Wujek prezydenta Syrii zosta\u0142 we Francji skazany na cztery lata wi\u0119zienia za pranie brudnych pieni\u0119dzy. To dobra wiadomo\u015b\u0107 dla Damaszku.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n
Rifat Asad by\u0142 w Syrii kluczow\u0105 postaci\u0105. To on pom\u00f3g\u0142 starszemu bratu Hafezowi doj\u015b\u0107 do w\u0142adzy w 1970 r., a potem j\u0105 utrzyma\u0107. Na koniec chcia\u0142 mu j\u0105 bezwzgl\u0119dnie odebra\u0107. Rifat kwestionowa\u0142 sukcesj\u0119 Baszara Asada, kt\u00f3ry obj\u0105\u0142 w\u0142adz\u0119 po \u015bmierci ojca. Damaszek \u015bledzi\u0142 ka\u017cdy ruch jego stryja w obawie, \u017ce zechce przej\u0105\u0107 ster.<\/p>\n\n\n\n
Asad umacnia\u0142 si\u0119 na r\u00f3\u017cne sposoby. Z jednej strony budowa\u0142 biznesowe imperium, z drugiej w\u017cenia\u0142 si\u0119 w pot\u0119\u017cne rodziny: Makhouf\u00f3w czy kr\u00f3la Arabii Saudyjskiej (kr\u00f3la po\u015blubi\u0142a siostra \u017cony Rifata). Rifat mia\u0142 wp\u0142ywy w wojsku \u2013 na pocz\u0105tku lat 70. stan\u0105\u0142 na czele paramilitarnych jednostek chroni\u0105cych najwa\u017cniejsze instytucje, maj\u0105cych pod broni\u0105 nawet 50 tys. ludzi, do tego helikoptery i czo\u0142gi. To jemu przypisuje si\u0119 \u201ezwyci\u0119stwo\u201d w Hamie w 1982 r.<\/a> Re\u017cim pr\u00f3bowa\u0142 wyko\u0144czy\u0107 Bractwo Muzu\u0142ma\u0144skie \u2013 rz\u0105dz\u0105cy Syri\u0105 ojciec obecnego prezydenta widzia\u0142 w nim \u015bmiertelne zagro\u017cenie.<\/p>\n\n\n\n W masakrze mog\u0142o zgin\u0105\u0107 nawet 40 tys. ludzi. Rifat nigdy nie przyzna\u0142, \u017ce bra\u0142 udzia\u0142 w tej akcji, ale ludzie w Syrii swoje wiedz\u0105, mimo pot\u0119\u017cnego Muchabaratu wie\u015bci szybko si\u0119 rozesz\u0142y. Podobnie jak ta, \u017ce to on dwa lata wcze\u015bniej inspirowa\u0142 rze\u017a w wi\u0119zieniu w Palmirze (w Syrii to Tadmor), czym zapracowa\u0142 na przydomek \u201erze\u017anik z Tadmor\u201d. Wi\u0119zienie uchodzi\u0142o za jedno z najgorszych tego typu miejsc w kraju \u2013 tu zsy\u0142ano niewygodnych wrog\u00f3w politycznych.<\/p>\n\n\n\n Lojalno\u015b\u0107 Rifata wobec brata sko\u0144czy\u0142a si\u0119 w 1983 r. Hafez zaniem\u00f3g\u0142 na serce, a do rz\u0105dzenia wyznaczy\u0142 sze\u015bcioosobowe grono \u2013 bez Rifata. To wtedy m\u0142odszy brat postanowi\u0142 wykorzysta\u0107 s\u0142abo\u015b\u0107 starszego. W Damaszku stan\u0119\u0142y zmobilizowane jednostki, a zamach stanu wisia\u0142 na w\u0142osku. Do przej\u0119cia w\u0142adzy nie dosz\u0142o, Rifat uleg\u0142 Hafezowi \u2013 pozbawiono go wp\u0142yw\u00f3w wojskowych, na otarcie \u0142ez dosta\u0142 fotel wiceprezydenta. Wkr\u00f3tce potem Rifata wys\u0142ano z gospodarsk\u0105 wizyt\u0105 do Rosji i zasugerowano, by ju\u017c jednak z niej nie wraca\u0142. Rifat zabra\u0142 ze sob\u0105 setki milion\u00f3w dolar\u00f3w, wi\u0119c raczej wiedzia\u0142, \u017ce wyje\u017cd\u017ca na d\u0142u\u017cej. W latach 90. przyjecha\u0142 do Syrii na pogrzeb matki, ale ostatecznie i tak go wyp\u0119dzono.