. W poprzednich wyborach ich wsp\u00f3lna lista wprowadzi\u0142a do Knesetu 13 pos\u0142\u00f3w, teraz tylko 10. Arabowie stanowi\u0105 20 proc. spo\u0142ecze\u0144stwa, wi\u0119c teoretycznie mogliby mie\u0107 20-proc. reprezentacj\u0119 (czyli nawet dwukrotnie wi\u0119cej pos\u0142\u00f3w ni\u017c teraz). Tak si\u0119 nie sta\u0142o. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce nie byli w stanie zapobiec uchwaleniu ustawy godz\u0105cej w prawa ich mniejszo\u015bci, a w ostatniej kampanii zostali niemal\u017ce zr\u00f3wnani z terrorystami, z kt\u00f3rymi chcia\u0142 kolaborowa\u0107 potencjalny rz\u0105d Ganca. W dniu wybor\u00f3w aktywi\u015bci Likudu zostali wyposa\u017ceni w ponad 1300 kamer i wys\u0142ani do lokali tam, gdzie g\u0142osuj\u0105 Arabowie. Centralna Komisja Wyborcza og\u0142osi\u0142a, \u017ce nagrywanie wyborc\u00f3w jest nielegalne, policja konfiskowa\u0142a urz\u0105dzenia, a liderzy partii stwierdzili, \u017ce to zastraszenie \u2013 na razie nie jest jasne, czy akcja w jakikolwiek spos\u00f3b prze\u0142o\u017cy\u0142a si\u0119 na frekwencj\u0119. Zapewne wp\u0142yw mia\u0142 og\u00f3lny klimat, poczucie braku sprawczo\u015bci i brak nadziei na popraw\u0119 sytuacji (Niebiesko-Biali nie mieli dla Arab\u00f3w \u017cadnej oferty).<\/p>\n 5. Pora\u017cka lewicy.<\/strong> Partii Merec prawdopodobnie uda\u0142o si\u0119 wprawdzie zdoby\u0107 cztery mandaty (o jeden mniej ni\u017c w ostatniej kadencji, cho\u0107 i to nie jest w 100 proc. pewne), a centrowo-lewicowej Partii Pracy – sze\u015b\u0107 (kilkana\u015bcie mniej). Partia Pracy, kt\u00f3ra w szczytowych okresach potrafi\u0142a zdoby\u0107 nawet ponad 50 (czasy Go\u0142dy Meir) czy 40 mandat\u00f3w (czasy Szymona Peresa), dzi\u015b w zasadzie przesta\u0142a si\u0119 liczy\u0107. Izrael skr\u0119ci\u0142 w prawo i nie wida\u0107, \u017ceby zszed\u0142 z tego kursu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wybory w Izraelu pokaza\u0142y, \u017ce Beniamin Netanjahu jest niezniszczalny. W zasadzie nikt ani nic nie mo\u017ce mu zagrozi\u0107.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":3733,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[227,231,5],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3730"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3730"}],"version-history":[{"count":25,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3730\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4349,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3730\/revisions\/4349"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3733"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3730"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3730"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3730"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}