<\/p>\n\n\n\n Zainstalowa\u0142 si\u0119 we Francji, Szwajcarii, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, gdzie urz\u0105dzi\u0142 sobie bardzo wygodne \u017cycie. Ale dobra passa si\u0119 sko\u0144czy\u0142a. Paryski s\u0105d skaza\u0142 go za pranie brudnych pieni\u0119dzy, oszustwa podatkowe i sprzeniewierzenie syryjskich funduszy pa\u0144stwowych. Jego domy i biura by\u0142y warte 90 mln euro. S\u0105d zaj\u0105\u0142 jego maj\u0105tki w Pary\u017cu i Londynie. W Hiszpanii do niego i jego rodziny nale\u017cy ponad 500 nieruchomo\u015bci o warto\u015bci prawie 700 mln euro. Madryt po\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119k\u0119 na tym maj\u0105tku trzy lata temu podczas w\u0142asnego dochodzenia. We Francji oficjalnie jest w\u0142a\u015bcicielem dw\u00f3ch kamienic w Pary\u017cu, stadniny koni, pa\u0142acu, kilku tysi\u0119cy metr\u00f3w kwadratowych powierzchni biurowych w Lyonie.<\/p>\n\n\n\n 82-latek nie przyzna\u0142 si\u0119 do winy i pono\u0107 chce si\u0119 odwo\u0142a\u0107. Nie by\u0142o go w s\u0105dzie, gdy wyrok zapada\u0142, co mo\u017ce mie\u0107 zwi\u0105zek z jego stanem zdrowia: pod koniec 2019 r. by\u0142 hospitalizowany z powodu wewn\u0119trznego krwotoku. Rifat przekonuje, \u017ce niczego nie sprzeniewierzy\u0142, a syryjskie pieni\u0105dze dosta\u0142 w prezencie od saudyjskiej rodziny kr\u00f3lewskiej.<\/p>\n\n\n\n Dlaczego wyrok mo\u017ce ucieszy\u0107 bratanka? Rifat nigdy si\u0119 nie pogodzi\u0142 z utrat\u0105 wp\u0142yw\u00f3w. S\u0105dzi, \u017ce Baszar ukrad\u0142 mu prezydentur\u0119. To on obwo\u0142a\u0142 si\u0119 prawowitym nast\u0119pc\u0105 Hafeza (chocia\u017c funkcji wiceprezydenta pozbawiono go kilka lat wcze\u015bniej), to on po rozpocz\u0119ciu syryjskiej rewolty wezwa\u0142 Baszara do ust\u0105pienia. Je\u015bli francuskiemu wymiarowi sprawiedliwo\u015bci uda si\u0119 wsadzi\u0107 Rifata do wi\u0119zienia, Baszar b\u0119dzie mia\u0142 jedno zmartwienie mniej.<\/p>\n\n\n\n A ma ich sporo: lawiruje mi\u0119dzy Iranem i Rosj\u0105, chce odzyska\u0107 kontrol\u0119 nad du\u017c\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 Syrii, rosn\u0105 ceny. Ma do tego na g\u0142owie w\u0142asnego \u201eRifata\u201d, kuzyna Ramiego Makhloufa<\/a> \u2013 zn\u00f3w idzie o du\u017ce pieni\u0105dze i wp\u0142ywy. Pewnie wygra w tym sporze, ale wizerunkowo sporo straci. Tylko czy po tylu latach wojny jeszcze si\u0119 tym przejmuje?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wujek prezydenta Syrii zosta\u0142 we Francji skazany na cztery lata wi\u0119zienia za pranie brudnych pieni\u0119dzy. To dobra wiadomo\u015b\u0107 dla Damaszku.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":4822,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[40,3],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4819"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4819"}],"version-history":[{"count":19,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4819\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4841,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4819\/revisions\/4841"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4822"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4819"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4819"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/zagner\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4819"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}